final fantasy 14
World of Warcraft
Ff14
WoW
Final Fantasy XIV Online
mmorpg

Dikke doei World of Warcraft, hallo Final Fantasy 14!

Geplaatst: 21 juli om 12:00Aangepast: 21 juli om 11:14
Na duizenden uren in World of Warcraft gestoken te hebben en een hoop matige uitbreidingen en patches te verduren hebben gekregen, vindt Marvin het wel mooi geweest. Hij duikt in een nieuwe mmorpg – althans, nieuw voor hém: Final Fantasy 14. De frisse start geeft hem een uniek gevoel, iets wat hij ruim anderhalf decennium geleden voor het laatst ervaarde.

Als je nu één oor tegen de grond houdt, hoor je in de verte een kudde bureaustoelen verschuiven – recht door een laag verkruimelde Dorito’s en aangekoekte vlekken die hopelijk ooit Mountain Dew waren. Ja, de nekbaarden op deze wereld kijken ineens massaal een andere kant op. Weg van het warme nest dat Azeroth heet, richting een ‘nieuwe’ wereld vol konijnenmeisjes en tijgermannen: Eorzea.

Final Fantasy 14

Oké, zó massaal is de verschuiving misschien niet, maar er is duidelijk iets gaande in de wereld van mmorpg’s. Op Twitch scoren Final Fantasy 14-streams enorme kijkcijfers – zelfs als de streamer in kwestie géén Asmongold heet –, mmo-forums en -subreddits worden gevuld met enthousiasme over de game van Square Enix, en steeds meer World of Warcraft-spelers besluiten de wereld van Eorzea een kans te geven. Waaronder ondergetekende. 

Dus dáár staat mmo voor

Ongeveer drie maanden geleden startte ik voor het eerst Final Fantasy 14 op, en ik kan je alvast verklappen dat ik het enórm naar mijn zin heb. Het maakte een gevoel bij me los dat ik heel lang niet meer ervaren heb: het ontdekken van een compleet nieuwe wereld, vol nieuwe verhalen, personages, facties, gameplaysystemen en regeltjes, is gewoon fantastisch. Dat gevoel van verwondering – de ontdékkingsdrang – is weer helemaal terug. Dat gevoel is de reden dat ik zo van rpg’s houd.

Dat gevoel haal ik natuurlijk ook uit singleplayer-rpg’s, maar mmo’s hebben in dat opzicht iets unieks te bieden: een community. Final Fantasy 14 heeft niet alleen een enorme wereld die je kunt ontdekken, die wereld voelt lévendig. Vrienden zoeken elkaar op om te chillen, bards spelen overal en nergens impromptu concerten op een van hun instrumenten; overal waar je gaat en staat lopen wel andere spelers rond. Iedereen doet lekker hun eigen ding en schroomt niet elkaar te helpen. 

Final Fantasy 14

Zoveel levendigheid levert een unieke game-ervaring op, en nu ik eraan denk heb ik zoiets voor het laatst meegemaakt bij de release van World of Warcraft Classic (bijna twee jaar geleden). Maar die levendigheid was binnen een maand wel uit Classic, en is al véél langer uit Retail WoW. In die mmorpg zie ik zelden spelers op een ‘natuurlijke’ manier bij elkaar komen, laat staan voor iets wat niet met de huidige endgame te maken heeft. Het voelt aan als een singleplayer-rpg (mede dankzij Blizzards ‘sharding’-systeem, dat spelers in hetzelfde gebied artificieel uit elkaar rukt).

…maar dan wel een singleplayer-rpg die gebouwd is op een engine van zeventien jaar oud, met een verhaal waar ik me meer aan stoor dan ik van kan genieten. Met tig gameplaysystemen die gebouwd zijn om me zo lang mogelijk geabonneerd te houden, en mechanics die aanvoelen als werk. Geen gigantische wereld meer die je wilt uitpluizen, maar content die een paar maanden relevant blijft en daarna weer vergeten lijkt te worden, zowel door de developers als de spelers (tenzij ze er mounts kunnen scoren, natuurlijk). 

Final Fantasy 14

Een helpende hand

Je kunt wel zeggen dat het spelen van FF14 m’n ogen heeft geopend voor veel van World of Warcrafts tekortkomingen, en dat terwijl ik nog niet eens bij de endgame ben aangekomen. Zo start je World of Warcraft op om de nieuwste uitbreiding of zelfs patch te checken, en hangt de rest van de járen aan content in die wereld er maar een beetje slapjes achter. Dat is enigszins verbeterd met het nieuwe levelsysteem van WoW – waarbij je kunt kiezen om een nieuw personage in een oude uitbreiding te laten levelen – maar Final Fantasy 14 doet het nog veel beter. Daarin hebben spelers namelijk redenen om oude content te doorlopen, wat de newbies en de veteranen op een vrij natuurlijke manier bij elkaar brengt.

Zo krijgt een speler van level 80, het huidige maximum, genoeg beloningen om dungeons (eigenlijk heten ze ‘duty’s’ in FF14) te doorlopen die ontwikkeld waren toen het max level nog 50 was. En zijn er nieuwe spelers in het groepje? Dan krijgt iedereen een extra beloning als de duty voltooid wordt, waardoor ook de veteranen worden aangespoord een helpend handje te bieden. De kans is daardoor groot dat iemand in jouw Free Company (de guilds van FF14) wel even wil helpen als je een bepaalde oude duty moet doen, en het ze lief vraagt. 

Final Fantasy 14

Ga je in WoW een oude dungeon doen? Dan kom je mensen tegen die op hun zoveelste alt bezig zijn, en de dungeon al zó vaak hebben doorlopen dat elke vertraging een reden is om boos te worden. Nieuwe spelers worden zelden goed ontvangen, en één misstap resulteert al vaak in een kick. En je guild-genoten? Die zijn waarschijnlijk te druk met het grinden van een van de nieuwe systemen die door Blizzard zijn toegevoegd in de nieuwste patch. Natuurlijk zitten er ook veel behulpzame mensen in de game, maar in mijn ervaring zijn die veel moeilijker te vinden, en is Final Fantasy 14 daarom voor newbies véél aangenamer. 

Lore vs verhaal

Een ander pijnpunt dat het spelen van FF14 voor mij heeft blootgelegd, is het verhaal van World of Warcraft. Laat ik het zo zeggen: ik vind de lore van WoW geweldig (en schreef niet voor niets ooit ‘De Lore achter Warcraft’), maar het daadwerkelijke verhaal is iets waar ik me steeds meer aan erger. In grote lijnen vind ik het nog altijd erg interessant, maar de dialogen zijn vaak om te janken zo slecht, de rol van de speler in het universum is compleet verwaarloosbaar en het eeuwige gezeik tussen de Horde en Alliance is al lang niet meer boeiend.

wow

Elke uitbreiding heeft weer een grote, nieuwe bad guy die alles en iedereen dreigt te vernietigen, en nooit slagen ze erin. Er is geen urgentie, geen spanning, alleen een handjevol personages dat langs elkaar heen loopt te lullen terwijl we allemaal weten dat er aan het einde van de rit wel weer een deus ex machina op ons zit te wachten waarmee de wereld wordt ´gered´. De personages doen zelden wat logisch is, en om achter de motivaties van andere personages te komen moeten we maar een boek kopen en dat lezen (kuch, Sylvanas). Kom je nu nog als een nieuwe speler bij deze verhaal-mengelmoes kijken? Dan moet je huiswerk doen om er iets van kunnen te volgen: boeken als Chronicle aanschaffen, YouTube-video’s kijken over de lore die inmiddels úít de game is gehaald (thanks, Cataclysm) en ga zo nog maar even door.

Deel vs. geheel

Al met al voelt het verhaal van World of Warcraft enorm gefragmenteerd. Eigenlijk voelt de hele gáme gefragmenteerd: je rent door de oude uitbreidingen heen om zo snel mogelijk bij de nieuwste content te komen en kunt er niet eens voor kiezen het hele verhaal mee te krijgen in één playthrough. Enorm zonde, want toen ik voor het eerst begon (ruim vijftien jaar geleden) was dat wel anders en had ik echt het gevoel alles te kunnen ervaren wat die prachtige wereld voor me verborgen hield. 

Final Fanatsy 14

Final Fantasy 14 liet me zien dat het helemaal anders kan: oude uitbreidingen zijn tot de dag van vandaag relevant, en je móét het hele verhaal doorlopen omdat je daarmee bijna alle content vrijspeelt (of het nou dungeons, raids, mounts, emotes of fucking dansjes zijn). Smetje op de vrees is dat je kunt betalen om dat verhaal te skippen, maar weinig spelers doen dat. Waarom? Omdat het verhaal veel beter geschreven is, er enorm goed is nagedacht over de grote lijnen en de vele dialogen gevuld zijn met veel humor, en ja, zelfs drama. Die shit raakt je omdat de personages geschreven zijn als échte mensen (met uhh, kattenoren) die logische beslissingen maken. En alles wat je moet weten kun je ook daadwerkelijk uit de game halen, zonder een naslagwerk of een serie YouTube-video’s erbij te moeten houden. Het voelt compleet. Het is één game. 

Het is fijn noob te zijn

Hoe dan ook kan ik nog lang niet zeggen welke game de betere is; ik heb meer dan 4000 uur in WoW gestopt, en ben ‘slechts’ 190 uurtjes in FF14 bezig, dus die twee ervaringen vergelijken is onmogelijk. Wat ik wel kan zeggen is dat ik het idee heb dat het voor nieuwe spelers in Eorzea een stuk aangenamer is, en dat ik ook positief gestemd ben over de toekomst van Final Fantasy 14. Dat komt mede door het feit dat de Japanse ontwikkelaars beter luisteren naar hun spelersbasis, en ook veel meer respect lijken te hebben voor de vrije tijd van spelers. Minder gegrind, meer daadwerkelijke content waar spelers enthousiast van worden. 

Final Fanatsy 14

Final Fantasy 14 is niet voor iedereen weggelegd. Het is volgens velen een ‘weeb-game’, vol kattenjongens, konijnenmeisjes en uhh, dat rare ras dat praktisch uit kinderen bestaat. Maar het is een mmorpg die het ‘massive multiplayer online’-gedeelte beter door lijkt te hebben dan veel andere games in het genre. Terwijl ik dit typ sta ik met honderden andere spelers in een gouden casino te wachten tot de volgende minigame begint, en heb ik al een lijst vól tijdrovende activiteiten in m’n hoofd waarvan ik om sta te popelen ze een kans te geven. En anders kan ik weer verder met de MSQ (de Main Scenario Quest), die mij volledig gegrepen heeft en niet los wil laten.

Ik klink nu enorm verbitterd over WoW, alsof ik alles wat de mmo te bieden heeft maar kut vind, maar dat is zeker niet het geval. Zelf heb ik al duizenden uren aan plezier beleefd in Azeroth, waar ik talloze mooie herinneringen aan heb overgehouden. Ik ben alleen enorm bezorgd over de toekomst van de game; over die eeuwige focus op nieuwe, grind-achtige systemen, over het verhaal dat geen kant op lijkt te gaan, en over het feit dat Blizzard z’n eigen weg kiest zonder rekening te houden met de wensen van de spelers (“YoU thInK YOu Do, bUT yOU dOn’T”).

En daarom verschuift mijn focus nu naar een ‘nieuwe’ game. Eentje waarin ik weer een noobje ben en nog altijd word overrompeld door alles wat de wereld me te bieden heeft. Het is een heerlijk gevoel, het ontdekken van een nieuwe mmorpg; die lange, lange weg van newb naar veteraan. Ik weet vrijwel zeker dat ik hier nog honderden uren plezier in kan hebben. Misschien wel duizenden, als WoW niet verbetert en me weer aan het spelen krijgt. 

In dit artikel

Marvin ToepoelEindredacteur Power Unlimited-magazine.

Lees Meer


Power UnlimitedLaden..
Power UnlimitedLaden..

Opmerkingen

Login of maak een account en praat mee!

Er zijn nog geen reacties geplaatst.Login om een reactie te plaatsen.

Gerelateerde artikelen

Meer artikelen tonen
Power UnlimitedLaden..
Power UnlimitedLaden..
Power UnlimitedLaden..
Power UnlimitedLaden..