subnautica
review
survival

Subnautica: Below Zero review - Kleiner, maar fijner

Geplaatst: 24 mei 2021 om 13:00Aangepast: 25 mei 2021 om 09:48
Toen Wimpie vorige zomer klaar was met Subnautica, bleef er een gapend gat achter dat bijna net zo groot was als de oceaanplaneet 4546B zelf. Dat gat werd vorige week ruimschoots opgevuld door semivervolg Subnautica: Below Zero, dat iets kleiner, maar fijner is dan zijn voorganger.

Mijn eerste reactie op de openingssequentie van Subnautica: Below Zero stond gelijk aan die van een kind dat zijn eerste verlanglijstje voor Sinterklaas aan het samenstellen is: vol verwachting en anticipatie voor wat komen gaat. Die verwachtingen werden volledig ingelost, ondanks het feit dat de spelwereld een stuk kleiner is dan in het originele spel.

Begrijp me niet verkeerd: planeet 4546B is nog steeds uitgestrekt en bevat allerlei unieke gebieden met elk hun eigen herkenbare landschapsvorm en kleuren, een sterk staaltje art direction van ontwikkelaar Unknown Worlds Entertainment, maar op geen enkel moment weegt het op tegen de schaal van het origineel. Toch voelt de wereld op geen enkel moment echt klein aan, en dat komt door de manier waarop de spelwereld is vormgegeven.

Door de vorm en kleur van het landschap weet ik namelijk intuïtief waar ik me bevindt. Van de blauwe wateren van de Twisty Bridges tot het mosgroen van de Lilypad Islands en van de rots- en vulkaanachtige vlaktes van de Purple Vents tot de ijzige geisers in het noordwestelijk gedeelte van de map.

Die ijzige geisers vormen bovendien een totaal nieuwe toevoeging aan de gameplay van de Subnautica-serie. Je kunt nu namelijk gebieden op de droge verkennen, waardoor je je geen zorgen hoeft te maken over zuurstof. Super chill, toch? Nou nee, want boven water is het ijskoud, waardoor je binnen de kortste keren onderkoeld raakt. Daarom is het zaak om goed te letten op thermale planten die je lichaamstemperatuur op peil houden en kun je je supersnel op het land verplaatsen met de Snowfox, het eerste landvoertuig in de Subnautica-serie.

'Oh sister, where are thou?!'

In Below Zero stort je, enkele jaren na de gebeurtenissen uit het eerste deel, als bioloog Robin Ayou neer op planeet 4546B. Bekend terrein voor fans van de serie, zij het niet dat de planeet ditmaal gehuld is in dikke lagen sneeuw en ijs. Robin is op zoek naar haar zus Samantha, die vermist raakte op 4546B tijdens een onderzoeksmissie en door megacorporatie Alterra doodverklaard is. Het vormt het startpunt van een nieuwe verkenningstocht op de waterplaneet, waarin er opnieuw allerlei mysteries opdoemen rondom de aliensoort The Architects.

Dat betekent dus opnieuw heel veel materialen verzamelen om te overleven op de planeet én uiteraard om vette shit te bouwen. In Below Zero is er echter veel meer ruimte vrijgemaakt voor een persoonlijk en emotioneel narratief. Naast de bekende ingesproken logs uit het eerste deel, bevat Below Zero meer stemacteerwerk en kom je meer personages tegen in de spelwereld.

Het gevoel van eenzaamheid en op jezelf aangewezen zijn blijft ondanks de aanwezigheid van anderen op 4546B sterk overeind in Below Zero: niemand die je tegenkomt is in de positie om je te helpen of heeft daar zin in. Ze wijzen je wél de goede richting op, maar het zware werk is nog altijd aan jou. Uiteraard worden die ingewikkelde klusjes wel wat makkelijker door de vele uitrustingen en geavanceerde voertuigen die je kunt maken.

Te land, ter zee…

Ik moet zeggen dat mijn landexpedities op geen enkel moment zo interessant waren als mijn tochten onderwater, want daar viel veel meer te ontdekken en te verzamelen. Ze voelden meer als verplichte nummertjes waar je moest komen om het verhaal voort te stuwen, dan als plekken waar ik mezelf helemaal in kon verliezen, ondanks de toevoeging van de Snowfox.

De ontwikkelaar heeft wel echt zijn best gedaan om elk stukje begaanbaar gebied aan te kleden en interessant te maken. Elk gebied heeft namelijk zijn eigen steensoorten, mineralen, flora en fauna die je kunt scannen, verzamelen en in een enkel geval zelfs kan gebruiken om je zuurstoftank aan te vullen. Maar uiteraard kan een deel van de fauna je ook een kopje kleiner maken! Er is opnieuw nauwelijks sprake van een echt vechtsysteem, waardoor het constante gevoel van gevaar aanwezig blijft.

Er zijn weer genoeg angstaanjagende zeemonsters die de ijzige oceaanplaneet bevolken, waaronder zeven nieuwe Leviathan-wezens. Ze zijn - zoals je wellicht verwacht - groots opgezet, bewaken een bepaald gebied dat belangrijk is voor het verhaal of dat waardevolle materialen bevat en zorgen voor de nodige dosis onderwaterhorror. Ze zijn echter nooit zo angstaanjagend als bijvoorbeeld de Reaper of Sea Dragon Leviathans uit het origineel.


Tools, tools en nog meer tools

Het verzamelen en bouwen gaat heerlijker dan voorheen in Below Zero. Unknown Worlds heeft overduidelijk lessen getrokken uit het vorige deel en de gameplayervaring gestroomlijnd. Ditmaal kun je recepten namelijk vastpinnen op je scherm, waardoor je niet steeds die verrekte menu's in hoeft om te kijken of je de juiste materialen hebt verzameld.

Daarnaast zijn er ook een hoop recepten bijgekomen, zoals de Spy Pengling, een schattig klein robotje dat toegang geeft tot plekken waar Robin zelf niet kan komen. De Seamoth- en Cyclops-schepen hebben plaatsgemaakt voor de Seatruck, een soort alles-in-één vaarbare basis die je met compartimenten kunt uitbreiden. Zo heb je bijvoorbeeld een opslagwagon, een decoratieve aquariumwagon en een compartiment waar je je Prawn Suit mee kan vervoeren.

Ook je zeebasis kan op nieuwe manieren worden vormgegeven, gebouwd en ingedeeld. Zo heb je ditmaal de beschikking over een Control Room, waarmee je de naam en kleur van je basis kan aanpassen en de stroomvoorziening kan reguleren. Ook kun je een Large Room bouwen met heel veel opslagruimte. Voor dit nieuwe vertrek is ook een room divider in het leven geroepen. Want tja, wie enorm veel ruimte heeft, moet die ruimte ook harmonisch kunnen indelen, toch?

Een lust voor oog en oor

Waar Subnautica: Below Zero zijn voorganger absoluut in voorbijschiet is de presentatie. De wereld oogt geweldig door de prachtige graphics en het sublieme geluidsontwerp. Waar je in het vorige deel regelmatig te maken kreeg met texture pop-in, is dat nu een stuk minder. Af en toe wil het nog weleens gebeuren, maar het verbreekt op geen enkel moment de immersie.

De muziek en akoestische ambiance van Below Zero is naar mijn mening zelf het paradeplaatje van de hele game. De beklemmende en mysterieuze geluiden van de zee worden weer geweldig weergegeven en afgewisseld met sfeervolle synth-muziek die net zo pakkend is als die uit het origineel. Van afstandelijk gebrul tot de onderwatergeluiden van je rebreather en de Seatruck: alles klopt. Na uren spelen kon ik door mijn headset horen om welke diersoort het ging en waar de geluiden vandaan kwamen. Dat je in dit deel ook je in je basis muziek kan luisteren is ook een lekker pluspunt. Bouw je eigen jukebox, verzamel tracks tijdens je verkenningstochten en speel ze af in je basis. Heerlijk!

Conclusie

Ons oordeel

8,5
85
Subnautica: Below Zero kan qua schaal niet tippen aan het origineel; het is dan ook een standalone uitbreiding in plaats van een volwaardig vervolg. Desondanks biedt het een meeslependere en gestroomlijnde ervaring door een nadrukkelijker verhaal, puike stemacteerprestaties en tal van quality of life-toevoegingen. De drie tientjes die Below Zero kost zijn de minstens twintig uur aan verkenningsplezier daarom meer dan waard!

Ons oordeel

85
Subnautica: Below Zero kan qua schaal niet tippen aan het origineel; het is dan ook een standalone uitbreiding in plaats van een volwaardig vervolg. Desondanks biedt het een meeslependere en gestroomlijnde ervaring door een nadrukkelijker verhaal, puike stemacteerprestaties en tal van quality of life-toevoegingen. De drie tientjes die Below Zero kost zijn de minstens twintig uur aan verkenningsplezier daarom meer dan waard!
Dwayne VranckenVan origine een PlayStation-gamer, maar inmiddels ook verknocht aan Nintendo en Xbox. Zoekt zijn heil in meeslepende singleplayer-campagnes en zo nu en dan ook wel in wat online vuurwapengeweld. Het begon voor hem allemaal bij Metal Gear Solid op de PSX en is sinds enkele jaren van mening dat Christopher Nolan de Hollywood-equivalent is van Hideo Kojima.

Lees Meer


Power UnlimitedLaden..
Power UnlimitedLaden..

Opmerkingen

Login of maak een account en praat mee!

Er zijn nog geen reacties geplaatst.Login om een reactie te plaatsen.

Gerelateerde artikelen

Meer artikelen tonen
Power UnlimitedLaden..
Power UnlimitedLaden..
Power UnlimitedLaden..
Power UnlimitedLaden..