Review
Tales of Arise
Tales Of
bandai namco
JRPG
ps5
next gen
RPG

Tales of Arise (PS5) Review - Kleurrijke knoppenrammer op z’n Japans

Geplaatst: 8 september om 16:00Aangepast: 8 september om 15:53
De Tales of-reeks is een van de langstlopende en meest geprezen jrpg-franchises en dat is reden genoeg voor Bandai Namco om de volgende generatie in te luiden met Tales of Arise. Rodney speelde reeds een andere game volledig in het Japans door, dus hij was helemaal klaargestoomd voor een tripje door Dahna!

Ik moet eerlijk bekennen dat ik de laatste keer niet kan herinneren dat ik een jrpg van begin tot eind heb doorlopen. Het genre heeft mij simpelweg nooit dusdanig gegrepen dat ik er tijd in wilde stoppen die ik ook kan besteden aan andere games. Anderzijds heb ik door de jaren heen (vaak via-via) de mooie aspecten van het genre meegekregen. De sterke karakterontwikkeling, dikke combat en uitgebreide progressiesystemen zijn elementen die mij in games altijd aanspreken en meestal aan de basis van een jrpg staan. Daarom hoefde ik ook niet te twijfelen toen mij gevraagd werd om een aantal dagen in Tales of Arise te steken en boy, daar heb ik allesbehalve spijt van!

De plot van Tales of Arise is best wel simpel: de planeet Dahna wordt al drie eeuwen onderdrukt door de technisch geavanceerde Renans, die niet vies zijn van een potje slavernij. Onze protagonist heeft er op een gegeven moment genoeg van en besluit (overigens niet in z’n uppie) in opstand te komen en de hele planeet te bevrijden van de onderdrukking. Het is een verhaal dat al duizenden keren in iedere bakvorm gegoten is, dus moet je van goeden huize komen om er iets interessants van te maken. Gelukkig heeft Bandai Namco een karrevracht aan ervaring op het gebied van jrpg’s, wat resulteert in een niet heel verrassende, maar daardoor niet minder vermakelijke game.

Tales of Arise Lord Balseph

Erbarmelijke omstandigheden

In Tales of Arise volg je het verhaal van Alphen, eerder bekend als Iron Mask. Waarom? Omdat hij op een dag wakker werd met een ijzeren masker op z’n knar en zonder herinneringen wat er voor die dag is gebeurd. Met geen mogelijkheid krijgt hij het masker van zijn gelaat en zelfs zijn naam is voor hem zelf een mysterie. Iron Mask is een Dahnan-slaaf onder het regime van de Renans, die de planeet al driehonderd jaar bezetten en laten werken voor hun eigen gewin.

Wanneer hij een trein van plek A naar B moet brengen, ontmoet hij Shionne, een Renan met nogal een geprikkelde persoonlijkheid. Nee, letterlijk, want iedereen die Shionne aanraakt, krijgt grofweg 220 volt door zijn of haar lichaam geknald. Shionne werd gevangen genomen door haar eigen volk, maar laat hier irritant weinig over los. Haar missie is echter duidelijk: de vijf Renan Lords die Dahna rijk is koud maken. Alphen heeft wel oren naar dit verzet en sluit zich aan bij de nobele trektocht langs de vijf rijken die zijn planeet telt.

Onderweg door de verschillende realms ontmoet je een uiteenlopende cast aan personages, ieder met zijn of haar eigen beweegredenen en clichés die je verwacht in een jrpg. Wie eerder een jrpg heeft gespeeld of wie wel eens een anime checkt, kan sommige ‘twists’ van mijlenver aan zien komen. Gelukkig hebben alle leden van je reisgenootschap genoeg diepgang en karakter, waardoor hun persoonlijke verhalen interessant blijven. Op sommige momenten dacht ik: zucht, daar gáán we weer… wanneer een van de personages weer een monoloog afstak over wraak, compassie of het kwaad, maar door het mysterie rondom bepaalde personages bleef ik toch geïntrigeerd om te aanschouwen waar hun verhaal op uitloopt. Petje af hoor, Bandai Namco!

De perfecte reeks

Waar ik overigens nevernooitniet genoeg van kreeg, zijn de pijlsnelle en oogstrelende gevechten waar je in Tales of Arise op stuit. De besturing is zo responsief als Red Bull Racing tijdens een pitstop van Lewis Hamilton en dat zorgt ervoor dat je ieder gevecht het gevoel krijgt dat je volledig in controle bent. Tales of Arise biedt je een ellenlange lijst aan moves, ieder met hun eigen elementstype om misbruik te maken van de zwaktes van je vijanden. Daarbij moet je goed kijken met wat voor type tegenstander je te maken hebt, want het scheelt een hoop pijn en moeite wanneer je een ijstype met de vuuraanvallen van Alphens Blazing Sword te lijf gaat.

Tales of Arise combat

Naarmate meer metgezellen zich bij je clubje aansluiten verzuip in de opties om een gevecht te benaderen. Voordat je een gevecht aangaat, duik je namelijk even het menu in om de gevechtsstijl van je party in te stellen. Wil je in een bepaald gevecht dat iedereen alles uit de kast trekt om zo snel mogelijk de overwinning te behalen of heb je een voorkeur voor het besparen van Care Points, waarmee je healers zorgen dat niemand het loodje legt? Je kan het allemaal van tevoren of zelfs tijdens een gevecht instellen, en dat zorgt voor lekker veel tactische diepgang bij de benadering van een moeilijk gevecht of een marathon aan kleinere gevechtjes. Daarbij kun je ook bij ieder kampvuur een maaltijd koken, wat zomaar je redding kan zijn als bepaalde statistieken hierdoor tijdelijk omhoog schieten.

Die voorbereiding komt natuurlijk tot uiting in de gevechten zelf, waarin je met een party van maximaal vier personages de strijd aangaat met uiteenlopende monsters, in de volksmond ook wel Zeugles genoemd. De rolverdeling van je party zal voor rpg-fanaten meteen vertrouwd voelen. Je hebt je tank die de klappen op vangt, verschillende healers en een mage die een stokje voor het spreukengeweld van andere spellcasters steekt. Het duurt even voordat je de vaardigheden van de verschillende personages onder de knie hebt, maar het is het dubbel en dwars waard. Niets zo lekker als een combo van ruim honderd neerzetten en het afmaken met een speciale finisher die je vijanden letterlijk van het scherm blaast. Al mogen Alphen en z’n vriendjes wel soms hun smoel houden bij het uitvoeren van hun moves, want de ‘Rising Phoenix’ en ‘Serpent Knuckle’ kan ik inmiddels dromen.

Tales of Arise finisher

Naadloos ronddwalen

Tijdens je reis door de verschillende continenten van Dahna wordt je meer dan eens verblind door de grafische pracht die Tales of Arise op je scherm tovert. De zonovergoten woestijnen van de realm Calaglia, de kleurrijke natuur van Menancia en de ijzige vlaktes van Cyslodia komen goed tot hun recht met een likje HDR en in 4k-resolutie, en soms zul je met open bek in de verte staan te turen en de omgevingen tot je nemen. De game biedt je verder de mogelijkheid om gebruik te maken van 4k-resoluties of 60 frames per seconde en ik adviseer je om die laatste vooral te gebruiken in gevechten, aangezien die gevechten nogal chaotisch worden van tijd tot tijd en daarbij wil je niets missen.

Bovendien gaat het ronddwalen door Dahna dankzij korte laadtijden behoorlijk soepel, want laadtijden zijn vrijwel afwezig. Wat Tales of Arise overigens wel soms doet is je een overmatige lading aan tussenfilmpjes voorschotelen, soms wel vier of vijf per gebied. Mag iets minder, maar dat zit nou eenmaal in het standaardpakket van een jrpg. 

Tales of Arise scenery

Verrassend leeg

Helaas is het niet altijd rozengeur en maneschijn op je avontuur door Dahna. In het eerste uur van de game word je namelijk al geconfronteerd met de nodige clichés en het feit dat de game je best wat voorkauwt. We zijn niet achterlijk, dus we weten zelf ook wel dat we naar een doelsteling moeten lopen zonder dat het drie keer door je personage herhaald wordt. Misschien is het compensatie voor het feit dat je soms onnodig lang ronddwaalt, want op bepaalde momenten kon ik om onbekende redenen niet gebruikmaken van de fast travel-functie zonder dat ik met een specifieke missie bezig was. Ook heb ik me soms rot lopen zoeken naar collectibles, omdat het schattige uiltje Hootle verscheen - een teken dat er een van zijn soortgenoten in de buurt is. ‘Zoek en gij zult vinden.’ Nou, mooi niet dus.

Op andere momenten voelde de wereld van Tales of Arise behoorlijk leeg aan. Op een bepaald moment in de game werkte ik toe naar een episch gevecht met een van de Renan Lords, en bestormde ik samen met de verzetsstrijders uit het gebied zijn kasteel. Ploeterend naar de top kwam ik langs een groepje gevechtsstrijders die rustig stonden te chillen met een groep Renans. Waren we niet in gevecht boys? Dat soort momenten geven de wereld soms een behoorlijk betekenisloze sfeer, ondanks dat deze goed is uitgedacht.

Tales of Arise scenery

Maakt de verwachtingen waar

In essentie is Tales of Arise een typische Japanse rpg, met alle clichés en voordelen die daarbij horen. Natuurlijk is het verhaal van Alphen, Shionne en hun maatjes meer dan wat het in eerste instantie lijkt, maar er zit genoeg diepgang in de verschillende personages en gebieden om van begin tot eind interessant te blijven. Ik betrapte mezelf erop de game iedere keer weer met meer plezier op te starten dan ik op voorhand dacht en gelukkig deden de kleine mankementjes die de game kent daar weinig aan af, afgezien van een paar kleine irritaties hier en daar. Zowel fans van het genre als nieuwkomers zullen ongetwijfeld van Tales of Arise genieten en daarmee is het een waardige intrede in de langlopende reeks.

Tales of Arise fight

Tales of Arise verschijnt op 10 september voor PlayStation 4, PlayStation 5, Xbox One, Xbox Series X/S en pc. 

Conclusie

Ons oordeel

8,5
85

Conclusie

Tales of Arise doet niets nieuws, maar vooral ook bijna niets verkeerd. Het verhaal blijft van begin tot eind boeien, hoewel sommige plottwists voor de doorgewinterde jrpg-speler redelijk voorspelbaar zijn. De combat is het paradepaardje van de game en biedt heerlijke diepgang, daagt je tactische vermogen uit en is een lust voor het oog. De kleine mankementjes neem je voor lief en vergeet je snel als je door de prachtige settings van Dahna en daarbuiten dwaalt.

Ons oordeel

85
ConclusieTales of Arise doet niets nieuws, maar vooral ook bijna niets verkeerd. Het verhaal blijft van begin tot eind boeien, hoewel sommige plottwists voor de doorgewinterde jrpg-speler redelijk voorspelbaar zijn. De combat is het paradepaardje van de game en biedt heerlijke diepgang, daagt je tactische vermogen uit en is een lust voor het oog. De kleine mankementjes neem je voor lief en vergeet je snel als je door de prachtige settings van Dahna en daarbuiten dwaalt.
Rodney FeterisAl een PlayStation in huis sinds de dagen dat ik nog in luiers liep. Altijd te porren voor een prachtige singleplayer-game, maar er gaat bijna niets boven een potje League of Legends op z'n tijd.

Lees Meer


Power UnlimitedLaden..
Power UnlimitedLaden..

Opmerkingen

Login of maak een account en praat mee!

Er zijn nog geen reacties geplaatst.Login om een reactie te plaatsen.

Gerelateerde artikelen

Meer artikelen tonen
Power UnlimitedLaden..
Power UnlimitedLaden..
Power UnlimitedLaden..
Power UnlimitedLaden..