borderlands
dungeons & dragons
tiny tina
tiny tina's wonderlands

Tiny Tina’s Wonderlands review (pc) – Wonderbaarlijk… gewoon Borderlands

Geplaatst: 23 maart om 14:27Aangepast: 23 maart om 14:36
Als iemand die zijn vrienden er regelmatig tevergeefs van probeert te overtuigen een Dungeons & Dragons-campagne te starten, grijpt Marvin vaak naar games die geïnspireerd zijn door het tabletop-spel. Tiny Tina’s Wonderlands is zo’n game, maar het is ook gewoon meer Borderlands.

De kerkers en draken maken plaats voor Bunkers & Badasses, zoals de game hier heet, en niemand minder dan Tiny Tina is de Dungeon Ma—uhh, Bunker Master. Niet alleen geeft deze context de makers van Tiny Tina´s Wonderlands alle ruimte om hun creativiteit de vrije loop te laten, wat ze overduidelijk met veel plezier doen, dit is ook een verfrissende verpakking die de Borderlands-franchise hard nodig had.

Wie ooit D&D heeft gespeeld of een stream heeft gekeken van bijvoorbeeld Critical Role zal enorm veel herkennen in Wonderlands. Van Tina die in één klap de omgeving in een uiterst… uhh, vochtig, met paddenstoelen bedekt bos verandert omdat die volgens een van de spelers niet ‘dank’ genoeg is voor een gebied dat de Dank Wilderness heet, tot discussies over de regels en bekende ‘problemen’ als een ophaalbrug die omhoog staat. Een probleem dat Valentine vervolgens op geheel eigen wijze oplost: door de brug te verleiden. En het werkt: “I won’t even make you roll for that”, aldus Tina.

Pak een stoel

Met dank aan de voice-acting van Andy Samberg (Valentine), Wanda Sykes (Frette) en natuurlijk Ashly Burch (Tina) is dit een tabletop-tafel waar je zelf bij zou willen aanschuiven. De cast zorgt voor de nodige komische verlichting en tegen het einde van de game wordt Wonderlands zelfs een tikkeltje aandoenlijk als je erachter komt waarom het zoveel voor Tina betekent om de Bunker Master te zijn. De altijd fantastische Will Arnett maakt het feest helemaal compleet als de grote ‘bad guy’, dus aan star power geen gebrek.

Ik heb meermaals hardop moeten lachen door de on-point voice-acting. Ook door de absurde taferelen van Wonderlands: zoals toen ik ene Gerritt of Trivia tegenkwam in de quest ‘The Ditcher’, of in sidequests stuitte op verwijzingen naar Star Wars, Evil Dead en de fucking Smurfen. Er zijn machomannen die feeën blijken te zijn, wandelende skeletten die “Waah, I’m a talking skeleton” naar je schreeuwen en een overdaad aan rare goblins. Wonderlands is geschift, en daar moet je van houden. 

Toch moet ik helaas wel concluderen dat de humor naast enkele hoge pieken ook tenenkrommende dalen bevat. Tina is… Tina, en haar humor is fláúw. We kennen haar al en weten dat ze op zeshonderd verschillende manieren ‘baby’ kan uitspreken, maar dat zal niet iedereen even goed kunnen trekken. Jouw personage is daarbij een wandelend klankbord met slechts een handjevol uitspraken, die ik na een paar uur het liefst uit had gezet. 

Overworld

De D&D-insteek zorgt ook voor andere nieuwigheden. Zo is er nu een heuse overworld, waarin je als een of andere bobblehead rondloopt en tal van zijactiviteiten kunt voltooien. Er zijn overal en nergens kampjes te vinden waar je een X aantal vijanden in af moet slachten en zelfs random encounters die op je pad komen als je door gras (of over zand) loopt. Godzijdank kun je die voorkomen door ze een mep te geven.

Ook voor de verzamelaar is er meer dan genoeg te doen: honderden Lucky Dices, Marbles, Poetry Pages en Shrine Pieces liggen voor het oprapen, maar je kunt met gemak het einde van de game bereiken zonder daar iets mee te doen. De Overworld is leuk in elkaar gezet en er zit véél content in, dus als je de gameplay helemaal de shit vindt ga je je hier ook lang mee vermaken. Maar ja, dit is gewoon Borderlands. Met dezelfde vrachtlading aan loot, dezelfde wapens en praktisch dezelfde vaardigheden – het nieuwe, magische jasje verandert daar veel te weinig aan. 

Fantasieloos

Verder: wat heb ik me geërgerd aan de gameplayloop van Tiny Tina’s Wonderlands. Voor een wereld die fantastisch in elkaar is gezet, met een paar prachtige uitzichten, enorm fantasievolle omgevingen en immens veel variatie, is het pijnlijk dat de gameplay zelf compleet fantasieloos overkomt. De gunplay is prima: wapens voelen gewichtig aan en het inzetten van magie is best leuk (al zijn dit stiekem gewoon handgranaten in een andere vorm). Maar waar je op schiet…

Skeletjes, slangachtige wezens, goblins en paddenstoelen, en dat maal 100.000. Ik snap niet hoe er zó weinig variatie in de vijanden kan zitten, en waarom ze bij Gearbox denken dat het afslachten van wave na wave na wave na wave na… Oké, je snapt mijn punt: herhaling is een understatement. Vooral bij de sidequests is het om te janken, omdat je telkens weer een gebied of persoon moet verdedigen en geconfronteerd blijft worden met hetzelfde handjevol vijanden. En telkens als ik hoopte dat ik klaar was met zo’n sidequest, gooide de game doodleuk weer drie waves mijn kant op. Fuuuuuuu-

Gemiste kansen

Je hebt in Wonderlands de keuze uit zes classes, elk met twee unieke actieve skills. Het was best leuk om met mijn Clawbringer rond te rennen en zijn gigantische hamer rond te gooien, maar niet heel lang. Toch had ik hoop, want ik werd lekker gemaakt met de belofte van een ‘dual class’: op een bepaald punt in het verhaal kun je een tweede class activeren, en zo werd mijn Clawbringer óók een Brr-zerker. Nu komt het, dacht ik: ik kan de skills combineren en hélemaal los gaan…

Nou, nee. Je hebt profijt van de passieve skills die bij die tweede class komen kijken, maar kunt alsnog maar één actieve skill selecteren. Tering, Gearbox, geef me gewoon de mogelijkheid om alle vier de skills te gebruiken als een Thor on steroids! Weer een gemiste kans. Weer frustratie.

Ik zit er een beetje verslagen bij, want ik vond het echt leuk om Tina’s bizarre wereld te verkennen en hoopte daarom zó hard dat de gameplay me zou verrassen. Maar dat gebeurde niet. Borderlands heeft veel meer vernieuwing nodig dan alleen zo’n nieuwe setting. Het is exáct dezelfde slaapverwekkende gameplayloop die me bij Borderlands 3 weghoudt, en dat zorgt ervoor dat ik na het uitspelen van de game Wonderlands niet meer wil aanraken.

Tiny Tina’s Wonderlands verschijnt op 25 maart voor PlayStation 5, PlayStation 4, Xbox Series X, Xbox One en pc.

Conclusie

Ons oordeel

6,8
68

Conclusie

De wereld van Wonderlands en zijn personages zijn aandoenlijk, geschift en enorm fantasievol, maar de game wordt opgevuld met fantasielóze gameplay. Gearbox moet terug naar de tekentafel, want Borderlands heeft meer nodig dan alleen een nieuw jasje en een tovenaarshoed.

Ons oordeel

68
ConclusieDe wereld van Wonderlands en zijn personages zijn aandoenlijk, geschift en enorm fantasievol, maar de game wordt opgevuld met fantasielóze gameplay. Gearbox moet terug naar de tekentafel, want Borderlands heeft meer nodig dan alleen een nieuw jasje en een tovenaarshoed.
Marvin ToepoelEindredacteur Power Unlimited-magazine.

Lees Meer


Power UnlimitedLaden..
Power UnlimitedLaden..

Opmerkingen

Login of maak een account en praat mee!

Er zijn nog geen reacties geplaatst.Login om een reactie te plaatsen.

Gerelateerde artikelen

Meer artikelen tonen
Power UnlimitedLaden..
Power UnlimitedLaden..
Power UnlimitedLaden..
Power UnlimitedLaden..