Warhammer 40.000: Battlesector review (Xbox Series X) - Met alleen momentum red je het niet

Geplaatst: 11 december 2021 om 12:00Aangepast: 10 december 2021 om 15:49
Elke keer als hem gevraagd wordt om een Warhammer 40K-game te checken, wordt Marvin op een rare manier enthousiast. Is dit dan eindelijk het moment waarop het klikt? Waarop een game hem eindelijk zó grijpt dat hij zich compleet wil onderdompelen in dit epische universum?

Bombastische taferelen, epische verhalen over ijskoude leiders die legers aan bloeddorstige soldaten aanvoeren en een gruwelijke, voortdurende oorlog die alles dat leeft (en níét leeft, getuige de ruïnes die overblijven) in zich opslokt. En dat met veel te uitbundige troepen; kolossen van armor, felle kleuren en bad-ass stemacteurs die het allemaal aansturen. Op papier is dit 100% mijn kopje thee.

Maar in games... tja, het pakt me zelden. Het voelt telkens alsof ik in een gigantisch universum wordt gedropt waarin iedereen een permanente frons op z'n gezicht heeft. Waarin iedereen tegen me zegt dat ik ook zou moeten fronsen - want die oorlog houdt maar niet op - terwijl ik me vooral een ramptoerist waan die geen idee heeft waar het nou allemaal echt om draait. Na een paar missies probeer ik nog alle expositie aan elkaar te knopen in mijn hoofd, maar halverwege de game heb ik die hoop allang opgegeven en komt mijn plezier vooral neer op het kijken naar explosies. 

Lineair

Warhammer 40K: Battlesector bevat ook een hoop expositie. Via voice-overs en weinig interessante tussenfilmpjes - ik bedoel tussentekeningen, want cinematics kennen we hier niet - krijg je mee dat je namens de Blood Angels een oorlog uitvecht tegen de insectachtige Tyranids. Dat is een allesverslindend ras dat jij tegen moet zien te houden in pakweg twintig lineaire missies. Lineair in de zin dat de maps niet willekeurig gegenereerd worden en de missie in kwestie elke keer hetzelfde is.

Ze worden aan elkaar gepraat met prima voice-acting, en tegengehouden door saaie mono- en dialogen, waarbij ik na enkele uren al niet eens meer kon bijhouden wat allemaal gezegd werd. Het wordt één brij aan generiek soldatengelul, en het helpt niet dat er telkens maar een of twee mensen aan het woord zijn. Misschien moet ik concluderen dat dit oorlogsuniversum gewoon niks voor mij is, ondanks hoe tof het er allemaal uit kan zien. Tja, dan de gameplay maar?

Uitgebreid

De gameplay-insteek kennen we inmiddels wel. Je hebt een aantal units, verplaatst ze door een map richting een objective, stuurt ze aan om vijanden aan te vallen en jongleert in de tussentijd met Action Points. Elke unit heeft zo zijn eigen sterke en zwakke punten en unieke ability's, en hoewel de game je niet altijd bij het handje neemt, leer je die vrij snel kennen. Daardoor is Battlesector redelijk makkelijk op te pakken voor complete tactics-noobs.

Na de tutorials was ik bang geconfronteerd te worden met louter kleine maps vol nauwe gangen, maar de omgevingen werden gelukkig al snel uitgestrekt en blijken een van de sterkste punten van de game. Dat geeft je een scala aan tactische keuzes, met verschillende routes die je voor jezelf kunt uitstippelen, mogelijkheden om vijanden te flankeren en zeeën aan ruimte om je units onafhankelijk van elkaar op pad te sturen. Oh, en om belaagd te worden vanuit de duisternis - het is alleen maar goed dat je niet als een kip zonder kop rond kunt rennen.

De units zelf zijn ook prima uitgedacht: je kunt zelf jouw legertje samenstellen en beslissen op wat voor soort combat je wilt focussen (bijvoorbeeld meer mêlee-soldaten, of juist alleen langeafstand), en er zit aardig wat variatie in. Er zijn reguliere voetsoldaten (waaronder ook voertuigen) en speciale HQ Units die voorzien zijn van een stem, vaak meer Action Points kunnen uitgeven en een heuse skill tree hebben, waardoor je ze nog beter aan jouw speelstijl kunt aanpassen.

Warhammer 40000 Dawn of War III

Flow

De flow van een potje Battlesector is helemaal niet slecht. Op console is het schakelen tussen de soorten units (en daarin de onafhankelijke troepen) erg goed te doen. Je hebt een handige tactische overzichtsmap en de missiedoelstellingen zijn glashelder. Een van de hoogtepunten die aan die flow bijdraagt is een gloednieuwe mechanic genaamd Momentum, een mechaniek die agressieve gameplay én efficiëntie beloont met (action)puntenvermenigvuldiging. Hierdoor kun je een confrontatie compleet naar eigen hand zetten. Het is op dat soort momentjes dat je je oppermachtig voelt.

Momentum bouw je vooral op door vijanden af te slachten, maar sommige units starten met een basishoeveelheid momentum en de Hero-units hebben vaardigheden die je een Momentum-buff opleveren (waardoor je het bijvoorbeeld sneller opspaart). Aan het einde van een ronde verliezen troepen wat Momentum, wat het onmogelijk maakt om ergens te staan wachten en vervolgens los te gaan met alle opgespaarde punten. Blood Angels én Tyranids verdienen meer Momentum als ze dichterbij vijanden staan, een extra reden voor mêlee-combat.

Als je genoeg Momentum hebt opgebouwd krijg je twee opties voorgeschoteld: Surge en Empower. Met Empower kun je een van de vaardigheden van die unit kracht bijzetten, terwijl Surge je simpelweg een extra Action Point geeft die je direct kunt inzetten. Tot slot zijn er nog kleine verschillen tussen de rassen (de Battle Sisters die je gaandeweg vrijspeelt verdienen het bijvoorbeeld door schade te lijden), wat het al met al een interessante mechanic maakt tussen de standaard tactics-gameplay die we al kennen van zoveel andere games. 

Missie schmissie

Met de toffe maps en interessante Momentum-mechanic zou je denken dat ik dolenthousiast word van Battlesector, maar dat is helaas niet het geval. De game laat namelijk teveel steken vallen als het aankomt op factie-variatie (er zitten er twee in de basisgame) en het ontwerp van missiesen progressie. Het spel geeft je daarnaast zelden het gevoel dat jouw handelingen consequenties hebben.

Zo is er wel wat variatie in de missiedoelstellingen: bescherm een Hero die op bepaalde plekken in de grond moet graven, druk ergens op een schakelaar of neem een locatie over. Alleen bij élke missie moet je aan het einde de overgebleven troepen Tyranids afmaken, en die ken je na een paar uurtjes al veel te goed, wat elke missie hetzelfde, alles behalve indrukwekkende einde geeft. Waarom dan die missiedoelstellingen?

Warhammer 40000 Dawn of War III

Consequentieloos

De progressie is teleurstellend. Je kunt alleen skillpoints verdelen voor de HQ en Hero-units, maar de 'normale' voetsoldaten zijn precies dat: normaal. Geen skillpoints en al helemaal geen mogelijkheden tot personalisering, waardoor ik geen fuck om ze kon geven. Dat brengt me tot misschien wel het allerbelangrijkste probleem: de game voelt consequentieloos.

Het maakt niet uit of die soldaten sterven of niet, ze hebben alleen een klein trackertje die bijhoudt op hoeveel missies ze zijn meegegaan, maar zijn binnen enkele seconden te vervangen door een identieke troep soldaten. Waarom krijgen ze geen bonus als ze langer meegaan, of bestaan er geen units die maar een X aantal keer in te zetten zijn, of is er geen enkele straf voor het ter dood veroordelen van je troepen? Zoveel gemiste kansen. 

Indie

En zo werd mijn lichte enthousiasme voor de Warhammer-franchise weer de kop ingedrukt door een tactics-game die wel weet te vermaken, maar teveel steken laat vallen om echt het soort Xcom-enthousiasme bij me op te wekken waardoor ik 'm nog regelmatig zou willen opstarten. Aan alles blijkt dat Battlesector een indiegame is (we hebben het nog niet eens gehad over de matige graphics), en dat schuurt met de epische proporties die de franchise wil aannemen.

Desalniettemin is het járen geleden dat ik zoveel tijd in een Warhammer-tacticsgame heb gestopt en is de flow van de gevechten meer dan goed genoeg om je minimaal tien uur te vermaken. In dat opzicht biedt Game Pass zoals zo vaak uitkomst. Voor fans van de franchise zal er heus meer uit de game te halen zijn, maar ik kan me niet voorstellen dat ook zij inmiddels niet eens toe zijn aan een échte AAA-game die de epische omvang van Warhammer eer aandoet.

Conclusie

Ons oordeel

6,5
65
Op de Momentum-mechanic na voegt Battlesector weinig toe aan de tacticsformule. De tactische confrontaties verlopen soepel genoeg om je enkele uren te vermaken, maar op het gebied van missie-ontwerp, unit-personalisatie en verhaalvertelling laat het spel teveel steken vallen.

Ons oordeel

65
Op de Momentum-mechanic na voegt Battlesector weinig toe aan de tacticsformule. De tactische confrontaties verlopen soepel genoeg om je enkele uren te vermaken, maar op het gebied van missie-ontwerp, unit-personalisatie en verhaalvertelling laat het spel teveel steken vallen.
Marvin ToepoelEindredacteur Power Unlimited-magazine.

Lees Meer


Power UnlimitedLaden..
Power UnlimitedLaden..

Opmerkingen

Login of maak een account en praat mee!

Er zijn nog geen reacties geplaatst.Login om een reactie te plaatsen.

Gerelateerde artikelen

Meer artikelen tonen
Power UnlimitedLaden..
Power UnlimitedLaden..
Power UnlimitedLaden..
Power UnlimitedLaden..