In Back to the PUture nemen we een kijkje in klassieke PU-magazines. Gisteren werd Team Ico’s legendarische game Shadow of the Colossus twintig jaar oud, dus wij zijn in het archief gedoken om te kijken wat we daar twee decennia geleden over te zeggen hadden.
Officieel werd Shadow of the Colossus ontwikkeld door Sony Computer Entertainment Japan, ook wel bekend als Japan Studio. Binnen die studio werkte International Production Studio 1 aan de game, een team dat beter bekendstaat als Team Ico na de release van – je raad het niet – Ico in 2002. Later werkte dit team ook nog aan The Last Guardian. De ervaringen die Team Ico neerzet zijn onder andere erg geliefd door de relaties tussen personages en prachtig vormgegeven werelden, zoals je in dit achtergrondartikel kunt lezen.
In Shadow of the Colossus speel je als Wander, een jongeman wiens geliefde is overleden. Om haar weer tot leven te wekken trek je er met het paard Argo op uit om Colossi om te leggen, wat zich uit in epische gevechten tegen… nou ja, colossale tegenstanders. Als normaal mens zoek je enkel met pijl en boog en een zwaardje dat net zo goed een tandenstoker had kunnen zijn voor die wezens naar zwakke plekken, wat het geheel ook een puzzelachtige insteek geeft.
Helaas bestaat Team Ico zoals we dat ooit kenden niet meer. Regisseur en studiohoofd Fumito Ueda vertrok in 2011, te midden van de ontwikkeling van Team Ico’s nieuwe titel The Last Guardian, en richtte het bedrijf genDESIGN op. De nieuwe studio werkte nog wel samen met Japan Studio om The Last Guardian af te maken, maar de naam Team Ico is verder niet meer aan de game verbonden.
Enfin, dat neemt niet weg dat Shadow of the Colossus een legendarische game is, die in 2018 nog een mooie remake ontving van Bluepoint Studios, dertien jaar na de originele release. Het spel stond in nummer 144 van het Power Unlimited-magazine en ontving daar een prachtige score. Er staat zelfs nog een interview met Fumito Ueda en producent Kenji Kaido in. Laat je oogbollen er hieronder maar op vallen.
Dit spel is PURE ART!
Ook de remaster helemaal grijs gespeeld. Het heeft een speciaal plekje in mijn hart.
Ik weet nog dat een zekere meneer R van de, destijds, Dr. Games me vertelde; “dit wordt je volgende game”.
En ik moest hem ook zeker hebben.
Fumito Ueda, legend. Heerlijke trilogie aan games, waarvan SotC mijn favoriet is. Maar ook Ico is een PS2 meesterwerk. Ook TLG is heerlijk. Voor iedereen die deze games nooit heeft gespeeld, spelen bakrap!!
Deze game is ook prominent onderdeel van de film “Reign over me” met Adam Sandler. Best een aanrader en volgens mij 1 van de eerste films waar Sandler geen komische rol heeft.
Nu wachten op het nieuwe project van GenDesign genaamd Project Robot.
Ik kan niet wachten! Na Ico, deze en The Last Guardian hebben ze hun sporen wel verdiend.
Dit spel had een bepaalde magie die Sony deze generatie niet heeft laten zien. Het spel is niet perfect, bij tijden sloom en irritant, maar toch met goud belegen in een tijd dat kritiek niet doorsloeg naar negativiteit.
1 van mijn favoriete games, ook drie keer gekocht (ps2, ps3 remaster, ps4 remake) Wat een magische vibe had deze zeg! En wat mij betreft de beste soundtrack van een game ooit. Vanaf de eerste tonen tijdens de intro, tot het gevecht met een colossus, alles sluit perfect aan. Zoals Palindrome zegt, een meesterwerk.
Het is heel bijzonder hoe deze game je bezwaard laat voelen om met die prachtige wezens te vechten. Tegen het einde wilde ik ze eigenlijk liever met rust laten. En zo hadden de makers het ook bedoeld. Een melancholisch meesterwerk.
Dat had ik ook! Vooral omdat eentje er gewoon lag te slapen, ze doen niks en dan kom jij er even aan, hun afslachten in hun eigen territorium. Tijdens de 1e keer spelen kreeg ik ook dat onbehaaglijke gevoel, of mijn karakter wel goed bezig was….
Poeh, mooi beschreven, zo zie ik het ook! Ik heb de Last Guardian nog liggen, destijds ooit opgestart maar was er niet echt in de mood voor. Ga die game toch maar weer eens een kans geven.
Doen!