The Last of Us: Part 2 laat je constant dingen doen die je haat, met mensen waar je een hekel aan wilt hebben. En het laat zien dat de mensen die je wel mag, ook lang niet perfect zijn. Dit komt allemaal perfect samen in het emotionele einde van de game.
Let op: dit artikel staat vol met spoilers voor The Last of Us: Part 2!
Het werd mij al snel duidelijk dat Joel deze game niet zou overleven. Het spel begint met een biecht aan zijn broer Tommy, terwijl je in gruwelijk detail nog eens te zien krijgt hoe hij onschuldige ziekenhuismedewerkers omlegt om Ellie te redden. Tegen haar wens in, waardoor haar leven nu weinig zin meer heeft en de mensheid verdoemd is.
De boodschap is duidelijk: hier moet Joel voor boeten. Dat dacht ik eigenlijk al gelijk toen het tweede deel werd aangekondigd. Ik had het erg zwak gevonden als Joel doodleuk weer de held was geweest na al die brute moorden. Er moest een afrekening plaatsvinden, mentaal dan wel fysiek. Het werd allebei: zijn relatie met Ellie is verpest en hij heeft zijn keuze met de dood moeten bekopen.
Ellies ellende
Desondanks is het makkelijk om te juichen voor Joel. Hij deed het immers uit liefde, en we willen allemaal geloven dat liefde altijd wint. Ellie komt in deel twee een stuk slechter over. Al haar keuzes lijken gebaseerd op haat. Tegen het einde van de game laat ze zelfs haar gevonden geluk met Dina en baby JJ achter om wraak te nemen op Abby, Joels moordenaar. Joel gaf alles op voor de liefde, Ellie geeft de liefde op voor haat.
Dit komt je misschien rauw op je dak vallen, maar wat had je dan verwacht? Kijk wie haar vaderfiguur was. Joel heeft haar leven beroofd van alle betekenis door op een bloederige manier in te grijpen. Ellie is woedend als ze dat ontdekt en verbreekt het contact met Joel. Ze heeft het idee dat haar leven geen zin meer heeft, want haar lotsbestemming is onvervuld gebleven. Wie dacht dat Ellie weer een vrolijk en bijdehand meisje zou zijn in deze game, ziet ze vliegen.
Als speler heb je in het eerste deel een band opgebouwd met Ellie, dus het is niet vreemd dat je graag aan haar kant wil staan. Maar als je kijkt naar wat ze allemaal heeft meegemaakt, is het meer dan logisch dat ze niet alleen maar een liefdevolle vrouw is geworden. Ze maakt keuzes waar je waarschijnlijk een hekel aan hebt, maar dat is juist de boodschap. Ellie is een mens, gevormd door haar ervaringen, en mensen maken niet altijd de juiste keuzes.
Abby’s lessen
Natuurlijk heeft ze alle reden om Abby te haten. Ze is er getuige van hoe Joel op gruwelijke wijze wordt vermoord. Op dat moment had ik ook een vurige hekel aan Abby, ook al was ik het niet eens met Joels keuze aan het einde van het eerste deel. Wat is dit voor een meedogenloos mens. Eerst gered worden door Joel en hem vervolgens alsnog omleggen?
Ik wilde er eerst niks van hebben. “Is dit echt het punt dat jullie willen maken?”, dacht ik bij mezelf.
Het is dan ook een enorm gewaagde keuze van Naughty Dog om je in de tweede helft van de game met Abby te laten spelen. Ik wilde er eerst niks van hebben. “Is dit echt het punt dat jullie willen maken?”, dacht ik bij mezelf. “Moet ik nu Abby aardig gaan vinden of zo?” Maar potverdorie, het lukte ze wel. Abby is een enorm gelaagd personage en kan bij mij uiteindelijk op meer sympathie rekenen dan Ellie. Ik wilde Abby dolgraag haten, maar hoe meer ik speelde en haar verhaal verder ontdekte, hoe meer ik gecharmeerd raakte.
Het is een lastige koorddans voor Naughty Dog, want ik zou het ook heel goed snappen als je geen sympathie op kunt brengen voor Abby’s situatie. Zij heeft Joel vermoord, het personage waar je in de vorige game mee speelde. Het is dan makkelijk om te vergeten dat Joel haar vader heeft vermoord en nog veel ergere dingen heeft gedaan. Gelukkig wist Naughty Dog bij mij wel de juiste snaar te raken.
Abby en Ellie
Abby heeft ook veel gemeen met Ellie. Ook zij verliest vrijwel alles door haar lust naar wraak. Natuurlijk heeft ze een goede reden om Joel te haten, maar ze raakt er alles door kwijt. Denk aan haar relatie met Owen, die door haar obsessie op de klippen loopt. Zodra ze hoort dat Mel zwanger is van Owen, beseft ze dat het voorgoed voorbij is. Ze heeft nog wel seks met hem, maar er zit geen toekomst in.
Haar woede is wel een stuk meer gefocust dan die van Ellie, die in haar wanhoop alles en iedereen op haar pad omlegt. Abby laat Ellie tot twee keer toe leven, omdat ze alleen met Joel een appeltje te schillen heeft. Een nobele aanpak, maar wel eentje die haar duur komt te staan. Ellie slacht immers de vrienden en geliefden van Abby af.
Abby is de eerste die de belangrijkste les van deze game leert: mensen zijn mensen, of ze nou bij jouw groepje horen of niet. Abby redt de twee kinderen Yara en Lev uit een benarde situatie, omdat haar eigen mensen op ze jagen. En dat terwijl die twee horen bij de Scars, een groepering waar Abby’s WLF mee in oorlog is. Abby brengt ze in veiligheid en verzorgt Yara’s gebroken arm.
Als Yara later wordt doodgeschoten in een confrontatie met de WLF, is Lev woedend. “Those were your people!”, schreeuwt hij beschuldigend tegen Abby. Zij zegt daarna waarschijnlijk de belangrijkste zin uit de hele game: “Lev, you’re my people.“
Ik hoop op een goed einde, maar dat is natuurlijk ijdele hoop.
Dankzij dit soort momenten begin ik Abby steeds meer te mogen, wat ervoor zorgt dat ik eigenlijk niet verder wil spelen. Ik weet namelijk al wat er komt: als ik straks weer terugkom in het aquarium, zie ik hoe Ellie Abby’s geliefden heeft vermoord. Ik wil het niet zien en die wens blijkt terecht, want het is een hartverscheurende scène. Als ik daarna met Abby naar het theater sluip, weet ik niet of ik nou voor haar of voor Ellie moet juichen. Het gevecht tussen de twee is voor mij dan ook heel verwarrend en ik ben blij dat iedereen het overleeft.
De eindstrijd
Ik hoop op een goed einde, maar dat is natuurlijk ijdele hoop. Ellie laat haar nieuwe geluk met Dina en JJ achter om toch weer achter Abby aan te gaan. Ik ben het er zo vreselijk mee oneens, maar Ellie is ook maar een mens. Geplaagd door PTSS en schuldgevoelens zegt ze de liefde vaarwel en omarmt ze de haat.
En daar staat ze dan, tegenover haar aartsvijand, die helemaal is uitgemergeld na een lange tijd in gevangenschap te hebben geleefd. Abby heeft haar les geleerd en wil helemaal niet vechten, maar Ellie dwingt haar door een mes op de keel van Lev te zetten. Ze heeft Abby waar ze haar wil hebben, met haar hoofd onder water, als ze plotseling een flashback naar Joel krijgt. Het is de eerste keer in lange tijd dat je een positieve herinnering aan Joel ziet, na al die PTSS-nachtmerries waar Ellie mee kampt. Op dat moment besluit ze om niet door te zetten. Ik denk niet dat ze Abby vergeeft, maar ze ziet in ieder geval hoe zinloos het allemaal is. Misschien herkent ze Joel en zichzelf wel in Abby en Lev: twee mensen die zo veel hebben verloren, maar zo veel om elkaar geven.
Ik heb vaak de kritiek voorbij zien komen dat deze conclusie betekent dat heel Ellies reis voor niks was. Maar dat is volgens mij het hele punt van de game. Wraak en haat leveren je niks op, alleen maar ellende. Abby is al haar vrienden kwijt en is verstoten uit haar groep, Ellie is Joel kwijt en nu ook haar relatie. Ze gaat zo op in haar wraak, omdat haar leven verder zinloos lijkt.
Het einde
En dan dat einde. Dat verwoestende, perfecte einde. Ellie komt thuis in een verlaten huis, waar Dina niet meer op haar wacht. Ze probeert gitaar te spelen, maar dat gaat niet meer omdat ze twee vingers mist. Ze is letterlijk alles kwijt. Als je daar geen tranen van in je ogen krijgt.
Dan volgt de laatste flashback, waarin je ziet hoe ze nog één keer met Joel praat. Hoezeer zijn keuze haar leven ook heeft getekend, ze vindt toch een manier om te werken aan hun relatie. Wie weet kan ze hem zelfs ooit vergeven. En als zij Joel kan vergeven voor die onvergeeflijke daad, kan Ellie zelf misschien ook vergeven worden voor haar acties. Ze laat de gitaar achter, en daarmee Joel. In het laatste shot zie je Ellie weer op pad gaan, maar waarheen wordt niet duidelijk. Ik hoop naar Dina.
Elke zaterdag verschijnt er een column op Gamer.nl die ingaat op actuele gebeurtenissen. Lees ook:
Eergister de game dan eindelijk uitgespeeld. The Last of Us is één van mijn all-time favorite games, daarom ook zo lang uitgekeken naar dit vervolg, maar heb hier heel sterk mixed feeling aan overgehouden.
Grafisch en audiotechnisch heb ik niks aan te merken, dat is gewoon fenominaal. Wat gameplay betreft vond ik het tempo erg traag. Ik had het idee dat ik voor 80% aan het looten ben geweest, met af en toe een encounter. Het tempo en afwisseling vond ik in het eerste deel dan ook veel beter in balans.
Verhaal…… hier ligt toch wel mijn grootste pijnpunt. Ja ik begrijp Abby’s motieven en wat haar gedreven heeft. Echter heb ik als speler geen binding met Abby. Ik heb als speler als het ware een band opgebouwd met de main characters uit deel 1, Joel en Ellie, waarmee je het halve land afgereisd hebt, lief en leed hebt gedeeld, voor elkaar gevochten. Dan wordt Joel op gruwelijke wijze afgeslacht, ziet niks aan komen, is niet op zijn hoede. Als je al zoveel doden achter je hebt gelaten in deel 1, mag ik hopen dat je in de toekomst vorrzichtig zou zijn met eventueel overlevenden die je aan het zoeken zijn, en geef je een andere naam op. Dat deel vond ik veel te makkelijk. Hij sterft een onwaardige dood, ik had er meer vrede mee gehad als hij vechtend ten onder was gegaan, nog vier man had meegenomen alvorens te sneuvelen, of dat hij zich voor Ellie had opgeofferd. Dan had je er nog enigszins vrede mee kunnen hebben. Dit deel van het verhaal vond ik erg slecht. Vervolgens laat Naughty Dog je met de vijand spelen, dat wilde ik niet, Abby moest dood. Dan moet je ook nog eeen soort van einbaas gevecht tegen Ellie gaan voeren, ook dat wilde ik niet. Ondanks dat ik Abby’s motieven heel goed begrijp, wilde ik dat zelf zo niet spelen. Voor mij is Abby nog steeds de Bad “Guy” in deze game.
Ellie’s motieven begrijp ik ook heel goed, zelfs nadat ze voor de tweede keer in leven wordt gelaten door Abby en met Dinah een gezinnetje heeft. Zoals ik het zie had ze geen rust, ze werd geteisterd doordat ze steeds het beeld van Joel zag. bebloed op de grond, hoofd ingeslagen. Dat vond ik dan wel mooi aan het einde, dat beeld schoot weer door haar hoofd vlak voor het eindgevecht met Abby, waardoor ze toch nog de confrontatie aan ging. Toen ze uiteindelijk de overhand had en Abby op ieder moment zou sterven door verdrinking, schoot een vredig beeld van Joel door haar hoofd waardoor ze los liet en Abby liet gaan. Mijn interpretatie is dat ze daarmee eindelijk de vrede had gevonden en een vredig beeld van Joel zoals hij voor haar was, voordat hij stierf.
In alle eerlijkheid heb ik ook een traantje laten lopen toen Ellie aan het eind aan haar allerlaatste herinnering aan Joel dacht. De avond voor zijn dood op zijn veranda, dat ze gepraat hebben en dat Ellie eraan wilde werken om hem te vergeven. Het hele spel dacht ik namelijk dat Ellie’s laatste herinnering was dat ze niks meer met Joel te maken wilde hebben, dat ze hem had verbannen uit haar leven. Zo mooi om dan uiteindelijk te zien dat ze op het allerlaatste moment toch toenadering heeft gezocht. Heel mooi dat ze dat als laatste herinnering vast mag houden.
Ik vind dat Naughty Dog een aantal vreemde keuzes heeft gemaakt in dit verhaal, heel jammer waardoor ik dit met zeer gemengde gevoelens afsluit. Misschien ook wel knap dat ze dit gevoel kunnen losmaken bij mensen, dat mag ook gezegd worden. Maar ik speel een spel omdat ik het leuk vind, ik vond het in deze game lang niet altijd leuk, of mooi wat verhaal betreft.
Als ik er een cijfer aan zou moeten hangen dan denk ik dat ik blijf steken op een 8.
Gisteren ook de game afgerond. Nouja eigenlijk vannacht, want ik kon hem zo dicht bij het einde niet wegleggen. Ik heb mezelf vrij ver van de spoilers gehouden, gelukkig maar. Het is echt een dijk van een game.
Toen Joel omgelegd werd ( na een gruwelijk stukje gameplay met een horde infected ) dacht ik echt fuck nee, die Abby moet echt dood. Dus de drijfveer die volgt voor Ellie is geheel begrijpelijk. Met alle gespeelde stukken met Ellie vond ik er geen 1 saai of langdradig, maar er zaten achteraf weinig stukken bij die echt spannend waren. Bij Abby zaten veel betere segmenten. Heel dat hotel, op de brug, het ziekenhuis met die giga infected bastard. Fokking hel zeg wat bruut. Ook het kamp van de wlf en de scars was leuk om te zijn. Bij Ellie waren de flashbacks echt waar fantastisch. Dat ze terug gaat naar het ziekenhuis van deel 1, echt briljant. Het is echt een letterlijk gevolg op deel 1 waar al je vragen na deel 1 hier worden beantwoord. Hoe kan Joel zo liegen teggen Ellie ( eind deel 1 ) komt ellie erachter. Etc. Alles komt langs.
Dat zijn toch wel de sterke stukken van deze game als je het mij vraagt.
Toen ik voor het eerst met Abby ging spelen, wou ik het eigenlijk niet, het stond me tegen, maar naarmate je verder komt en de stukken die je met haar speelt de beste stukken van de game zijn, was het toch wel de moeite waard. Nog steeds heb ik niet echt een klik met Abby, maar ik begrijp haar en haar verhaal wel. Ze speelt wat bruter dan Ellie en de segmenten met haar zijn leuker/spannender ook omdat ze wat meer bad ass is. Dus dat helpt wel bij een enige waardering voor haar.
Het einde dan…vond het belachelijk dat Ellie perse toch nog wraak wilt nadat ze 2x is laten leven door Abby. Ik dacht Ellie gaat zichzelf de dood in jagen. Blij dat ze beide leven aan het eind, want uiteindelijk had Abby niet verdiend om vermoord te worden. Zeker niet nadat de fireflies toch ergens gegroupeerd zijn.
Naughty dog heeft mij van links naar rechts laten gaan wat erg knap is en dit is geen normale game. Ik kan me deze tweestrijd met geen andere lineaire game vergelijken.
Off topic. Voordat ik tlou 2 ging spelen heb ik the witcher 3 uitgespeeld en bij sommige momenten van tlou 2 wou ik echt dat ik zelf kon kiezen en hoe gaaf dat dan was geweest. Deze game met 3 verschillende eindes bijvoorbeeld.
Een beetje laat, en misschien leest niemand het, maar toch.
Ten eerste: Ja, een meesterwerk. Een dikke 10 waard.
In tegenstelling tot vrijwel alle reacties, begrijp ik volledig waarom Abby Joel doodt. ” Ik” voelde me aan het eind van TLOU echt niet zo’n held nadat ik een hoop artsen had vermoord, en met het redden van Ellie de wereld een kans op genezing had afgenomen. Een heel dubbel gevoel.
De wraaklust van Ellie na de dood van Joel is tastbaar en begrijpelijk. Maar toen ik Abby begon te spelen, begreep ik meteen de andere kant van de medaille. Of liever, Abby en Ellie zijn dezelfde kant van de medaille. Wraak om verlies, en nog meer verlies door die wraak.
De game laat op een intense manier zien dat wraak uiteindelijk tot niets leidt. Wat te deneken van de mensen die de slachtpartijen van Ellie of Abby overleefd hebben?
Ik lees ook met enige verbazing de reacties van mensen die Abby haten, en liever met Ellie door willen spelen. Abby en Ellie zijn net zo slecht, en gedreven door haat. Waarbij (Erik verwijst er ook naar) Juist Abby degene is die eerder vergeving en medeleven toont dan Ellie.
Ik lees elders ook reacties in de zin van dat gamers liever met de ” Held” door hadden willen spelen in plaats van ” de vijand”. Juist het punt van de game. Er zijn geen helden. Alleen maar mensen die proberen te overleven in kapotte wereld.
De game gaat over wraak en verlies.
Ik had gehoopt/verwacht dat uiteindelijk Ellie bij de fireflies zou komen, en zich daar zou opofferen, zodat haar leven toch nog zin heeft voor het herstel van de wereld. Daar wordt in mijn beleving ook op gezinspeeld op diverse manieren. Ellie geeft aan dat haar die kans ontnomen is door Joel, en de Fireflies worden gevonden. Dat Ellie die keuze uiteindelijk niet krijgt, of maakt, maakt het wrang, en eigenlijk ook weer mooi.
Alle lof voor Naughty Dog, een gedurfde game, met een mooi verhaal.
@TripleDad zoo dat had wel gaaf geweest als Ellie nog naar de fireflies was gegaan.
Mensen die de game haten door wat abby in het begin doet die kunnen beter call of duty blijven spelen. Dit is geen normale actie game met, sta open voor wat ze willen vertellen dan kan je alsnog later beoordelen.
Heb hem eindelijk ook uitgespeeld. Ben zeer positief. Er zijn wat minder voor de hand liggende keuzes in het verhaal, maar laten we eerlijk zijn. Hoe vaak komen er games uit met zowel gameplay die staat als een huis, mooie graphics en een tof verhaal en waar je niet in 5 uur mee klaar bent? Ik kan maar een handjevol voorbeelden bedenken.
Binnenkort maar eens in de NG+ duiken en misschien daarna weer eens TLOU 1 opnieuw starten.
Vlak voordat Last of Us 2 werd uitgebracht, besloot ik Last of Us 1 te doen. De game staat tot de dag van vandaag uitstekend zijn mannetje en het verhaal van Last of Us 1 is nog altijd bijzonder goed. Persoonlijk vind ik het verhaal beter dan The Last of Us 2 vanwege een hele eenvoudige rede: het is eindelijk in de gaming wereld een keer niet een kwestie van wraak of zelfontplooiing en de hoofdpersonages zijn niet perfect.
Last of Us 2 is naar mijn mening veruit de beste game van deze console generatie. Een waardige afsluiting naar een nieuwe generatie consoles, waar Last of Us 2, hopelijk in een bundel met deel 1, vast wel voor geremastered wordt, zodat je nog meer overweldigd gaat worden in de prachtige spelwereld van deze prachtige gameserie.
In de gamer.nl spoilercast over deze game zei Simon nog wel denk ik het meest treffende over het verhaal van deze game. Het verhaal dat Ellie en Abby samenbrengt is buitengewoon tragisch.
Bijvoorbeeld tegen het einde aan, wanneer Tommy langs komt in het huis waar Ellie woont met een kind en vriendin, en hij begint te vertellen dat hij weet waar Abby is. Ik vond toen al heel duidelijk wat er ging gebeuren.
Ellie moest erheen. Ellie heeft haar wraak nodig. Ze is door zoveel meer gegaan dan de rest en het heeft zo’n lijdensweg moeten afgaan en vervolgens is haar doel, het doden van Abby, nooit bereikt. Ze gaat er weer voor en, zoals eigenlijk ook wel weer te verwachten was, ze faalt ook weer.
Wat Naughty Dog in deel 1 en deel 2 heel goed laat zien, is dat mensen niet perfect zijn. Er is geen mens met zo’n hoog moraal dat je daardoor geïnspireerd wordt om uitsluitend het goede te doen, als het al duidelijk is wat het goede precies is.
Zo is de vraag of Joël in deel 1 het goede heeft gedaan een heel goede vraag.
Voor Joël was namelijk het goede het redden van Ellie en niet het redden van de mensheid.
Die laatste lees en hoor ik vaak terug. Maar wie zegt dat dit ook echt iets geworden was in een wereld die compleet verscheurd is. Het is totaal onbekend wat 10 kilometer verder aan de hand is, laat staan dat je vaccinaties snel de wereld in kan brengen. Verder is Last of Us juist het toonbeeld van dat de geïnfecteerde maar een klein deel zijn van het probleem dat zal ontstaan. Uiteindelijk is, zoals de spelwereld denk ik wilt aangeven, verantwoordelijk voor zijn eigen vernietiging. De bacterie was slechts een knopje dat de console aan heeft gezet.
Joel zag zijn dochter in Ellie. Hij had zijn echte dochter verloren en dat is denk ik de absolute nachtmerrie van iedere vader (ik heb geen kinderen, maar iedere vader die ik spreek staat er wel zo in). Joel kreeg een tweede kans en die kans laat hij gewoon niet gaan. Niet als hij de macht heeft er iets aan te doen. De wereld is toch al zo zwaar versplinterd dat het de vraag is of een vaccinatie nog iets gaat opleveren.
Dan heb je Abby. Die verloor haar vader, die compleet onschuldig was en alleen maar het beste wilde doen voor iedereen. Alleen maar omdat hij in de weg stond tussen Joel en Ellie moest hij dood. Een vader die daar de mensheid had kunnen redden door een vaccinatie te maken. Iets waar hij misschien op dat moment al jaren mee bezig was. Ook voor haar is de reactie zo begrijpelijk. Natuurlijk wil ze Joël dood hebben en niet op een zachte manier. Snoeihard. En ze gaat ervoor werken.
Mensen zette Abby al meteen neer als ‘de slechterik’. Ik wil dan toch aanhaken dat als ze echt slecht was zoals mensen in games vaak slecht zijn, ze Ellie en Tommy ook had neergeschoten. Maar dat deed ze niet. I gave you life and you wasted it, zal ze later zo prachtig zeggen tegen Ellie.
De game dwingt je meningen over personages volledig los te laten. Zo heb ik altijd respect gehad voor de eerlijkheid van Tommy, de broer van Joël.
Abby komt op een gegeven moment bij een pier (was het een pier?) en daar zit een sniper. Een sniper die weet wat hij doet. En ik heb meteen een hekel aan deze sniper. Hij loopt in de weg en ik moet als Abby langs hem heen.
En het bleek Tommy te zijn. En mijn gevoel voor Tommy op dat moment ging niet weg.
De game is een emotionele rollercoaster. Voor mij was het mooiste moment in de game in een flashback. Ellie en Joël zitten in een museum. Het is Ellie haar verjaardag en Joël neemt haar mee naar het museum. Ze komen bij een afdeling over ruimtereizen. In die afdeling zit een ruimtecapsule die ze vermoedelijk voor een Apollo project gebruikte. Hier geeft Joël zijn verjaardagscadeau aan Ellie. Een bandje.
Joël legt uit: ga in de capsule zitten, doe je walkman op met het bandje. Doe je ogen dicht en speel het af.
Ellie doet wat Joel vraagt. Het bandje is een opname van een lancering. Een man telt af en de racket lanceert. Na een korte tijd is opeens alles stil. De raket is in de ruimte. Ellie heeft haar ogen dicht en heel even is alles rustig.
@Hroswith Leuk om je ervaring te lezen. Chapeau!
het is nooit tijd voor spoilers…. moet het spel nog kopen, over die maanden als het 30 euro kost…
@Ruygy Dan moet je hier ook niet zijn natuurlijk. Veel plezier nog met de game en kom daarna terug 🙂
Zojuist deze game uitgespeeld en wow wow wow.
Alleen al het feit dat veel mensen er zo emotioneel van worden (blij of boos) zegt al genoeg over dat de game precies doet wat ik zelf gehoopt had; heel veel emoties losmaken.
Ik heb na Last of Us Deel 1 niet meer zo’n sterke game, waarin ik oprecht zenuwachtig, verdeeld en in de war raakte – omdat je hoe dan ook voor Ellie wilt rooten. Maar Ellie was al beschadigd en raakte daarna zoals ook werd beschreven verblind door haat.
En aan de andere kant had je Abby, die we allemaal willen haten, maar dan zien we dat zij juist iemand wordt die het tegenovergestelde is van wat Ellie wordt. Dat is zo goed geschreven – ik vond het echt geweldig.
Nog een klein detail met de gitaar in het laatste shot; logo van een mot. Dieren die altijd tot het licht aangetrokken zijn. Een thema waar deze game vooral over gaat; stay in the light, don’t let the darkness take you…
10/10 voor mij – wat een dijk van een game.
@GWO knap inderdaad ze willen dat je abby haat op het begin en later dat dit veranderd is. Ik had wel verwacht dat abby ellie zou vermoorden in het theater, maar dat ze het toch niet doet door Lev. Vanaf dat punt was het voor mij klaar voor ellie en haar wraakmissie. Dat ellie dan later alsnog wraak wilt,,, daar was ik het niet mee eens, dus kon ook niet juichen voor haar. Goed dat ze aan het einde beide nog leven. Abby verdiende het uiteindelijk toch niet en ik wou ook niet zien dat ellie dood ging, dat had ik dan weer kut gevonden haha.
Voor iedereen.
@Erik Nusselder
Heel erg interessant interview met o.a. Troy baker.(joel)
https://youtu.be/Gdj0AiKJomk
Ik blijf het vreemd vinden dat deze game als zo’n meesterwerk wordt gezien… want dat is het gewoon niet. Het is seizoen 8 van Game of Thrones. Veel dood, veel geweld, veel karakters die zich tegendraads gedragen. De game dwingt je om acties te ondernemen, om maar de “geweld en wraak is zinloos” boodschap door je strot te duwen. Je hebt geen keuze, het wordt allemaal maar voorgeschoteld, ook al strijkt het niet met hoe de karakters waren in deel 1.
Ik snap dat de game-media hier wel positief over moet schrijven, want anders raken ze hun toegang tot evenementen, interviews en pre-release review exemplaren kwijt (ook wel bekend als Access Media), maar dit gecombineerd met het feit dat er een review embargo zat op de laatste helft van de game is…daarmee is een review feitelijk ongeldig. De enige reviews die je kan vertrouwen zijn van de Youtubers die geen baat hebben om vriendjes te blijven met Sony, of die al op hun black list staan.
Ik wil nog eigenlijk zoveel meer schrijven over hoe verhaaltechnisch deze game niet klopt, en wat voor schandalig en leugenachtig gedrag er van Sony en Naughty Dog vandaan komt, maar dan ben ik nog wel een paar dagen hier aan het typen. De volgende Youtube review legt beter uit dan ik ooit zal kunnen, wat voor problemen er zijn met de Last of Us 2. https://youtu.be/A5bw4CmLZcY
@Qinneth hoi. Ik zal dan toch maar even reageren.
Ik vind het natuurlijk prima dat je de game niks vindt. Ieder zijn eigen mening. Ik heb ook al vaker gezegd dat ik al had verwacht dat het verhaal polariserend zou zijn. In het artikel schrijf ik zelfs dat de game voor spelers de verkeerde kant op kan vallen, als het niet lukt om empathie voor Abby op te wekken.
Dat je me vervolgens op zo’n manier beschuldigt als je doet, vind ik niet alleen heel lui en makkelijk, maar vooral ontzettend laag. Heel laag. Ik kan je vertellen dat ik zelden met pr-mensen praat in games, en ik heb echt nog nooit het verzoek gekregen om een game een bepaalde score te krijgen. Mocht dat ooit gebeuren, dan zou ik dat gelijk onthullen, want dat zou echt bizar zijn. Het verklaart ook niet waarom we andere games wel een laag cijfer geven. Hoef ik EA niet te vriend te houden als ik Anthem laag scoor?
Sony heeft inderdaad gevraagd om verhaaltwists in de game niet te spoilen. Een beetje flauw misschien, maar uiteindelijk maakt het niet veel uit. Ik spoil namelijk nooit zo’n grote twist in een review. Dat zou een tamelijk lullige actie zijn. Natuurlijk staat het me alsnog vrij om te beoordelen en te beschrijven of een verhaal goed geschreven is. Als ik de twist kut had gevonden, had ik dat opgeschreven, zonder heel specifiek te worden. Iets dat bijvoorbeeld Polygon en Kotaku wel hebben gedaan.
Het zal je misschien verbazen dat de meeste mensen het internet niet zo intensief gebruiken als jij en ik. De meeste mensen spelen een game, en bespreken dat met hun vrienden, zonder het uit te vechten op een forum of social media. In appgroepen en chatkanalen hoor ik van 90% vooral positieve geluiden over de game na het uitspelen. Natuurlijk is dat anekdotisch bewijs, maar zomaar aannemen dat iedereen dit spel haat vanwege die echogroep op fora (met veel mensen die de game al haatten voordat ie uit was!) is nou ook weer niet verstandig. Ik hoor ook van veel mensen dat ze geen zin hebben om zich in de discussie te mengen, omdat die zo radicaal negatief is.
Tl;dr: je mag de game kut vinden. Je mag mij niet beschuldigen van corruptie. Ben je nou helemaal gek.
@Erik Nusselder Ik geloof je als je zegt dat je niet vooringenomen bent in je review, maar ik kan nog steeds moeilijk begrijpen waarom zo veel media de game een tien geven. Het is zeker niet zon slechte game als sommige mensen zeggen maar het is bij lange na geen tien. Omdat zoals ik in een eerdere comment aangaf er veel rare story beslissingen zijn die personen uit de eerste game ineens heel anders neerzetten met bijna geen uitleg waarom. Ook zijn de meeste nieuwe characters niet goed uitgelicht vooral Abby is naar mijn mening totaal niet goed uitgedacht. Vooral het feit dat de game zo hard probeert medeleden voor haar te creëren, maar haar neerzet als iemand die totaal niet geeft om de mensen om haar heen. Dit is wat voor mij maakte dat ik totaal niet om haar gaf.
Ja het klopt dat Joel niet een totaal goed persoon is maar hij geeft duidelijk om de personen om hem heen en hij doet alles om hen te beschermen ook als is dat soms op manieren die niet goed zijn. Dat maakt hem juist zo goed geschreven en dat maakt het contrast met hoe Abby is geschreven nog groter. Het komt op mij over dat de schrijvers willen dat ik geef om Abby maar niet goed konden uitleggen waarom. Dit samen met het feit dat het doel van de game in mijn ogen totaal te niet word gedaan door het einde. Samen met het feit dat ik het einde niet vind passen in de wereld die ze hebben neergezet maakt dat ik de game door vooral hoe de story is geschreven niet hoger dan een 6,5 kan geven.
@Erik Nusselder Ten eerste heb ik het nooit over corruptie gehad, want daaronder versta ik iemand die een zak geld onder de tafel overhandigd aan de persoon die aan de andere kant zit, waar tegenover staat dat een game een hoog cijfer krijgt, en daarvan beschuldig ik je absoluut niet.
Ik heb het over beïnvloedt zijn/worden:
Een pers-trip, (exclusief) interview met de ontwikkelaar, speciale preview-access event, gratis review exemplaar, et cetera. Het zijn allemaal factoren die effect hebben, bewust of onbewust. Daarnaast heeft een uitgever ook een beeld van wat zij verwachten van de media betreft review scores en conclusies. Collega-journalisten/Youtubers/Twitch persoonlijkheden hebben ook dezelfde game gepreviewd/reviewed, en dat is ook informatie wat op je afgevuurd wordt. Allemaal beïnvloeding.
Het kan zijn dat jij hier niet aan voldoet, dat jij in de spiegel jezelf aan kunt kijken en zonder enige twijfel kan zeggen dat je mening en eindscore van een game 100% je eigen, niet beïnvloedde reflectie en conclusie is. In dat geval biedt ik je mijn welgemeende excuses aan voor het zeggen dat jij misschien beïnvloed was (door wat dan ook).
Betreffende het voorbeeld van Anthem, ik kan me niet goed herinneren wat voor cijfer deze had gekregen op Gamer.nl (ik heb geprobeerd de review op te zoeken, maar helaas is het zoeksysteem op deze website niet handig in gebruikt), maar als deze hoger dan een 4 had, dan vond ik het cijfer ook te hoog.
Dit alles zeg ik omdat voor mij als persoon het niet alleen belangrijk is hoe de worst smaakt, maar ook dat ik weet hoe de worst gemaakt is. En Sony was allesbehalve netjes richting de release van Last of Us 2. Onrechtmatige DCMA takedowns up Youtube kanalen die alleen berichtgeving deden van de leaks, maar niet inhoudelijk iets toonden, Neil Druckmann die bewust marketing leugens verspreidde over het verhaallijn, ontzettend hoge werkdruk tijdens de crunch, de nogal dubieuze manier waarop Amy Hennig Naughty Dog verliet, et cetera.
Dit zijn allemaal dingen die van te voren al beïnvloeden voordat ik überhaupt iets wist over de game inhoudelijk, of hoe die zal spelen. Het viel voor mij absoluut niet mij om met een ‘open mind’ Last of Us 2 in te gaan.
Uiteindelijk bleek dan ook dat hoe het gedrag van Naughty Dog/Sony dan ook was, de game zelf bekoorde mij ook niet. De eerste helft met Ellie was echt fantastisch, daarna werd er hard op de rem getrapt en kon je weer opnieuw beginnen met iemand die net één van je favoriete karakters vermoordt had. Zoals mensen zoals Neil Druckmann graag zeggen ‘subverting expectations’. Daarnaast duurde de game 10 uur te lang, wat dat betreft had er wel een regisseur mogen zijn die met een schaar erop los ging. Alle shock value die de game te bieden had, had je weinig keuze in behalve ondergaan, ‘murderporn’ is dan ook een term die niet onterecht is. Maar om een potentieel langer verhaal kort te maken: er is teveel mis met de worstenfabriek die Sony en Naughty Dog heet, en de Last of Us 2 worst smaakt er daardoor niet lekkerder door. De hoge verkoopcijfers zijn vooral vanwege het succes en kwaliteit van deel 1, en ik verwacht dan ook dat deze kelderen na de eerste week wanneer mensen doorhebben wat voor worst ze nu eigenlijk gekocht hebben. Zoals je zelf al zei, de meeste mensen zitten niet intensief op het internet en hun zal het meeste ontgaan zijn van alle leaks en drama. Zij zullen het produkt beoordelen zoals het produkt is, en ik durf er geld op te zetten dat dat geen 10/10, 5 sterren en ‘Meesterwerk’ ervaringen zullen zijn.
Wanneer 10 jaar verder men terug kijkt naar deze game en alles erom heen, dan zal waarschijnlijk blijken dat de mainstream/access media aan de verkeerde kant van de geschiedenis stond.
Ik vond het zelf een hele ervaring. Super mooie game & top audio kwaliteit. Ik had alleen een klein beetje moeite met de lengte van de game. Waarin ik in het begin heel er stealth & rustig speelde heb ik op het einde werkelijk al mijn ammo er doorheen gejaagd om snel klaar te zijn. De combat trok me van tijd tot tijd een beetje uit het verhaal (helemaal op de momenten wanneer je personage alleen is).
Het verhaal was opzich prima (zoals ook in het artikel aangegeven), wel voelde ik een stuk minder empathie voor de nieuwe karakters zoals Jesse of Manny, maar ook Dina. Dit omdat er niet echt een verdieping in de karakters zit.
8/10 voor mij!
Fantastisch geschreven Erik, ik sluit mij hier helemaal bij aan!
over het einde gesproken was ik niet helemaal satisfied, Toen wij Abby aan de paal zagen hangen moest ik eerst 2 keer kijken of het wel werkelijk om Abby ging. verslagen kwam ze van deze paal af om naar Lev te lopen en hem van die paal af te halen.
Het laatste gevecht met Abby vond ik zeer onnodig en kreeg er alleen maar haat door richting Ellie, laf vond ik het 🙁
Ik had toch liever gezien dat Ellie het gevecht enigszins helemaal opgaf toen Abby zei dat zij klaar was met vechten.
De game was fantastisch van A tot Z en ga mij zeker wagen aan een extra rondje.
Alleen jammer van het einde einde 🙁
@Bas1 echt bizar dat iedereen het heel anders beleeft. Ik heb echt een hekel aan Abby en heb weinig plezier beleeft aan de gameplay met haar. Laat staan het gevecht met Ellie in het Theater, daar had ik echt geen trek in.
Aan het einde had ik graag gezien dat Ellie het gewoon af had gemaakt, om daarna tot de conclusie te komen dat deze beslissing niks heeft veranderd in haar leven om zich vervolgens over Lev te ontfermen.
@garciagarcia En dat zou Lev willen omdat…? Hij is bevriend met Abby en niet met Ellie.
Dan zijn we het over 2 dingen eens, de mensen die zonder ook maar de game hebben opgestart de game een negatieve rating geven zijn sneu. En ook dat het onzin is dat een persoon zou moeten opstappen omdat een game de desbetreffende persoon niet kan bekoren is ook onzin.
Wat hierboven ook al werd gezegd ze hebben waarschijnlijk tijden lopen puzzelen over hoe het verhaal moest worden, en hoe het moest worden ingedeeld en merendeels van de spelers vond dit goed en een ander deel van de spelers niet.
Ik had overigens niet moeten zeggen dat je deed alsof iedereen de game een 10 moest geven dus daarvoor excuses.
Ik heb geen cijfers en jij ook niet, maar je kan gewoon niet ontkennen dat er een boel mensen zijn die of boos of teleurgesteld zijn in de game, youtube filmpjes die 200k-400k views hebben en die dan uitleggen waarom ze de game niet leuk of slecht vinden, en uiteraard betekend 400k views niet dat alle mensen de game ruk vinden of slecht maar bijvoorbeeld graag willen weten waarom er mensen zijn die de game minder goed vinden. Dit kan natuurlijk ook omgedraaid worden, mensen hebben net naar hun mening een kut game gespeeld en zoeken een groep die hun mening deelt en dat zie je dan terug in de comments onder zo’n filmpje.
Ook reddit heeft genoeg posts met mensen die hun oordeel geven over deze game en niet tevreden zijn of beter hadden verwacht.
Een goed voorbeeld is ook dit artikel je kan er al 5 reacties uit pikken met mensen die de game lang niet zo goed vonden als de schrijver van het artikel.
Ik ga niet zeggen dat miljoenen mensen de game kut of slecht vonden want dat is gewoon niet zo, maar er is zeker wel een grote groep mensen die niet tevreden zijn met dit deel.
Het verhaal is van begin tot het einde een meesterwerk! Samen met God of War zijn dit m’n top 2 beste games van deze generatie.
@JustRaine Waar doe ik net alsof iedereen het een 10 moet geven ? Dat is het andere uiterste. Ja inderdaad ik vind nul ratings geven zodra de game 1 uur is gereleased triest gedrag en ja ik vind mensen die overal maar erbij proberen te halen dat “veel” mensen het geen goede game vinden en dat ND er maar mee moet stoppen onzin uitkramen.
@Jimmy van der Have Je neemt nogal wat aan met je statements, namelijk dat “veel” gamers niet blij zijn met de game en dus niet meer geinteresseerd zijn in TLOU franchise. Waar baseer je dit op ? De Metacritic revieuws met 30000 nul scores die er meteen al op stonden toen de game net was gereleased en niemand het spel nog gespeeld had ? Wat een onzin allemaal.
@Mrmonkey Tuurlijk de game is zeker door veel mensen zonder enige reden negatief gerate, wat inderdaad ontzettend kinderachtig is.
Maar je doet net of deze game van iedereen een 10 moet krijgen of in ieder geval de hoogste score moet krijgen, omdat jij het een hele vette game vindt. Terwijl er wel degelijk een boel mensen zijn die teleurgesteld zijn en beter hadden verwacht, veel mensen vonden de graphics subliem, maar de gameplay repetitief en het verhaal ruk of te langdradig..
@Mrmonkey die 30000 reviews en de enorme hoeveelheid negatieve YouTube video’s vind ik iig meer zeggen dan jouw gevoel dat het allemaal onzin is. Een inhoudelijk tegenargument lees ik uit jouw reactie iig niet.
Het spel heet The Last of Us 2 en niet Ellie and Joel, dus dan maakt het mij niet uit met wie ik speel. Zolang de wereld en setting maar hetzelfde zijn en het plot goed is.
En daar zitten een paar grote issues:
De toevalligheid dat precies Abby haar grootste vijand tegenkomt in een moment van grote nood en dan besluit op genadeloze wijze hem te martelen. Het past totaal niet bij de rest van het gedrag van Abby. Ook al wil ze wraak op de moordenaar van haar vader, het is geen logisch gedrag om hem koelbloedig te bewerken met een golfclub. Ze leek daardoor een sadist, wat ze duidelijk in de rest van de game niet was. Het had logischer geweest als ze Joël had doodgeschoten, maar dat was voor Naughty Dog blijkbaar te subtiel.
Buiten de moord op Joël was Abby een beter uitgewerkt en interessanter personage dan Ellie. Ik vond de levels met haar veel interessanter, al had het allemaal een stuk bondiger gekund. Er zat qua gameplay heel veel herhaling en het voelde vaak doelloos.
Dat Ellie na 20 uur spelen nog steeds die blinde haat voor Abby heeft nadat ze 2x door haar is gespaard vond ik belachelijk. Dat was het punt dat ik geen zin meer had om Ellie te spelen, laat staan Abby aan te vallen. En dat vind ik echt een grote flaw van Naughty Dog. Er is iets mis als de speler geen enkele sympathie of begrip meer heeft voor de personage die ze geacht wordt om te helpen. Een onbegrijpelijke keuze.
TLOU2 is over het algemeen een goed spel met heel veel heftige momenten, maar bij lange na niet zo goed als het eerste deel. Er zitten serieuze issues in qua verhaal, de pacing is oneven, het is op bepaalde stukken gewoon saai en herhalend. De gameplay trucjes die Naughty Dog in haar games herhaalt beginnen hun magie te verliezen en de mooie plaatjes en shock value van het verhaal kunnen dat niet meer verbergen.
@Jimmy van der Have ik ben het wel met je eens dat ie aan de lange kant was en soms een beetje uneven.
Dat Abby zo gruwelijk is, laat voor mij juist zien wat haat en wraak met een normaal mens kan doen. Vergeet ook niet dat ze er al jaren naartoe leeft. Die haat zit zeker in Abby, bijv als ze op het punt staat om Dina’s nek door te snijden (maar wordt gestopt door Lev).
Ellie lijdt aan het eind duidelijk aan PTSS. Voor mij gaat ze weer achter Abby aan, omdat ze anders ook niet weet wat ze moet. Haar leven heeft geen zin meer. Ze kan niet eens veilig op de baby passen, omdat ze lamgelegd wordt door traumatische visioenen. Het is geen slimme keuze, maar ik kan zeker zien waarom ze weer achter Abby aan gaat.
Maar ik snap je punten zeker, dank voor de discussie!
@Erik Nusselder Dat is de uitdaging waar Naughty Dog voor stond met een tweede deel maken. Ze hadden het safe kunnen spelen en weer een roadtrip maken met Joel en Ellie. Maar dan had iedereen geklaagd dat het niets nieuws deed. Nu hebben ze enkele gewaagde keuzes gemaakt en dat lijkt bij veel gamers niet goed gevallen. Ik snap alleen niet dat geklaag over LGBTQ in de game. Ellie was al sinds deel 1 lesbisch en Abby mag dan wel de proporties van een stevige vent hebben, ze is zo straight als een plank. Ik snap de haat richting haar echt niet.
Daarnaast vraag ik me af of het echt nog wel verantwoord is een derde deel te maken, nu de affectie richting Ellie bij veel gamers weg is. Denk dat Naughty Dog met iets nieuws buiten Uncharted en TLOU moet komen.
@Jimmy van der Have je stapt nu wel heel makkelijk over het feit heen dat haar vader op gruwelijke wijze is vermoord. Als iemand mijn pa vermoord schiet ik diegene ook niet direct door zijn hoofd. Die zal lijden tot het einde…
Je ziet ook dat deze actie van Abby de groep uit elkaar heeft gedreven. Owen die opeens weken wegblijft, Mel die niet meer praat tegen haar. Ze zijn zich allemaal rot geschrokken door hoe Abby tekeer ging op Joel. Zij hadden liever gehad dat ze hem gewoon doodschoot en that’s it…
Ik ben het bijna met geen 1 punt in dit artikel eens. waarschuwing voor spoilers
De manier hoe Joel word vermoord slaat nergens op, het is namelijk erg duidelijk een hinderlaag maar op een of andere manier is Joel ineens vergeten dat die bestaan, iets dat zeer vreemd is omdat hij in het eerste deel een minder duidelijk hinderlaag gelijk herkend. Abby is naar mijn mening 1 van de slechts geschreven personen in de serie, ze proberen zo hard om ervoor te zorgen dat je om haar geeft. Maar hoe meer ik de game speelde hoe meer ik een hekel aan haar kreeg ze doet mij soms zelfs denken aan een seriemoordenaar, omdat ze totaal geen spijt toont voor wat ze doet zelfs niet als ze mensen die ze goed kende vermoord zonder enige aarzeling in het einde van de game.
Ellie is idd niet een puur goed persoon maar ze toont in tegenstelling tot Abby berouw voor wat ze doet. De game probeert de hele tijd te zeggen dat de wereld hard is en dat daarom Joel is vermoord, dit is best logisch maar verloor bij mij zijn geloofwaardigheid als je op het einde ineens probeert de wereld minder hard te laten lijken door Abby te laten leven. Vooral omdat Abby naar mijn mening een slechter persoon is dan Joel, Joel geeft namelijk heel erg om de mensen die dicht bij hem staan en doet alles om ze te beschermen ook all is dat soms op een niet zo goede manier. Dit kan je niet zeggen van Abby die totaal niets geeft om de mensen om haar heen en zelfs de mensen die om haar geven in gevaar brengt alleen voor haar eigen gewin. En ja Ellie vermoord een paar van haar vrienden maar die vrienden zijn in die positie gebracht door Abbys egoïstische houding, en nee dat praat het moorden van Ellie niet goed maar zij doet dit alleen als laatste redmiddel omdat ze haar aanvallen inplaats van luisteren.
Ik was persoonlijk redelijk teleurgesteld in de game, maar er zijn ook goede momenten maar helaas zijn die bijna allemaal in de vorm van flashbacks. persoonlijk zou ik de game een 6,5 geven dat is voornamelijk vanwege hoe goed de game eruit ziet en sommige gameplay aspecten die erg goed werken, ook is de voice acting erg goed.
Hier sluit ik me bij aan. Zoals ik ook al aangaf was mijn grootste kritiek op deze game Abby. En hoe frustrerend het was om zoveel tijd met haar te moeten spelen. Wie wilt met Abby spelen, terwijl je verwacht dat de game om Joel/Ellie draait./@JeffreyB
@Kenikjou? De game draait niet om Joël en Ellie.
Dat is het punt.
En dat vind ik ook goed want dat zou te makkelijk zijn geweest.
Weer een dertien in een dozijn Redemption story.
De makers van de game zeggen zelf ook.
De game is gemaakt voor het verhaal en niet voor de gamer.
De game geeft je situaties waar je je ongemakkelijk bij zou kunnen voelen maar het hoort bij het verhaal.
@JeffreyB
Ik vond zelf Abby juist het sterkst geschreven personage. Ze wordt neergezet,als dat ze bij een hele grote militie behoort, een getrainde vrouw. Dat merk je meteen al op het moment je haar bestuurd. Zo komt Ellie veel fragieler over,vond ik. En ik had niet zozeer een hekel aan haar,na het spelen van haar scenario,en snap best wel,dat ze wraak wilde op de moordenaar van haar vader. Ze maakt deel uit van een georganiseerde en grote groepering imo,een sterk getrainde militie. Die indruk kreeg ik iig,toen je zag hoe groot en gevuld het stadion was,waar ze verbleven,met hun trainingsfaciliteiten. Persoonlijk,vind ik dat de schrijvers een heel goed scenario hebben gemaakt,met een mooi open eind…maar helaas is dit slechts een puntje in zo n grootse game,waar je heel lang over na kan praten,van mij krijgt ie een 9.5
@BB-StylaZ Ik snap dat ze wraak wil nemen op Joel, maar het feit dat Abby totaal niet geeft om de mensen om haar heen en ze zelfs in gevaar brengt voor haar eigen egoïstische redenen is waarom ik totaal niet om haar kon geven. Zelfs het feit dat ze uiteindelijk geeft om iemand die haar heeft gered komt op mij een beetje raar over met alles dat ze eerder in game heeft gedaan.
Ik vond juist de gameplay vermoeiend je doet ruim 20 tot 25 uur hetzelfde. Ik werd er op een gegeven moment echt moe van. Deur is op slot zoek andere weg. Maar qua verhaal was het erg sterk. Vond alleen dat stuk van abbey naar het zoeken naar lev meer standalone Dlc. Maar ik vind het verhaal van Ellie en Joel vertelt. Dus geen deel 3 meer aub. Want hun zijn voor mij the Last of us
En als ik de elementen moet becijferen.
Verhaal 9.0 goed verhaal met mooie heftige maar emotionele momenten.
Gameplay 7.0 het werkte goed maar het was te eentonig.
Grafisch 9 geen 10 want ik vond sommige characters toch echt minder mooi eruit zien. En vind het jammer dat nog steeds vijanden identiek eruit zien
Muziek een 9.5 echt geweldig.
Game totaal een 9.0.
Erg goed artikel. Had zelf ook totaal geen behoefte om als Abby te moeten spelen, maar uiteindelijk krijg je wel sympathie voor haar in de storyline met Yara en Lev en ging ik Ellie toch een beetje als de bad guy zien. Ging echt met lood in de schoenen terug naar het aquarium inderdaad, wetende wat Ellie (jij als speler in feite) daar heeft aangericht.
Ellie en Abby hebben ook veel met elkaar gemeen en eigenlijk heeft Abby exact gedaan wat Ellie heeft gedaan (vader(figuur) wreken), maar dan ‘beter’ omdat Abby alleen Joel heeft vermoord (weliswaar erg bruut wat ik niet geheel kon verenigen met hoe je haar later in de game leert kennen) maar Ellie slacht iedereen links en rechts af en is compleet verblind door haar zoektocht naar wraak.
Persoonlijk was de boerderij scene met Dina en JJ voor mij het perfecte einde geweest en had Tommy weg moeten blijven. Maarja ik ben een sucker voor happy endings en dat doet deze game bewust niet om de boodschap echt goed over te brengen. Ik vond het in ieder geval een erg bijzondere en indrukwekkende game die een keer wat anders probeert te doen en je wel echt aan het denken zet
Het grootste probleem wat ik had met de Last of us 2 was de hoeveelheid speeltijd die we moesten doorbrengen met Abby. Bijvoorbeeld die scène dat je als Abby speelt en moet vechten tegen Ellie. Ook vond ik de verhaallijn met Abby/lev/ ( de naam van die vrouw weet ik op moment niet ) onnodig. Tuurlijk begrijp ik wel dat het doel was om Abby als mens te plaatsen met goede en slechte kanten, maar ik had liever gehad dat de game ons niet zoveel met Abby liet spelen. Want uiteindelijk geef ik persoonlijk niks om Abby of al die andere klootzakken die Joel vermoorden, maar speel ik het spel voor Ellie/Joel. Daarom vond ik het zo jammer dat je in dit deel niet met Joel speelde, en ja ik wist dat de game om Ellie draaide. Desondanks had ik wel meer inbreng van Joel verwacht, hoewel die flashbacks gaaf waren. Ik vond de game zeker niet slecht , maar het haalt het niveau van deel 1 zeker niet. Het verhaal van deel 2 vond ik gewoon een stuk zwakker. Ik denk dat ze zoveel meer konden doen met de wereld van Last of Us 2, dan het verhaal dat we kregen. De gameplay en natuurlijk de grafische kwaliteit waren beide fantastisch. Mede hierdoor vond ik, zoals ik al eerder benadrukte, dit spel helemaal niet slecht. Ik ben persoonlijk teleurgesteld met bepaalde keuzes die het verhaal van dit spel koos.
7,5/10
@Kenikjou? Weet je wat stom is.
Het deel van de game waar ik het .eerste moeite mee had was in het gedeelte waar je door een woonwijk heen moet.
Dat is voor je bij de claimore vallen komt.
De stukje stad duurde wat mij betreft te lang en was te groot.
Abby vond ik juist erg gaaf om te spelen en heb bij haar ook wel de meest intense momenten gehad in de game
Je bedoelt die halve open wereld stukje bij Seattle dag 1. Ongeveer direct nadat we weten dat Joel dood is? Als je dit bedoelt ben ik het niet met je eens. Ik vond dat stukje met Ellie en Dina heel erg leuk, lekker nieuwe stukjes ontdekken, ik vond zelfs de ring van Nathan Drake :). Als jij met Abby spelen wel kon waarderen is dat natuurlijk je recht. Ik daarentegen had gewoon moeite om met Abby te spelen en een band met haar en haar vrienden, Owen, Mel, Manny enzovoort te vormen. @controvi
Heb hem net voor het schrijven van mijn reactie uitgespeeld. Goed artikel en helemaal mee eens. Ik had zeker veel problemen met Abby als personage vanwege Joel.
Dat niet alleen. Er kwam ook nog eens bij dat ze in de eerste dag constant commentaar had op elke brief/notitie die ik vond. Ik vond dat nogal hypocriet overkomen gezien wat ze zelf heeft meegemaakt en hoe zij daar is mee omgegaan (wraak op Joel).
Gelukkig werd het voor mij wel recht gezet, om zo’n beetje dezelfde redenen die ik in het artikel lees. Toch maar vreemde mensen helpen, omdat je ze toevallig in het nauw gedreven tegenkomt en op dat moment met dezelfde ellende te maken krijgt. Hierdoor ziet zij dat toch niet allemaal zo zwart/wit is.
Het gevecht met Ellie vond ik erg moeilijk (en dan heb ik niet alleen over het feit dat ik hem op Survivor had staan). Ik wilde Ellie helemaal niet koud maken en gelukkig gebeurde dat ook niet. Het laatste gevecht is van Ellies kant en op dat moment wilde ik Abby ook niet koud maken. 1 – 1 en beiden leven nog.
Een goed open eind, zodat wij die allemaal voor onszelf kunnen invullen. Hierdoor zal het je waarschijnlijk ook langer bij blijven.
Ik vond juist het einde erg tegenvallen omdat je bijna een oneindige hoeveelheid mensen ombrengt door bijv letterlijk infected los te maken om achter de guards te gaan in het laatste level. Heel de game heeft Ellie nergens moeite mee om te doen wat ze moet doen om haar tegenstanders om te brengen, ze maakt duidelijk de keus om te vertrekken bij Dina om achter de persoon te gaan die ze het meest haat en dan op het allerlaatste moment een change of heart te hebben vond ik ongeloofwaardig.
Het einde zelf rijmt niet met wat je er heel de game voor gespeeld hebt.
Wat ik wel mooi vond was op het moment dat ze de gitaar terug zet, het scherm heel sterk overeen kwam met het main menu van tlou1.
@sebas002 hmmm interessant. Dat blijft natuurlijk een vreemde balans, omdat nou eenmaal een game is en je daarin veel mensen moet vermoorden.
Ik had zelf wel het gevoel dat het haar wat doet. Als ze terugkomt van Nora, trillen haar handen helemaal. En ze heeft natuurlijk een flinke portie PTSS tegen het einde.
@Erik Nusselder dat klopt en ik heb zelf geen ervaring of enige vorm van deskundigheid van wat PTSS met iemand doet buiten dat het mensen compleet in de war brengt met angstverschijnselen.
Je zou zelfs kunnen zeggen dat Abby+Lev een soort nieuwe Joel+Ellie worden door zo met elkaar op te trekken en dat Ellie zich dit realiseerd door het triggeren van de positieve herinnering waardoor ze haar laat gaan.
Hetgeen over het gameplay element van veel killen begrijp ik alleen moeten we ook niet vergeten dat door het sneak element je bijna niemand hoeft te vermoorden (boss fights daar gelaten). Als je dit dan combineerd met het feit dat Ellie opgelucht of zelfs blij is als ze random npc’s ombrengt versterkt het juist het gevoel dat het goed is om te moorden waardoor het einde voor mij ongeloofwaardig overkwam. Ik had het graag anders gezien of met wat meer uitleg over waarom nu ineens. Misschien is dat dan ook weer wat het eind symboliseerd, Ellie die alleen wegloopt omdat zelf ook niet meer weet wie ze nu precies is en daar naar opzoek gaat.
Hallo allemaal!
Hier mogen we lekker vol spoilers discussiëren over de game. Op de rest van de site liever niet 🙂
Zoals altijd, laat elkaar in de waarde! Gelukkig hoef ik dat tegen de meeste van jullie niet te zeggen ❤ Beledigende berichten worden verwijderd.
@Shinjite Er is geen saai of langdradig moment geweest, naast het geweldige verhaal is de gameplay-combat erg intens en onderhoudend en verveeld nooit.
Misschien het spel eerst zelf spelen voordat je met ongefundeerde comments komt misschien ?
Mijn probleem is niet met de dood van joel en hoe hij dood is gegaan ook al zit dat gedeelte niet lekker.
Wat mij steekt is dat ellie, abby laat gaan op het laatste moment. De gehele game draait om wraak en dan op het laatste moment voor 0 redenen laat ze abby gaan.
Ik heb de game zelf nog niet gespeeld maar heb vernomen dat de game erg langdraadig is en saai word. Nu weet ik niet of ik daar zelf ook last van ga hebben als ik het ga spelen. Als ik het ooit ga spelen want ik heb genoeg gezien om zelf het plaatje van de game in te vullen. Scheelt 60 euro.
Denk dat ik vrij weinig mis als ik deze voor de komende tijd over sla
@Shinjite met alle respect, maar als je het niet heb gespeeld (of alles hebt gekeken), kan je er niet echt over oordelen. Het wordt zo prachtig opgebouwd. Ik vind het juist mooi dat ze Abby toch laat gaan, omdat ze daarmee toch een stukje menselijkheid behoud. Ze keert zich af van de obsessie die haar helemaal heeft opgeslokt.
Maar goed, het is zeker geen perfecte game en het mooie is dat iedereen zijn eigen interpretatie er op los kan laten. Ik vond hem ook wat te lang ja, maar wel een prachtig meesterwerk.
@Shinjite
Ik denk dat je veel mist dan eigenlijk. En geloof me,net als geschreven,het scenario van Abby,is goud waard om te spelen. Ik haatte haar ook in de eerste uren….tot ik begon met haar verhaal.
@Shinjite hey ik heb de game echt net uitgespeeld. Ben zelf aangereden met opzet in 2008 en ik wou heel lang die gene terug pakken en toen ik hem tegen kwam in een club in niemands land, deed ik het niet hoe graag ik het wou en maar toen ik de angst in ze ogen zag had ik er al vrede mee. Maar over de game dat Joel dood ging was bij eerste trailer al een gerucht en hield ik al rekening mee. Verder had iemand wat gespoiled dat ellie dood ging en die gaat niet dood waar door ik heel blij was met het einde. Verder kan je zien dat veel reviews die zeggen beide gaan dood hebben dus de game nooit gespeeld.
Goed verwoord artikel en zo’n beetje hoe ik het ook heb ervaren. Zeer goed geschreven verhaal en nog fantastisch vormgegeven, grafisch, de muziek, hoe alles geacteerd is, weergaloos.
Dit artikel maakt mij blij.
Als je gaat zoeken op internet kom je zelden mensen tegen die verder kijken dan alleen de dood van Joel.
Ik ben het helemaal eens met je artikel.
Er zit zoveel met achter elk personage dan alleen maar goed en slecht.
In mijn gedeelte met Abby realiseerde ik me al snel dat Abby best wel het recht had om via te zijn op Joel.
Misschien ging ze wat ver maar iedereen is anders en zo is Abby dat net zo goed.
Toen ik steeds meer zag wat Ellie deed tegenover wat Abby deed zien je dat Abby alleen voor Joel kwam terwijl Ellie de halve stad aan het uitmoorden is om wraak te nemen tegen 1 persoon.
Stomme is dat de wlf dat ook weer een beetje aan zichzelf te danken hebben.
Die zijn immers constant in strijd met de scars.
Die zijn nog meer triggerhappy dan de wlf.
Geen genoeg word ook dat, wellicht niet in de meeste details, uitgelegd waarom er zo een harde strijd is.
Al in al is tlou2 een verhaal wat misschien niet iedereen doorheen kan komen omdat de game flink omdat tegen wat er gewend zijn.
De hoofdpersonages krijgen en helden dood en de tegenstander wint het toch niet, als plot armor.
Matt als je openstaat voor duurt soort dingen en verder durft te kijken naar hoe mensen echt zijn is deze game en verademing tegenover al die standaard Hollywood ish story games.