Pokémon Scarlet en Violet worden waarschijnlijk wat je ervan verwacht

Na verschillende uitstapjes en probeersels verschijnt volgende maand de eerste échte openwereldgame in de Pokémon-franchise. Onlangs mochten we ruim anderhalf uur op avontuur in Pokémon Scarlet en Violet, en dat verliep grotendeels zoals we hadden verwacht.

Ondanks dat steeds meer Pokémon-games worden uitbesteed, is het tempo waarop Game Freak nieuwe delen uitbrengt wonderbaarlijk. In januari verscheen nog Legends Arceus, overduidelijk een testballon voor de aankomende delen. Scarlet en Violet voelen net als die game behoorlijk gestroomlijnd en relatief ‘vrij’ aan.

Onwennig

Onze eerste stappen in de op Iberië gebaseerde Paldea-regio zijn daarom wat onwennig. In plaats van een duidelijke missie of verhaallijn worden we vrijgelaten om de lokale natuur te ontdekken en één van de vele points of interests op de kaart te bezoeken. Denk aan een dorpje met een aantal winkels, een Terra Raid Battle, een fort van het kwaadaardige Team Star, een Gym Challenge of iets anders. Die opzet voelt na een aantal toenemend lineaire games behoorlijk bevrijdend, enigszins vergelijkbaar met Zelda: Breath of the Wild.

Daarbij valt wel op dat Scarlet en Violet de belangrijkste nieuwe mechaniek van Legends Arceus achterwege laten. In plaats van vrij pokéballen te gooien op wilde monsters, moeten spelers helaas ouderwets het gevecht aangaan. Gelukkig is het overige deel van de gameplay desondanks vrij vlot: gevechten vinden naadloos in de spelwereld plaats, meerdere pokémon kunnen de speler tegelijk aanvallen en automatische Let’s Go-gevechten nemen de noodzaak om actief te grinden weg. Ook zijn gevechten met trainers niet meer verplicht en kunnen tussenfilmpjes worden overgeslagen. Game Freak elimineert duidelijk zoveel mogelijk obstakels tussen jou en je doel.

Daarmee bestaat onze speelsessie uit een mix van lukraak wilde pokémon vangen (waarvan we de beste exemplaren helaas niet mogen noemen), rondrijden, -zwemmen en -vliegen op de legendarische pokémon Koraidon en gyms uitdagen. Die gyms zijn verspreid over de regio en kunnen voor het eerst in jaren in willekeurige volgorde worden uitgedaagd – al schalen de levels van de pokémon niet naar dat van jouw team. Een woordvoerder van The Pokémon Company verklaart daarbij dat de game je ”subtiel richting de eerste drie gyms loodst”, al is het in theorie mogelijk om de laatste gym direct uit te dagen.

Samen, maar toch alleen

Wellicht heeft het bovenstaande te maken met de coöperatieve modus van de game, een tweede ambitieuze toevoeging die vooralsnog prima lijkt te werken. Bij een van de verschillende Pokémon Centers – die zich nu in de natuur bevinden en iets te veel weghebben van tankstations – kunnen maximaal vier spelers zich in de wereld verzamelen. Vervolgens kunnen spelers fysiek met elkaar pokémon ruilen – waarbij de pokéballen door de lucht vliegen – samen Terra Raids uitvoeren en broodjes met twijfelachtige ham samenstellen.

Echt toegespitst op co-op lijken Scarlet en Violet echter niet. De raids brengen spelers bijvoorbeeld naar een andere locatie voor het gevecht en het is niet mogelijk om samen een pokémon of gym aan te vallen. De games nodigen vooral uit om lekker je eigen ding te doen en af en toe bij elkaar te komen wanneer er bijvoorbeeld een zeldzame Terastal pokémon – dat in zijn speciale vorm een ander type krijgt – opduikt, zelfs wanneer één van de spelers progressie maakt in het verhaal.

Spaanse zon

De open spelwereld maakt in combinatie met de coöperatieve elementen dat Scarlet en Violet grafisch vooralsnog erg ruw overkomen. In de vroege versie tijdens onze hands-on was de framerate zeer instabiel en waren sommige textures behoorlijk simpel, vergelijkbaar met de kwaliteit van Legends Arceus. Dat is zonde, want ergens schuilt in Scarlet en Violet een mooie game. De op Barcelona gebaseerde hoofdstad Mesagoza schittert van een afstand in het midden van de regio en subtiel geluidontwerp draagt bij aan het rustig verkennen van de natuur.

Ook valt op dat de pokémon-modellen een iets andere look hebben dan voorheen, om maar niet te spreken over de nieuwe ontwerpen. Helaas mogen we het merendeel van de nieuwe exemplaren niet bespreken, maar met komische (Spaanse) woordspelingen en verwijzingen naar memes lijkt het met de nieuwe generatie meer dan goed te zitten.

Scarlet en Violet lijken dus vooral te worden wat je ervan verwacht: een frisse insteek voor de franchise met een uitvoering die in de weg wordt gezeten door een gebrek aan optimalisatie en hardwarecapaciteit. Ongeacht of het eindproduct op technisch vlak vooruitgang boekt, is bovenstaande voor menig speler al genoeg. De hoofdgames waren al tijden toe aan vernieuwing, en die lijken Scarlet en Violet voorzichtig door te voeren.

Pokémon Scarlet en Violet verschijnen op 18 november voor Nintendo Switch.