Waar was jij toen Castlevania afgelopen zondag 35 werd? Ik vermoed gewoon thuis, net als ik. Geen zorgen: je hebt de uitnodiging niet gemist. De toch wel flinke mijlpaal ging vrij geruisloos voorbij, al is er wel een feest van herkenning gevierd in de vorm van de Castlevania Advance Collection die vorige week verscheen. Deze verzameling van drie GBA-games (Circle of the Moon, Harmony of Dissonance en Aria of Sorrow) smaakt naar meer, maar wat moet er hierna toch in Dracula’s naam met Castlevania gebeuren?
Ik wil heel graag een nieuwe Castlevania-game, laat ik dat vooropstellen. Maar als je mij vraagt hoe dat eruit moet komen te zien, dan moet ik je het antwoord verschuldigd blijven. Konami probeert al sinds het succes van Castlevania: Symphony of the Night (SotN) het succes van die game te evenaren en eigenlijk is dat nooit helemaal gelukt.
Met de Lords of Shadow-games vestigde Konami weliswaar een nieuw verkooprecord voor de serie, maar zo’n impact als SotN heeft het nooit gehad. En na het teleurstellende tweede deel was het sowieso meteen weer uit met de pret. Eigenlijk is de fantastische Netflix-serie het beste wat Castlevania sindsdien is overkomen. Echt nieuwe games in de spelreeks verschijnen er al een hele tijd niet meer, al verscheen er gisteren een gerucht online over een naderende reboot, of ‘reimagining’, zoals de bronnen van Video Games Chronicle het noemen.
Castlevania: Copy of the Paste
Nu deden de tweedimensionale Castlevania’s op de GBA en later de DS het nooit heel geweldig, maar ze werden altijd goed ontvangen. Ze bleven wel heel netjes binnen de lijntjes die Symphony of the Night had uitgestippeld. Dat resulteerde in vrij aardige tot zeer goede games, afhankelijk van hoeveel waarde je hecht aan vernieuwing in je Castlevania. In essentie zijn het grotendeels kopieën, geboetseerd naar het evenbeeld van Symphony of the Night. Weliswaar gemaakt door de oorspronkelijke artiest, maar het voelt toch een beetje alsof hij bij zichzelf af heeft zitten kijken en wat kleine dingen heeft veranderd zodat het niet teveel opvalt.
Vroeger, toen het genre nog eigenhandig in leven werd gedragen door Metroid en Castlevania (en later zelfs alleen Castlevania), maakte dat niet zoveel uit. De metroidvania-formule laat zich makkelijk succesvol herhalen. Pas de kaart aan, hussel wat met de vaardigheden die je vrijspeelt en je hebt al praktisch een nieuw spel. Maar tegenwoordig is het genre zo springlevend en verder ontwikkeld dat deze ‘pure’ metroidvania’s er een beetje flets bij afsteken.
What is a man? But a miserable little pile of habits.
Nu is dit geen review van de Castlevania Advance Collection, maar meer een overpeinzing over het nut ervan. Ik zit inmiddels een uur of tien in Castlevania: Circle of the Moon en het is weer genieten geblazen, hoe stroef het ook speelt. Ik vraag me alleen af wat uitgever Konami hier precies mee wil bereiken, behalve geld verdienen over de rug van dorstige fans. Als het een poging is om de interesse in een nieuwe Castlevania te peilen, zijn er dan niet betere manieren dan drie (of eigenlijk vier, als je Vampire’s Kiss meetelt) oude spellen opnieuw uitbrengen, plus waarschijnlijk nog eens drie titels als Konami op een later moment met een soortgelijke DS-collectie uitbrengt voor Dawn of Sorrow, Portrait of Ruin en Order of Ecclesia?
Dat zijn dan zes games die (soms wel heel erg) lijken op Symphony of the Night, maar niet per se beter zijn. De muziek van dat spel is sowieso nooit meer geëvenaard, de grote twist ‘halverwege’ ook niet. Eigenlijk is alleen het systeem voor magische aanvallen noemenswaardig verbeterd. Alleen al om die reden is het de moeite waard om bijvoorbeeld Aria of Sorrow eens te proberen, als je dat nog nooit gedaan hebt.
Vicious Circle of the Moon
Maar wat dan? Zijn er echt zes spellen voor nodig die fans braaf moeten kopen, in de hoop dat Konami daarna dan toch echt de knoop doorhakt en een nieuwe tweedimensionale Castlevania uitbrengt? Ik kan me zo voorstellen dat diezelfde fans na het spelen van zoveel praktisch dezelfde games wel weer een beetje klaar zijn met de serie, nog voordat ‘ie goed en wel uit de grafkist is getrokken.
Er zijn inmiddels ook gewoon betere games in het genre voorhanden. Hollow Knight: Silksong komt ooit uit, er wordt gewerkt aan een tweede Bloodstained (van de maker van Symphony of the Night) en ik kan zo nog twintig andere metroidvania’s noemen die interessantere dingen doen dan wat Konami ooit heeft gedurfd. Maar waarom ben ik dan toch weer Circle of the Moon aan het spelen?
What is a man? But a miserable little pile of habits.
Nou geef mij maar gewoon een nieuwe castlevania. Bloodstained erg goed, en die andere games ook. Maar als ik die speel denk ik toch altijd dat ik liever een nieuwe castlevania speel. En alle review van die castlevania’s waren ook altijd goed ( op lords of shadow 2 na)
Laten we het houden op persoonlijke smaak houden, en daar valt over te twisten
Order Of Ecclesia is mijn favoriete Castlevania.
Lords Of Shadow wel gespeeld en de 1ste is aardig maar geeft wel het gevoel dat ze de Castlevania naam erop hebben geplakt (was was ook zonder aangekondig).
Deel 2 echter was een totale ramp. De 3DS game was het leukst en die gaf me een beetje het Castlevania gevoel.
Maar ik wil weer echt Castlevania spelen. Of Bloodstained, dat is ook goed.
Aria of Sorrow is een van de beste.
Ik persoonlijk vond castlevania lords of shadow 1 echt geweldig. Wat een game!! Maar ja, 1 van de grootste teleurstellingen in mijn gaming carriere (moet het zo spellen anders kom ik niet door de spam filter) was toch toen lords of shadow 2 uitkwam, wat een slechte game. Wat een teleurstelling. Het enigste wat ze hoefde te doen was de los1 formule aanhouden haha.
@Markus88 ik wist niet zo lords of shadow 2 zo slecht te boek stond. Op wat gare stealth secties na vond ik toen een erg leuke game. Vooral het spelen met Dracula kon ik wel waarderen. Het verhaal was interessant. De 3D combat en actie begon eindelijk te lijken op moderne 3D actie games. En de levels die interconnected waren was een prima poging wat mij betreft.
De 3DS game was ook erg tof door Trevor en Alucard.
Welke kant ze ook opgaan (geen muliplayer, free to play ellende natuurlijk) ik heb zin in meer Castlevania.
Persoonlijk zie ik een game in de Souls style wel zitten. Of een moderne SotN style game. Ik zou zelfs wild worden van Castlevania Warriors
Wat een gezeik met dei spam filter zeg. 1 smiley en je moet maar gaan gokken waarom je bericht. Spam is.
Deze gebruiker is verwijderd
@Markus88 lords of shadow was zeker een prima God of War clone. 2 vond ik ook niks en dan met name de setting.
@Breadpit vond juist de setting zo tof dat je f*cking dracula was en the bad guy was… Maar de gameplay was echt tergend en slecht (voor mij natuurlijk, zoals andere aangeven was t prima voor hun)