Review-in-progress: Baldur’s Gate 3 biedt de vrijheid die andere games beloven

Baldur’s Gate 3 is misschien wel de beste Dungeons & Dragons-vertaling die tot dusver in gamevorm is verschenen. De game vertolkt de regels van het origineel uitmuntend, en gebruikt slimmigheden zoals prominent zichtbare dobbelstenen om het 'echter' te maken.

Codes voor Baldur's Gate 3 werden op het laatste moment naar journalisten verstuurd. Dat maakt het bij een game van deze immense schaal onmogelijk om meteen al een volwaardige recensie te plaatsen, maar na enkele dagen spelen hebben we wel al een goede eerste indruk.

Er is ontzettend lang gewacht op Baldur's Gate 3. Maar liefst 23 jaar, als je telt vanaf de verschijning van het tweede deel. Kijk je naar het moment dat het vervolg werd aangekondigd, dan zitten we al vier jaar verwachtingsvol naar het spel uit te kijken.

Baldur's Gate 3 wordt niet gemaakt door BioWare, dat de eerste twee titels op zijn naam heeft. In plaats daarvan is de licentie overgedragen aan het Belgische Larian Studios. Het bedrijf bewees de afgelopen jaren prima dit soort isometrische rollenspellen te kunnen maken: Divinity: Original Sin en diens opvolger waren twee van de beste rpg's die afgelopen decennium op de pc zijn verschenen.

De studio probeert met Baldur's Gate 3 een stap verder te gaan. Het is hun eerste game die aanvoelt als een echte AAA-titel. Dat gevoel bekruipt ons al bij de eerste uren spelen door het derdepersoonscameraperspectief, waardoor de gedetailleerde wereld beter bekeken kan worden dan met de isometrische camera uit vorige delen. En hoe langer je speelt, hoe groter de schaal blijkt te zijn. Ieder probleem heeft drie of vier manieren om het op te lossen, verstopt in een spelwereld waarin tientallen facties, rassen en geheime genootschappen op sublieme wijze in elkaar verweven zijn.

Het kan zelfs wat moeilijk zijn om er goed in te komen. Je begint bij een traditionele character creator, waarbij je een held helemaal naar eigen smaak aanpast. Wie verwacht daarna in een klassieke fantasy-setting te worden gedropt, komt echter bedrogen uit: je personage wordt wakker in een soort gek luchtschip gemaakt van vlees, waar hersenspoelende inktvismannen een psychisch kikkervisje achter je oog stoppen. Je weet te ontsnappen nadat draken het luchtschip aanvallen, waarna je wegteleporteert naar de fysieke dimensie. Het is een flinke loredump die wat kan verwarren – waarna de game gelukkig wel wat meer naar bekende fantasy-tropes beweegt.

Jouw missie: zoek een genezer die kan helpen de kikkervis uit je schedel te halen. Lukt dat niet, dan zul je mettertijd veranderen in zo'n zelfde monster als degene die jou had ontvoerd. Het is een avontuur dat je langzaam maar zeker richting de grote stad Baldur's Gate leidt.

We zitten op dit moment nog in de eerste akte van het spel. Die was in de early access-versie ook al beschikbaar, maar is in de definitieve versie van de game op een aantal fronten aangepast. We zeggen nog niet hoe: zit je diep genoeg in Baldur's Gate om de early access te hebben gespeeld, dan is dat geheid een spoiler voor je. Maar de tweaks in het verhaal voelen tot dusver logisch en geven de game meer ademruimte.

Echt Dungeons & Dragons

Baldur's Gate 3 is zonder twijfel een Dungeons & Dragons-game. Dat merk je bij gevechten, waarbij de papieren regels trouw zijn nagemaakt in gamevorm. Er zijn wat kleine verschillen, zoals hoe je kans op raken wordt getoond, maar in de kern vecht je zoals je ook aan tafel met een papieren party zou doen.

Buiten gevechten is het net zo goed merkbaar. Probeer je bijvoorbeeld iemand te misleiden of een slot open te breken, dan is je slagingskans afhankelijk van hoe goed jij een dobbelsteen rolt. Eerdere rpg's lieten deze momenten vaak ook afhangen van een rol, maar Baldur's Gate 3 toont de d20 waarmee je gooit groots in beeld, om zo het Dungeons & Dragons-gevoel te versterken.

Overal een keuze

De keuzevrijheid verbaast tot nu toe. Vrij vroeg in de game tref je bijvoorbeeld een crypte aan waarvan de deur ontzettend goed is vergrendeld – de kans dat je hoog genoeg rolt om hem te openen is heel klein. Lukt dat je? Goed gedaan! Je mag de kortste route afleggen. Maar wie niet zoveel geluk heeft, kan het gebied rond de crypte doorzoeken om een geheime ingang te vinden. Of iemand vinden die kan helpen om binnen te komen.

Op die manier heeft bijna iedere situatie die we aantroffen in de game wel een paar oplossingen. Grote delen kun je zonder gevecht langslullen, mits je personage overtuigend genoeg is. Deze vrijheid veinzen veel andere games: dan heb je wel een keuze, maar uiteindelijk komt alles op hetzelfde neer. In Baldur's Gate 3 voelen we die vrijheid (tot nu toe) echt.

Die vrijheid is ook goed nieuws voor de co-opmodus van de game. Je kunt er voor kiezen de game eerst een keer solo uitspelen, om daarna een nieuw personage aan te maken om met vrienden opnieuw te beginnen. Een tweede campagne die totaal anders kan uitpakken dan je eerste avontuur.

Een beetje Dragon Age

Larian lijkt er in te zijn geslaagd om de stijl van BioWare goed na te maken. De derde game sluit qua toon goed aan op de eerste twee delen, en grappig genoeg lijkt het spel ook erg op titels die BioWare later heeft uitgebracht.

De dialogen tussen personages, de manier waarop je relaties bouwt in een kamp: het doet allemaal erg denken aan Dragon Age. Zelfs de toon van dialogen heeft iets BioWare-achtigs. Gezien we al negen jaar lang geen Dragon Age-game hebben gezien, vult Baldur's Gate 3 onverwachts een gat.

Spaarzame bugs

De game is op pc een maand eerder verschenen dan oorspronkelijk gepland. Dat stemt hoopvol: Larian lijkt vertrouwen te hebben in het product zoals het er nu ligt. We zijn tijdens onze eerste dagen dan ook geen gameslopende bugs tegen het lijf gelopen, maar toch zijn er een paar kleine mankementjes. Soms bleef de camera bijvoorbeeld hangen terwijl personages net waren weggelopen, of moesten we een paar keer klikken voordat een kist openging.

Zulke momenten zijn spaarzaam en altijd op te lossen – en we spelen de game liever een maand eerder dan te wachten op een oplossing voor deze bugs – maar het is gezien deze kleine slordigheden opmerkelijk dat Larian de datum heeft vervroegd.

Instellingen voor Steam Deck

Tijdens onze reviewperiode hebben we Baldur's Gate 3 voornamelijk op een Steam Deck gespeeld. Dat werkt prima, al moet je een beetje pielen met de instellingen voor hij soepel loopt. Op medium-settings blijft de game hangen rond de 20 frames per seconde en stottert hij af en toe, terwijl de low-optie net wat te lelijk is.

Wij hebben uiteindelijk de game op low gezet, textures en antialiasing een tandje hoger gedaan, vsync één tik naar beneden en de framerate gecapt op 30 frames.

Immens groot

Het voelt alsof we na een paar dagen nog maar een fractie van de game hebben gezien. Niet alleen qua verhaal: het is een game vol vermoedelijke geheimen, waarbij je het idee hebt dat je situaties op nog een totaal andere manier kunt oplossen dan waar je nu nog niet aan hebt gedacht. Daar verwees Larian al naar in eerdere livestreams. Speel je bijvoorbeeld een Paladin die iets kwaadaardigs doet? Dan ben je ineens een Oathbreaker, met serieuze gevolgen voor het verhaal en de gameplay.

De komende dagen duiken we nog wat dieper in Baldur's Gate 3 voor de definitieve review. Dan hebben we een beter idee. Tot dan kunnen we in elk geval zeggen dat dit één van de meest veelbelovende rpg's is waar we dit jaar onze tanden in hebben gezet.

Baldur’s Gate is nu verkrijgbaar voor pc en komt op 6 september uit op PlayStation 5. Een Xbox Series X en S-versie is in ontwikkeling, maar heeft nog geen releasedatum.