Alle mysterie op voorhand ten spijt is het concept achter Death Stranding oersimpel: je bezorgt pakketjes van punt A naar B. De mate van detail die in dit werk gaat zitten en de uitmuntende presentatie maken van Death Stranding een speciale ervaring.
Het is ook een uiterst persoonlijke ervaring. In hoeverre je van Death Stranding geniet hangt af van meerdere factoren. Ga je teleurgesteld zijn dat Death Stranding in essentie een postbodesimulator is? Sta je open voor een duizelingwekkend verhaal waarin Kojima allerlei filosofieën over het leven, de dood en de hemel combineert met de ervaringen en ontmoetingen die hij de afgelopen jaren in zijn eigen leven heeft meegemaakt? En ben je iemand die na een lange wandeltocht stilstaat op een heuvel, van het uitzicht geniet en daar misschien zelfs in een fractie van een moment het nut van het bestaan uit onttrekt?
Sla een brug
In de virtuele huid van Sam Porter Bridges bezoek je in ieder geval meer dan genoeg heuveltoppen. Deze koerier leeft in een post-apocalyptische versie van de Verenigde Staten. De wereld kampt met de gevolgen van een ramp die de scheidingslijn tussen de levenden en de doden heeft vervaagd. Het resultaat is dat regen nu ‘Timefall’ met zich meebrengt. Deze buien verouderen levende wezens en materialen niet alleen in uitzonderlijk rap tempo, tijdens de regen zweven de zielen van gestorven mensen, genaamd ‘BT’s’, rond om je mee te trekken naar hun dimensie.
Als gevolg hiervan is de mensheid versplinterd geraakt en leven verschillende bevolkingsgroepen afgezonderd van elkaar, in door muren omringde steden. Sam heeft als koerier niet alleen de taak pakketjes tussen deze locaties te vervoeren, hij moet namens de president van de VS ook de locaties met elkaar verbinden via een online netwerk. Zo kunnen de afgezonderde samenlevingen met elkaar communiceren en informatie uitwisselen. Oftewel: “Make Amerika whole again”. Nee, dat is geen quote van president Trump, maar een missie die meerdere malen wordt uitgesproken in Death Stranding.
Pieter Post
En dus laadt Sam allerlei containers op zijn rug, armen en benen en vervoert die vervolgens naar de verschillende plekken waar mensen wonen. De voldoening die je uit deze bezigheid haalt, zit hem niet alleen in het genieten van de prachtige omgevingen waar je doorheen wandelt. Ook de uitdaging die komt kijken bij het balanceren van de vrachten prikkelt. Het gewicht dat Sam op zijn lichaam plaatst is van invloed op hoe wendbaar hij is. Met een flinke lading containers op zijn rug wankelt de arme koerier dat het een lieve lust is en moet je de schouderknoppen gebruiken om in balans te blijven.
Helaas voor hem bestaat het grootste gedeelte van de spelwereld uit rotsen, bergen en rivieren, wat het voortbewegen met pakketjes op ieder lichaamsdeel nog verder bemoeilijkt. In een rivier is de kans groot dat je door de stroming omver wordt getrokken, terwijl je ladders en klimtouwen nodig hebt om je een weg omhoog of omlaag te banen in heuvelachtige gebieden. Val je op je snufferd, dan heb je kans dat er een aantal containers van je rug donderen.
Vooral in de eerste helft van de game ben je relatief fragiel en is de omgeving je grootste vijand. Het is echt een sport om zo efficiënt mogelijk te werk te gaan en de juiste hoeveelheid containers mee te nemen en deze goed te positioneren tijdens je trektochten. Dat wordt versterkt door het feit dat je na elke levering een score krijgt en upgrades ontgrendelt die je nog beter in je werk maken.
Je balans zien te houden is maar één van de vele gameplaysystemen die de game rijk is. Het micromanagement uit het vorig jaar verschenen Red Dead Redemption 2 wordt hier nog verder doorgevoerd. Sam moet rusten, zijn stamina aanvullen met – écht waar – Monster-energiedrankjes, douchen en af en toe een plasje doen. Pakketjes op je lichaam slijten en roesten, zeker wanneer je een Timefall-bui treft, en met een speciale spray geef je ze weer een hernieuwd beschermlaagje. Voertuigen rijden op energie en moeten dus opgeladen worden, schoenen slijten en zijn vlug toe aan vervanging. Al deze elementen dragen bij aan de ervaring en zorgen er bovendien voor dat je werk als pakketjesbezorger uitdagend blijft.
Doodeng
Ondertussen draagt Sam ook een baby met zich mee. Deze ‘BB’ kan de rondzwevende geesten in de lucht – de eerder genoemde BT’s – waarnemen. Wanneer die verschijnen is Death Stranding op zijn spannendst. Donder rolt door de lucht, na de eerste paar druppels begint het te kletteren en de meter waarmee je baby aangeeft dat er BT’s in de buurt zijn begint te knipperen en piepen. Als je deze meter goed in de gaten houdt, is het mogelijk om voorbij de vrijwel onzichtbare geesten te sluipen.
Ben je iemand die na een lange wandeltocht van het uitzicht geniet en daar het nut van het bestaan uit onttrekt?
Ben je dicht in de buurt van zo’n BT, dan is het beter om stil te blijven staan en je adem in te houden, terwijl je de BT rond Sam hoort stampen. Wanneer de BT je toch weet te grijpen, escaleert de situatie en staat je een baasgevecht te wachten. Verlies je dat gevecht, dan heeft dat verregaande gevolgen voor de spelwereld. Proberen niet te grazen genomen te worden door een BT is werkelijk doodeng en je kunt op die momenten niets anders dan met samengeknepen billen hopen op een goede afloop. Later in het spel krijg je ook manieren om de aanval in te zetten op BT’s, met granaten en kogels die – ach, waarom ook niet? – van het lichaamsvocht van Sam zijn gemaakt. De game geeft je vanaf dat moment de keuze om te sluipen of tot actie over te gaan.
Connecties
Alsof al deze elementen nog niet voor genoeg complexiteit zorgen, bevat Death Stranding ook een online component. Hoewel je andere spelers niet letterlijk in de spelwereld ziet rondlopen, zijn hun acties des te belangrijker. Met materialen die je in de spelwereld vindt kun je allerlei bouwwerken creëren die het voortbewegen in de vergane wereld van Death Stranding vergemakkelijken. Een brug over een rivier hier, een verharde weg daar, een oplaadstation voor je voertuig en stamina elders. Zodra je een locatie aan het netwerk hebt gekoppeld, worden diverse structuren van andere spelers zichtbaar. Je kunt zelfs materialen aan creaties van die spelers toevoegen om een bouwwerk te upgraden. Deze bouwwerken slijten na verloop van tijd ook dankzij de Timefall-hoosbuien.
In het verlengde hiervan kun je likes geven aan bouwwerken en andere geplaatste objecten. Gedurende het spel ontvang je niet alleen likes van de personages uit de game, maar ook van andere spelers die bijvoorbeeld over je aangelegde wegen rijden, in je zelfgebouwde safehouse slapen of je aanwezigheid in hun game op wat voor manier dan ook waarderen. Die likes zijn in essentie nergens goed voor, behalve dat ze – zoals de game zelf ook uitlegt – een goed gevoel geven. Het is niet helemaal duidelijk of Kojima hiermee vooral kritiek geeft op de huidige social mediacultuur, of deze juist prijst. Hoe dan ook is het een geniaal sociaal experiment om spelers deels de opbouw van de spelwereld te laten bepalen. Zetten ze in jouw game op de gewenste plekken oplaadstations neer, of ben je door de luiheid van anderen op jezelf aangewezen?
Het is een bizar concept, spelers die als postbodes de VS weer moeten zien te verbinden, maar Kojima weet er een filmisch geheel van te maken dat zich moeilijk met andere games laat vergelijken. Wanneer je voorzichtig van een berg afdaalt richting een paar industriële gebouwen, de camera automatisch uitzoomt en precies op het juiste moment een troosteloos nummer van de IJslandse band Low Roar wordt ingezet, komt alles samen. Death Stranding weet op deze momenten diep te raken. De tocht van Sam wordt bovendien op spectaculaire wijze in beeld gebracht. Vooral op een PlayStation 4 Pro met een televisie die HDR ondersteunt valt je mond regelmatig open bij het aanschouwen van de uiterst gedetailleerde gezichten van personages, schitterende natuur en vergane infrastructuur.
Kojima unchained
Kojima geeft in Death Stranding zijn eigen draai aan het openwereldgenre, met een unieke setting en een ingewikkeld verhaal vol intriges, dat je hoofd regelmatig doet duizelen. Hij schiet daar, nu hij met een eigen studio ogenschijnlijk volledige vrijheid krijgt, soms wel lichtelijk in door. Bepaalde plotwendingen lijken vooral metaforen voor andere zaken, maar daarbij wordt niet altijd duidelijk welk punt Kojima probeert te maken. Zeker aan het einde van het spel gooit de ontwikkelaar alle terughoudendheid overboord, waardoor je mogelijk verwarder achterblijft dan toen je aan het spel begon. Het zorgt er tegelijk voor dat Death Stranding nog lang na het uitspelen door je hoofd blijft spoken. Daarbij zijn de plotselinge zijwegen die Death Stranding narratief en gameplaytechnisch op een aantal momenten inslaat prijzenswaardig. Ze zijn niet zo schokkend als dé twist in Metal Gear Solid 2, maar desalniettemin onverwachts, visueel spectaculair en een welkome variatie.
Death Stranding is ook voor Kojima een heel persoonlijke game geworden. Heb je zijn recente carrièremoves een beetje gevolgd, dan zul je veel herkennen. Verschillende personages zijn fantasievolle versies van echte collega’s en vrienden: de eerder onthulde The Game Awards-presentator Geoff Keighley, maar bijvoorbeeld ook Hermen Hulst van Guerrilla Games, de Amsterdamse studio die aan Kojima de Decima-engine schonk om Death Stranding te maken. Kojima’s liefde voor architectuur en natuurlandschappen, zoals te zien op zijn Instagram-account, resulteert dan weer in de prachtige omgevingen die tijdens je wandeltochten aan je voorbij trekken.
Het is geen spel dat iedereen aan gaat spreken. De gameplay vergt een mate van geduld en zorgvuldigheid die weinig andere moderne games van spelers vragen. Maar sta je open voor het verbeteren van je koerierskills, dan biedt het concept erg veel voldoening. Samen met de gevarieerde en uniek ogende spelwereld, het intrigerende verhaal en de wervelende presentatie levert het een bijzondere reis op. Bij tijden overdreven serieus en gewichtig, maar net zo vaak speels en humoristisch. Een stoere Mads Mikkelsen die uit het niets een sigaret in zijn hand tovert en hem aanlokkelijk oprookt, versus een personage genaamd Heartman die in de camera kijkt, zijn duim opsteekt en je met een hartwolkje twintig likes geeft. Death Stranding is een van de meest unieke virtuele ervaringen van dit decennium, zo niet ooit.
Death Stranding is vanaf 8 november exclusief verkrijgbaar op PlayStation 4. Voor deze recensie is de game gespeeld op een PlayStation 4 Pro.
Laatste reviews op Gamer.nl:
Conclusie
Met Death Stranding behandelt Hideo Kojima grote thema’s als het hiernamaals, ouderschap, de connectie tussen mensen en zelfs klimaatverandering en het uitsterven van de mensheid. Hij brengt dit alles op even fabuleuze als verwarrende wijze in beeld. De kerngameplay – het vervoeren van pakketjes en ondertussen je evenwicht zien te bewaren – lijkt in eerste instantie tegenstrijdig simpel. Klikt het eenmaal, dan biedt het concept oneindig veel voldoening. Gecombineerd met de online functies die in de campagne zijn geïntegreerd, resulteert het in een van de meest unieke virtuele ervaringen ooit.
Heb het nu 2 goede pogingen gegeven.. maar echt leuk is het niet. LET OP: Ik heb het hier over het kijken.. niet over het spelen. De game pakt mij voorlopig nog op geen enkele manier. Alles komt heel clunky over (voorbeeld: dude probeerde met zijn motor over een veld vol stenen te rijden.. dat duurde echt tergend lang en zag er op zijn zachts gezegd echt stupide uit). Ook het moment dat er plotseling van die geesten opdoken.. hij werd een pokke eind verderop geslingerd.. vervolgens terug lopen; kistjes oppakken en weer verder..(??). Heb 1 boss gezien. Dat zag er vet uit.. maar gameplay-wise kon het mij weer niet bekoren. Maar goed: Ik geef nog niet op.. Ik zal het nogmaals proberen.. maar dat dit een niche game is is mij inmiddels wel duidelijk. De 9.5 trek ik inmiddels wel wat in twijfel. Daarmee initieer je dat dit bijna de perfecte game is.. terwijl ik zelf denk dat maar een klein aantal spelers hier hun voldoening uit zullen halen en dat de rest allicht beter even de hype golf kunnen afwachten tot hij over is gewaaid.. Maar goed; dat moet ieder voor zich bepalen uiteraard. De ex-postbode (laaaang geleden) heeft u gewaarschuwd. haha
Heb inmiddels een andere uploader gevonden. Die speelt het spel een stuk beter. Begin het een beetje te begrijpen (heb een aantal uur nu gezien).. het blijft weird; maar begrijp nu wel dat dit een unieke ervaring is die er inderdaad fantastisch uit ziet. Gameplay wise weet ik het nog net zo niet.. ik mis nogal de fun-factor..
Gisteravond eindelijk kunnen spelen, en wat een schitterende game. Pas een klein uurtje onderweg, maar de wereld intrigeert mij enorm.
Deze game heeft echt alles wat ik niet zoek in een game.
Na het zien van de laatste trailer heb ik toch een oogje op de game laten vallen.
Wat me wel verbaast is het cijfer ondanks de min punten, je zou zeggen dat een game als dit die juist verhaal gedreven is dan juist daar op zou moeten scoren, 8.5 zou dan netter zijn.
@DarkraverX Ik begrijp wat je bedoelt, maar dat minpunt is relatief; ondanks dat het in het laatste gedeelte wat ontspoort, vond ik het verhaal toch wel heel erg tof 🙂
Er werd de laatste tijd aan de poten gezaagd van Kojima (ook hier).
Dan is het toch wel fijn om te zien dat de game zo goed scoort.
Zo’n grootheid belachelijk maken die games als Snatcher en Policenauts op zijn CV heeft staan. Ga je schamen man.
@Draven ik vind persoonlijk dat er wel een beetje wordt overdreven wat Kojima betreft, al die superlatieven als over Kojima gesproken wordt, zelfs bij het tonen van de launch trailer werd hij aangekondigd alsof hij Jezus himself was. Beetje overdreven allemaal.
Ik zeg niet dat hij een prutser is, hij heeft waanzinnig toffe games gemaakt, maar dat wil niet zeggen dat elke game die hij uitbrengt per definitie geniaal is.
Men kan altijd zo lekker overdrijven.
Hmm wordt een youtube watch voor mij denk.. helaas niet op Xbox.
Gelukkig kijk ik ook graag naar games ipv alles zelf te hoeven spelen.. ik ga mij hier best mee vermaken denk (hoe gek dit ook klinkt).
@kleinekoosjer
Denk dat dit idd sowieso een goed idee is om de youtube playtroughs te kijken als het je alleen om het verhaal te doen is, als je de gameplay niet lijkt te trekken.
@marco300 Als die kisten.. je zou ze maar constant moeten dragen. Word al moe als ik er naar kijk 😉
Ik kan niet wachten tot ik er volgende week mee kan gaan beginnen. Laat die collector’s edition maar komen..😁😁😁
Hm, intrigerende game wel als ik dit zo allemaal lees. In ieder geval uniek, en dat is de reden dat ik ‘m nog wel een keer een kans ga geven. Ook die desolate en dreigende omgevingen spreken me ergens aan. Ik ben zelf afgehaakt wat Kojima betreft met MGS4 ergens halverwege. Erg genoten van deel 1t/m3, daarna was de interesse weg. Deel 5 heel even opgestart maar het pakte me niet. Misschien dat ik dit, vanwege de frisse wind zeg maar, wél weer tof ga vinden. Eerst maar eens wachten tot ‘ie wat goedkoper is.
Wat ik eigenlijk al dacht, wordt hierbij beantwoord.
Het micromanagen is dan ook puur erin gestopt om de game een levensduur te geven, van hoofdstuk naar hoofstuk reizen dmv verlengde herhalende game aspecten als dus dat micromanagen wat je bezig houd.
Of mij dit gaat bevallen kan ik pas zeggen als ik de game zelf zal spelen of zal zien via een walkthrough op Youtube.
En dat is dan ook voor mij een drempel, dat wat ik hier lees, vanuit negatief oogpunt heb ik daar geen zin in, maar vanuit positief oogpunt kan het leuk en intrigerend en verslavend zijn.
@Devenace Tja, ik vind dat een beetje zoiets als zeggen dat het platformen in Mario zit om het spel een hoofdstuk te geven. Dat ís de game, en hetzelfde geldt voor de verschillende systemen in Death Stranding die horen bij het rondlopen en bezorgen.
Maar je hebt helemaal gelijk wat dat andere betreft: je wet pas of je het leuk vindt wanneer je het zelf speelt.
@MichelMusters Dus je ziet de levels in Mario hetzelfde als het micromanagen in DS? 🙂 zit toch echt een groot verschil in micromanagement fillers in dit soort games dan als de level opbouw van SMB.
Ik zie online dat de game veel kritiek krijgt, maar ondanks dat alles toch een dikke 9 krijgt van de meesten, de controversy is real. 😀
Michel: wat kun je zeggen over de lengte van de game?
En ik ben benieuwd wat je type tv is waar je het over had in de podcast.
@BertThaBest Ik heb er ongeveer 35 a 40 uur over gedaan, dat is inclusief een gedeelte van de zijmissies.
De televisie die ik heb (en waar ik deze game op heb gespeeld) is de LG OLED 55″” C9.
In welke mate kom je echte beschaving tegen? Ik zie vooral vlaktes Of is het zo dat steden daadwerk. van de kaart zijn geveegd?
@Fordon_Greeman Je ziet niet veel van de overlevers, wel hier en daar vernielde architectuur.
Beetje FedEx: The Game dus?
Wil hem graag halen maar twijfel te veel. Ben gewoon bang dat ik me ga irriteren aan de trage gameplay en wellicht ook eentonige gameplay, welke na een tijdje inslaat. Ik geniet nu enorm van Outer worlds op de pc en haal die nieuwe stars wars game voor de ps in de woonkamer. Wellicht haal ik deze ooit eens in de toekomst, aangezien cyberpunk en TLOU2 nog maanden duurt.
Ik kijk zo ontzettend uit naar het artistieke aspect van dit spel, het verhaal en de persoanges spreken mij zo ontzettend aan, het enige dat mij momenteel nog in de weg staat zijn de walvissen, die voor mij, zoals wellicht een aantal van jullie hebben onthouden, een fobie zijn.
Dit is echter de eerste keer dat ik voor een medium dit ga proberen te trotseren, zo erg kijk ik uit naar dit spel.
Is dat grote vliegende beest in de trailer een eindbaas walvis die je moet verslaan @Michel?
@Krytuun Daar moet je zelf maar achter komen 😉
@MichelMusters Ook afzijdig van boss fights, wordt je door het verhaal heen verplicht interacties te hebben (sample nemen van een dode) met walvissen.
Deze gebruiker is verwijderd
@denver Juist, spellen zien er prachtig uit, maar de gameplay is nogal saai (omdat men eigenlijk te ‘realistisch’/’serieus’/’afwijkend’ wil).
@SuperDre Ik kan alleen zeggen: probeer het zelf uit om er achter te komen of je de gameplay ‘saai’ vindt. Sommigen vinden van wel, anderen van niet. Dat mensen er verdeeld over zijn is duidelijk. Maar dat er genoeg mensen – waaronder ik – zijn die het werkelijk geweldig vinden – en dat is dus buiten de mooie graphics, acteurs, verhaal etc – is ook duidelijk.
Fijne review! Hoe moeilijk is de game eigenlijk? En is er een moeilijkheidsgraad? Een dergelijke game zou ik graag spelen voor de ervaring en het verhaal, maar kan al snel balanceren op frustrerend moeilijk. Hoe zit dit?
@WvA Er zijn verschillende moeilijkheidsgraden yes. De uitdaging zit hem vooral in het voortbewegen in de spelwereld met het gewicht op je rug. Je kunt de game zeker makkelijker maken door de moeilijkheidsgraad omlaag te schroeven, er is zelfs een speciale optie voor mensen die het spel voor het verhaal willen spelen.
@MichelMusters ah, dat van die optie om voor het verhaal te kunnen spelen was misschien ook wel een punt dat in de review vermeldt had mogen worden. Ik neem aan dat je dan niet moeilijk hoeft te doen met balans en gewicht etc..
Draait ie 60fps? En voor de Pro zit er nog een Performance mode ofzo in?
@SamuraiPizzaCat Ik ben erg slecht in zien of iets 60fps is… wat ik wel kan zeggen is dat de game het grootste gedeelte van de tijd lekker soepel draait. Alleen bij erg intense gevechten met veel…. dingen op het scherm (ik hou t vaag ivm spoilers) kakt de framerate wel eens in.
De game draait op de PRO in HDR/4k. Zover ik mij kan herinneren kun je niet kiezen voor performance mode, maar ik zal de game binnenkort eens opstarten om het nog eens te bekijken. Denk het niet though.
@MichelMusters Eigenlijk wanneer snelle camerabewegingen er vloeiend uitzien zonder motion blur, kun je er wel vanuit gaan dat het rond de 60 fps is.
Is er eigenlijk al iets bekend of deze ook uiteindelijk naar de PC komt?
“Ook al ben je simpelweg een pakketbezorger”
Op de één of andere manier zie ik hem nu plots in Paperboy kranten rondbrengen XD.
@Heiny Reimes Met collega’s hebben we de afgelopen weken genoeg Pieter Post- en DHL-grapjes gemaakt, inderdaad.
Dit is zo’n game die echt niet voor iedereen is weggelegd maar waarbij een hoop mensen, door de hype en de Kojima mythe toch voor naar de winkel rennen. Waarschijnlijk binnen enkele dagen na release staan de eerste exemplaren op marktplaats. Vervolgens wordt er volop afgegeven op het spel. Onterecht, mits men maar in gedachte houdt dat dit geen mainstream gamer spel is. Zelf ben ik erg nieuwsgierig, maar ben ook bang dat dit geen game voor mij is. Ik wacht totdat deze voor een prikkie te koop is op marktplaats. Want ik wel hem stiekem toch wel spelen…… 😉
@madfhunter Ik ben het met je eens dat er veel hype rondom de game hangt. Maar om context te geven: ik ben alles behalve een Kojima fanboy. MGS is een van mijn favo games ooit, maar MGS5 heeft mij bijvoorbeeld nooit kunnen grijpen.
@MichelMusters Oh maar laat duidelijk zijn dat ik jouw review geen hype-review vind!! Een goede game verdient een goede review en ik vind juist dat je in jouw review goed belicht wat de gameplay inhoudt. Maar ik ben bang dat er een hoop mensen vaak alleen naar de 9,5 kijken en niet verder dan dat. Zelfs Zelda wordt door sommigen ‘uitgespuugd’ en overhyped genoemd. Dat zijn mensen die dat spel gewoon niet moeten spelen, maar zeer zeker ook niet slecht moeten noemen. Respect voor de game, de gameplay maar ook kijken of een spel je past.
@madfhunter Niet gek toch dat er volop afgegeven wordt op het spel als de gameplay niet de mensen bekoord. DAT is namelijk de grootste oorzaak dat de meeste games afgekraakt worden..
Zelf denk ik dan ook weer bij dit soort games, wow ziet er prachtig uit, jammer dat ze het dan verpesten door zo’n ‘bagger’ gameplay… Genoeg games voor mij die ik hardstikke prachtig vind maar dus geen reet aan vind omdat men weer eens een boring gameplay bedenkt (of vaak te complex, zoals in dit geval met al dat micromanagen).. En het ergste is natuurlijk dat mensen zo gehyped zijn, zo’n fan zijn van een bepaalde designer dat ze alles wel accepteren, ook al is het in werkelijkheid heel saai.. Kan niet oordelen over DS want ik heb het spel niet gespeeld, maar mijn het kwijl loopt uit mijn mond als ik de graphics zo zie, maar de vrees is wel dat ik het niets aan zal vinden als ik hoor dat je oa balans moet houden met behulp van de schouderknoppen, dat soort dingen vind ik dan weer jammer.. Zo’n mooie wereld, zulke goede acteurs en dan helaas zo’n saaie gameplay (ansich postbode spelen vind ik geen probleem, maar wel zaken dus als micromanagement)..
@SuperDre Eens dat gameplay het belangrijkste is. Maar een bepaalde gameplay kan jou als speler meer liggen dan bijvoorbeeld mij. Dat maakt het spel niet slecht of zo. Nee het spel ligt mij als individu niet, dat is wat anders dan dat het spel slecht is of zo. Graphics zijn in een game nooit zalig makend, anders was Nintendo allang ter ziele gegaan.
Phil Fish had keihard gelijk.
@Baukereg En waarin had hij dan gelijk?
Klinkt heel erg goed!
Fantastisch.
Oké de walking simulator waar iedereen al bang voor was. Wacht wel tot die in de budgetbak ligt.
@marco300 Dát is de conclusie die je trekt uit mijn 9,5? 😛
@MichelMusters ja! t klinkt afschuwelijk.. dear esther gooide ook hoge ogen als t aan kwam op review scores. maar de uren die ik daar aan verspilt heb krijg ik nooit meer terug
@marco300 Dus iedereen is bang voor een meesterwerk van Kojima, echt? Eigenaardige conclusie.
@chemicalscum
Ja dit zijn gewoon niet mijn type games. Had het ook met everybody’s gone to rapture. Heel goede review en hoge cijfers maar ik haalde er gewoon geen plezier uit. Kijk ik zeg dat ik wacht tot hij in de budgetbak ligt. Dat is mijn mening. Als jij het wel een leuk spel lijkt dan hou ik je niet tegen om voor de deur te liggen bij de Intertoys. Vind het wel een goede review trouwens Michel maar aangezien het boven staande wat ik geschreven heb kijk ik niet naar cijfers.
@chemicalscum
Waar haal ik dat vandaan???? Dat was volgens mij de hele discussie rond de game!!!
Ook gelijk een vraag: ik ben een beetje bang voor dat micromanagement. Alles klinkt tof aan deze game, behalve het spelen ervan.
Is er een titel waarmee je de gameplayervaring (even los van het verhaal, puur de mechanics) kunt vergelijken?
@trekinbami In zekere zin – zoals ik in de recensie aanhaal – RDR2, in ieder geval qua micromanagement, maar dan nog een beetje extremer. In de eerste helft van DS moet je, net als in RDR2, goed voorbereid op reis gaan en kun je niet zomaar doen en laten wat je wil zonder aan de gevolgen te denken.
Maar puur qua gameplay is het lastig te vergelijken. Qua spelwereld verkennen doet het mij erg denken aan Zelda: Breath of the Wild: de omgeving zelf is de ster wat dat betreft. Maar het dragen van pakketjes is weer erg ‘game-achtig’, al is het nooit echt op deze manier gedaan in een spel.
Het is erg lastig om Death Stranding heel duidelijk met andere games te vergelijken hoor.
@MichelMusters Thanks Michel. Held.
Fijne review, Michel. Geen achterlijk fanboyism, maar een goede objectieve review met een summiere uitleg over de spelwereld en het verhaal. Ideaal voor twijfelaars zoals ik. Thanks!
@trekinbami Thanks!
@MichelMusters is dit nou een spel die die kan uitspelen of gewoon oneindig is zoals no mans sky, los van het verhaal. Minecraft kan je een soort van uitspelen bijv door de draak te verslaap maar gaat verder oneindig door.
Ik ben hier om vragen te beantwoorden waar het kan!
@MichelMusters vroeg me net opeens af, is playstation plus nodig voor het multiplayer aspect?
@xXDannyNLXx Nope, niet nodig!