Call of the Sea, het debuut van studio Out of the Blue, doet één ding echt uitzonderlijk goed: het kweekt het gevoel dat je als kind kreeg wanneer je een sprookje werd voorgelezen. Alles voelt spannend en imponerend. Bij vlagen is Call of the Sea zelfs meer Disneyland-attractie dan videogame. Het duurt dan ook niet lang voordat de eerste kippenvelmomenten zich aandienen. Deels vanwege de prachtige omgevingen en deels vanwege het verhaal, maar vooral vanwege het occulte mysterie in deze ogenschijnlijk magische spelwereld.
Call of the Sea is een relatief traditionele puzzelgame die zich afspeelt in de jaren dertig. Je speelt Norah, een vrouw die last heeft van een zeldzame huidziekte waardoor haar geen lang leven beschoren is. Op een dag denkt haar man, hoofd archeologie aan de universiteit, te weten waar hij het medicijn kan vinden. Een paar weken later krijgt Norah een mysterieus pakketje thuisgestuurd, met daarin duidelijke instructies: ga naar het eiland toe, daar kun je je man vinden.
Veel met weinig
Call of the Sea neemt je mee op reis naar een klein tropisch eiland dat barst van kleurrijke flora en fauna, meanderende wateren en waanzinnige vistas. Maar er zijn ook rariteiten. Bovennatuurlijke rariteiten. Wat is er aan de hand met die bijna handgevormde rots op de achtergrond? Wacht, zag ik daar nou een gigantisch zeemonster? Het zal Norahs verbeelding wel zijn geweest. Hoewel, uit de brieven en notities van je man en zijn crewleden (het verhaal wordt erg traditioneel verteld), blijkt er toch echt ‘meer’ aan de hand te zijn…
Call of the Sea presenteert dat allemaal met relatief weinig technische bombarie. De game ondersteunt geeneens HDR, wat door het prominente kleurgebruik overigens wel echt een gemis is. De levels zijn bovendien relatief klein, en je kunt als speler nauwelijks uitwijken van de gebaande paden. Toch word je continu opgeslokt door het zo bewust vormgegeven, maar onvoorspelbare eiland waarop alles zich afspeelt. Call of the Sea voelt veel groter dan de levels daadwerkelijk zijn. Dat is heel knap gedaan.
Call of the Sea belooft vanaf de eerste oogopslag mysterie, verwondering en avontuur.
Voor mensen met geduld
De puzzels an sich zijn daarentegen simpel in opzet en ironisch genoeg niet dé reden om deze puzzelgame uit te spelen. Dat komt door de grillige opzet. Soms dwingt de game je situaties deducerend aan te pakken, soms draait een puzzel juist enkel om een klein detail in de spelwereld (zoals een knop, en ja, dat is irritant). Oplossingen voelen daarom soms een beetje triviaal aan. In tegenstelling tot in een game als The Witness heb je daarom veel minder ‘wow, wat ben ik slim!’-momenten.
De game is ook niet al te lang. Er zijn maar een paar levels, waarbij ieder level een nieuwe laag van het eiland laat zien. Zo kom je langzaam maar zeker te weten wat er nou écht aan de hand is. Na een uur of zes zie je de aftiteling rollen. Dat is snel, maar dat is niet erg. Want wat er écht aan de hand is, is oprecht interessant. Call of the Sea belooft vanaf de eerste oogopslag mysterie, verwondering en avontuur. Knap genoeg stelt Out of the Blue op dat front nooit teleur, zelfs tot het mooie einde aan toe.
Wel struikel je soms over enkele technische aspecten en de besturing. Je personage loopt enorm traag. Puzzels die loopwerk vereisen voelen daardoor aan als een hatelijk klusje dat je is opgelegd door je luie collega. De warrige besturing helpt ook niet mee. Puzzels zijn zelden instinctief en de oplossingen vergen vele trage handelingen. Technisch is de game overigens prima afgewerkt, al gooien milde framedrops zelfs op de Series X her en der roet in het eten. Het gebrek aan HDR blijft bovendien een beetje pijnlijk.
Call of the Sea is vrijwel uitsluitend een game voor mensen met geduld. Maar als je op zoek bent naar mysterie en verwondering, kan ik eigenlijk geen game bedenken die zulke aspecten dit jaar beter heeft gedaan.
Call of the Sea is nu beschikbaar op pc, Xbox Series X en S, Xbox One en Xbox Game Pass.
Prachtige game! Mijn eerste spel was “Atlantis” van Cryo, ergens in 1997/1998 geloof ik. Ik was echt verliefd op dat spel (had ook fantastisch mooie muziek)! En qua stijl val ik nog altijd voor dit soort spellen, zoals hierbij ook te merken, hoewel ik eigenlijk maar eens in de paar jaar zoiets speel.
Wat zijn tips voor andere van dit soort spellen?
Hoop dat ze nog eens VR toevoegen, want dit soort spellen zijn vaak IMHO nog een STUK leuker in VR.
@niqomipa Dat spel had ook nog eens een groot dorp als speelveld. Ruimtes in Call of the Sea zijn in ieder geval een stuk behapbaarder, waardoor het in ieder geval wel iets sneller voelt. In Rapture afgehaakt vanwege de openheid + traagheid.
Heb hem uitgespeeld met beide eindes en alle achievements, maar wel net een andere beleving dan jou Ron. 🙂 Ik kan me geen onlogische puzzel herinneren, ik vind ze juist heel consistent qua hoeveelheid denkwerk, input en opbouw.
Het tempo is wennen, maar ik vind dat wel fijn. Het dringt zich aan je op, waardoor je juist nog meer onderdompelt in het spel.
@DasScar Ik moet het cryptisch houden natuurlijk, ivm spoilers. Maar laten we het erop houden dat het deducerend denken het beste aspect is, maar het zoeken naar bijvoorbeeld een kleine knop waarvan je niet weet dat-ie bestaat, een mindere ervaring is.
@Ron Vorstermans Snap ik! Ik kan me alleen geen kleine knop herinneren, haha.
@niqomipa Ja, zeker. Lopen zonder sprintknop is al helemaal ondoenlijk. Ze hadden beter sprinten de normale loopsnelheid kunnen maken, en dan daar nog een schepje bovenop doen.
Deze gebruiker is verwijderd
@denver Heb ook een link geplaast van micro over call of the sea staat letterlijk hdr ondersteuning.
Ook op xbox one x enhanced list van micro staat hdr.
Dacht zelf nog misschien dat het kwam door de auto hdr dus twijfelde even aan me zelf.
En rennen kan inderdaad in de game.
@denver Verwijderd, door wie? Game ondersteunt geen HDR. Ik weet dat MS inmiddels ergens op het internet claimt van wel, maar dat klopt dus blijkbaar niet.
Review lees ik later, maar heb het spel al eens geprobeerd. Dus was even vlug benieuwd naar het cijfer en de +/- punten. En inderdaad jullie benoemen heel terecht de loop snelheid..
Ik mis wel even in deze review wat voor game dit is. Ik kon aan de screenshot inschatten dat het een first person game is. Toch wel een magere review voor een game die blijkbaar wel iets goed doet. Het is duidelijk dat het mysterie en de sfeer het spel maken. In de laatste alinea is het alleen een optelsom van voornamelijk technische mankementen of misschien wensen van de schrijver. Wat is een warrige besturing bijvoorbeeld? Hoe warrig kan die zijn als het een first person game is? Misschien kan de schrijver dit soort zaken beter uitlichten de volgende keer.
@Charlie Mopps Toch probeer ik dat daarna uit te leggen, al vind ik de details an sich niet zo heel interessant omdat ze zo verschillen per puzzel. Komt erop neer dat het navigeren door puzzels een warrige aangelegenheid is. Bijvoorbeeld, neem het gebruik van beide pookjes, bijvoorbeeld om objecten te slepen. De ene keer moet dat met het linkerpookje, en dan weer met het rechterpookje. Dat is grillig.
@Ron Vorstermans Goed voorbeeld. Bedankt.
En ook beschikbaar voor pc!
@nicster Aangepast, thanks!
@Lucas May Hey Monstercrab Je zegt geen HDR maar de series s/x hebben auto hdr wat ik heb ingesteld en ik dacht mij te herineren dat het HDR logo aanging bij deze game op me tv. Kan me vergissen maar dan zou ik het even vanmiddag moeten testen en kijken of het klopt.
Verder als ik bij microsoft op de website kijk zie ik bij de lijst van one x games duidelijk staan hdr en hier staat ook hdr.
https://www.xbox.com/en-GB/games/call-of-the-sea