De Dood maakt voor niemand een uitzondering, maar zijn werkwijze is op zijn minst mysterieus te noemen. Soms kondigt hij zijn bezoek ver van tevoren aan, dan weer verschijnt hij plotseling. De vraag blijft hetzelfde: wanneer ben je er klaar voor? De een verwelkomt hem met open armen, de ander smeekt vergeefs om uitstel. In managementgame Spiritfarer help je jouw dierbaren met loslaten. Of je houdt ze juist heel stevig vast.
De combinatie van managementspel en metroidvania lijkt geen vanzelfsprekende. Pas in tweede instantie zie je dat het eigenlijk heel logisch is. De ontwikkelaar van Spiritfarer maakte eerder namelijk Sundered, een op het werk van H.P. Lovecraft gebaseerde metroidvania. Spiritfarer bevat duidelijk een stukje DNA van die game, maar is bovenal een diepgaande managementsim.
De een zijn dood is de ander haar boot
Het spel begint met de meest voor de hand liggende – maar daarom niet minder schokkende – plottwist van het leven: iedereen gaat dood. De eindbestemming is bekend, maar het is aan kersverse kapitein Stella en haar kat Daffodil om de reis zo aangenaam mogelijk te maken voor haar gasten. Je hebt daarbij beschikking over een boot die je steeds verder uitbouwt en waarmee je de open wateren verkent, op zoek naar ronddolende geesten om tot hun laatste rustplaats te begeleiden.
Je geeft hen als het ware tijdelijk onderdak op je boot, net zolang tot ze hebben verwerkt hebben wat ze moesten verwerken en klaar zijn om het leven definitief achter zich te laten. Tot hun tijd daar is, help je ze met de dingen waar ze mee worstelen. Of het nou spijt is vanwege een verloren liefde, het missen van hun gezin of een innerlijke strijd tussen lichaam en geest. Ontwikkelaar Thunder Lotus had dit prima in een verhalende game van een paar uurtjes kunnen vertellen, maar de opzet als managementsimulatie is veel interessanter en doeltreffender. Door je verantwoordelijk te maken voor het hele reilen en zeilen, ga je je ook echt verantwoordelijk voelen.
Hiernamaal
Je hebt als speler sowieso meerdere petten op, niet alleen die van kapitein. Je bent tegelijkertijd kok, tuinier, boer, smid, timmerman, molenaar, ga zo maar door. Vraagt een van je dieren om een eigen huis? Dan moet je dat zelf bouwen. En daarvoor heb je hout nodig, dat je eerst moet hakken in een van de vele bossen die de spelwereld rijk is.
Snakt een gast naar popcorn, omdat dit hem herinnert aan de filmavondjes met zijn kinderen? In Spiritfarer is dat een verrassend complex verzoek, op te delen in allerlei afzonderlijke taken. Voor popcorn heb je maiskolven nodig en die groeien niet op je rug. Je gaat dus eerst op zoek naar maiskorrels, zaait die in je eigen veldje (dat je eerst hebt aangelegd), geeft de plant netjes water en na een gezonde dosis geduld kun je de kolven eindelijk oogsten. Om er vervolgens popcorn van te maken door ze een paar seconden in de oven te stoppen. Die je – je raadt het al – zelf hebt moeten installeren.
De bewoners hebben allemaal zo hun eigen wensen en behoeftes en je wilt ze echt niet teleurstellen. Niet dat er dan iets ergs gebeurt, maar je hart breekt ieder keer een beetje meer.
Met-de-boot-vania
Levensmiddelen kun je grotendeels zelf verbouwen, maar voor bouwmateriaal moet je de wijde wereld in. Daarbij komt het metroidvania-aspect om de hoek kijken. De wereld zit vol met eilandjes, dorpjes, grote steden en andere bezienswaardigheden. Je hebt weliswaar een hele zee om te verkennen, maar sommige delen zijn nog niet meteen te bereiken. Daarvoor heb je bepaalde upgrades nodig en die kun je uiteraard pas vrijspelen nadat je tig materialen hebt verzameld. Deze gameplaycyclus, zowel binnen als buiten de boot, herhaalt zich iedere dag en wordt steeds uitgebreider hoe meer gebouwen en dieren je sloep huist.
Nu klinkt dat als werk, maar je doet het met liefde en uit verantwoordelijkheidsgevoel. De bewoners hebben allemaal zo hun eigen wensen en behoeftes en je wilt ze echt niet teleurstellen. Niet dat er dan iets ergs gebeurt, maar je hart breekt ieder keer een beetje meer. Halverwege het spel sprint en spring je daarom als een volleerd multitasker naar de kippenren om eieren te rapen, melk je ondertussen nog even snel de koe en trek je, nu je er toch bent, gelijk even wat radijzen en kroppen sla uit de grond. Op dat moment gaat de kookwekker af en haal je de Franse frietjes uit de oven, helemaal zelfgemaakt met versgeperste zonnebloemolie en aardappelen uit eigen grond. En dat allemaal om een glimlach op het gezicht van je geliefde diertjes te toveren. Waarna je ze een stevige knuffel geeft en ze helemaal gaan stralen. Het leven is goed op de boot van Stella.
Vaarwel
‘Helaas’ blijft het daar niet bij. Op een gegeven moment kun je niets meer voor je dierbaren doen. Letterlijk. Je hebt ze een prachtig onderkomen gegeven, ze gevoed, getroost, met ze gelachen en bent er samen op uit gegaan om al hun losse eindjes aan elkaar te knopen. En dan is het tijd voor ze om te sterven. Daar is geen ontkomen aan, hoe lang je het ook uitstelt en hoe vaak je ze ook paait met hun favoriete maal. Om verder te komen, moet je ze laten gaan. Die wrange gewaarwording blijft het hele spel in je achterhoofd spoken. Iedere keer als je moet lachen om wat ze zeggen, of vertederd raakt door hun verhaal, besef je dat er een einde komt aan jullie samenzijn.
Het is bijna vervelend dat Spiritfarer zo leuk geschreven en prachtig geanimeerd is. Alle dieren hebben hun eigen manieren van bewegen, knuffelen en praten. Er zit zoveel karakter in dat je echt om ze gaat geven, ook al ben je maar relatief kort samen. Het blijkt precies lang genoeg om ze niet kwijt te willen raken. We waren even heel sip toen Atul de kikker er niet meer was. Nooit meer zouden we hem al in het ochtendgloren enthousiast zien klussen op de boot. En het doet nog steeds pijn dat we nooit hebben ontdekt wat nou het lievelingseten van Astrid de lynx is. Wie had er ook alweer moeite met loslaten?
Er valt nog van alles te vertellen over Spiritfarer, want het spel zit tot aan de nok vol met goed bedachte mechanieken. Zoals de manier waarop je tijdens het zagen van planken met je analoge stick de zaaglijn van een boomstam kunt volgen, in ruil voor wat bonusplanken. Zo hebben de ontwikkelaars voor alle geestdodende klusjes wel iets bedacht, waardoor de sleur er nooit in komt. Of wat te denken van de manier waarop traditionele platformtechnieken als twee keer kunnen springen en zweven zijn verweven in het verder verkennen van land op zee? En dan hebben we het nog niet eens gehad over het Tetris-achtige effect van je huisjes en werkplekken zo bouwen dat ze perfect op elkaar aansluiten. We kunnen nog wel even doorgaan over hoe leuk, mooi en lief Spiritfarer is, maar het is tijd om afscheid te nemen.
Sprititfarer is nu verkrijgbaar op pc, Mac, Linux, PlayStation 4, Xbox One, Nintendo Switch en Google Stadia.
Laatste reviews op Gamer.nl:
Conclusie
Animal Crossing en Metroid is geen alledaagse combinatie, maar in Spiritfarer werkt het uitzonderlijk goed. Het managen van je eigen boot vol kleurrijke dieren gaat erg goed samen met het vrij verkennen van land en zee. De game behandelt bovendien op een mooie en lieve manier een zwaar onderwerp: de dood.
Game gekocht voor de Switch, ben benieuwd! Fijn dat reveiws van zulke games hier nog geplaatst worden. Deze mogelijke parel had ik anders op zeker gemist.
nog een vraag aan de spelers: ben je “overgeleverd” aan het tempo van de game? Dat is op zich natuurlijk niet erg maar als het lang duurt om van A naar B te varen dan kan het nog zo mooi zijn, dat gaat vervelen op den duur. Of kan je je sneller verplaatsen?
@gotcha123 Het tempo van het varen kan niet versneld worden. Het geeft je wel de mogelijkheid om klusjes op de boot te doen of om te vissen. Maar je speelt ook redelijk snel een soort van fast travel systeem vrij. Een soort van bushaltes op het water waarmee je sneller naar verschillende plekken op de kaart kan verplaatsen.
Vraagje: Ik game tegenwoordig nog maar 1 of 2 keer per week (maximaal), stopt de game als je niet speelt of gaat iedereen dan al dood voordat je alles kan doen wat je wilt met ze?
En zit er een soort van tijdsdruk op wat je moet doen?
Ik wil graag ontspannen soms eventjes een half uurtje spelen maar zou niet fijn vinden als je dan elke keer alles kwijt bent of dat je dingen “verkeerd” kan doen omdat ik niet snel of praktisch genoeg speel.
@Wormpaul Nee geen enkel probleem. Je kunt de game gewoon saven en afsluiten. En geen enkele tijdsdruk in de game meegemaakt tot nu toe. Het is juist een ideale game om gewoon even op te pakken voor een half uurtje of uurtje (of een hele dag).
De game is ontzettend ontspannend en heeft ook een zeer relaxt sfeertje.
@rvg1983 Ja wat rvg1983 zegt inderdaad. Heb je een Switch, Wormpaul? Het is echt de perfecte game ook om er gewoon even bij te pakken als je hersenloze tv aan het kijken bent, of een serie op Netflix waarbij je niet te veel op hoeft te letten. Dan kun je ondertussen een beetje koken, wat zaadjes planten et cetera.
Waarom een 9 en geen 10 als er geen minpunten zijn?
@Markus88 Een minpunt is dat het geen 10 is, vandaar die 9.
@Markus88 het is een Nederlands ding om geen 10 te geven. We vinden altijd dat er iets te verbeteren is of zijn bang dat we door een 10 te geven heleboel kritiek krijgen van anderen die allerlei pijnpuntjes aanhalen. Heel raar. Als je voor jezelf vastgesteld hebt wat de normen zijn voor een 10 en een spel voldoet daaraan dan geef je een 10.
ik ben wel heel nieuwsgierig of er ooit een 10 gegeven is op gamer.nl?
@gotcha123 Volgens mij recent nog met The Last of Us 2.
@gotcha123 er zijn heel veel tiens gegeven op Gamer!
Het cijfer is nou eenmaal niet een wiskundige som met plus- en minpunten, maar gewoon het algehele gevoel dat een recensent overhield aan de game. Het cijfer is subjectief, net als de rest van de review.
Aandoenlijke sfeer en de style is ook prima uurtje gespeeld via de gamepass, maar toen ik voor een hert popcorn moest maken omdat ze honger had ben ik afgehaakt.
@Roy36NL ik ben wel nieuwsgierig waarom? is het het zoveelste suffe ding om te doen, teveel herhaling? of niet je stijl?
@gotcha123 het is denk ik niet mijn ding. Dingen planten, eten koken enz enz lijkt wel werk. Vond het begin wel leuk hoor en de tekenachtige style is ook leuk.
Heb hem reeds gedownload met gamepass. Moet er nog aan beginnen, maar met dit weer moet dat goed komen.
@kleinekoosjer Staat ie al meteen op gamepass?
@fonsrutte jep