Als kind droomde ik weg van de stapel games die ik als volwassene met een vast inkomen zou gaan spelen. In de praktijk valt dat echter behoorlijk tegen. Ik kwam deze week tot de treurige realisatie dat ik slechts een handvol van de dit jaar verschenen games heb gespeeld.
Ik kwam tot dit besef toen ik mijn games van het jaar overwoog. Daar kun je met de aankomende felle discussies in het achterhoofd immers niet vroeg genoeg mee beginnen. Ik kwam er maar niet aan uit en realiseerde mij spoedig de oorzaak: ik heb erg weinig gespeeld. De vijf games die dit jaar zijn uitgekomen en uitvoerig heb gespeeld zijn Resident Evil Village, Ratchet & Clank: Rift Apart, Metroid Dread, Zelda: Skyward Sword HD en Super Mario 3D World + Bowser’s Fury. Die laatste twee zijn remasters van eerder verschenen spellen die ik al eens had doorlopen. Puntje bij paaltje gaat het dus om drie compleet nieuwe ervaringen.
En dat noemt zich gameredacteur?!
Dat is een bizar klein aantal nieuwe spellen dat ik heb gespeeld, zeker gezien ik in de game-industrie werk. Je zou toch denken dat je in deze sector de ene na de andere game uitprobeert, dan wel uitspeelt. Dat is deels ook zo, al ligt het vooral aan je specialisatie. Diverse collegae van mij richten zich bijvoorbeeld voornamelijk op het recenseren van games en spelen logischerwijs behoorlijk wat titels.
Zelf doe ik vooral verslag van het laatste gamenieuws, waar ik zo nu en dan ook achtergronden of columns over produceer. Daar hoef je niet per se de nieuwste games voor te spelen – al kan ik indien nodig wel putten uit mijn rijkelijk gevulde geschiedenis als gamer. Het is naast mijn werk immers ook mijn grootste hobby.
Ik moet het bovenstaande overigens enigszins nuanceren: ik heb wel degelijk meer dan vijf games gespeeld in 2021. Het overige materiaal stamt echter allemaal uit voorgaande jaren, zoals Ori and the Will of the Wisps en Hellblade: Senua’s Sacrifice. Maar die kan ik natuurlijk niet meenemen in toplijstjes eind dit jaar!
Zeeën van tijd
Ik kan uiteindelijk niets anders doen dan mijzelf neerleggen bij het feit dat ik nooit de hoeveelheid games ga spelen die ik eigenlijk zou willen. Als kind had ik zeeën van tijd, maar een beperkte financiële bron om uit te putten – mijn ouders schonken me immers niet het hele jaar door nieuwe games. Nu is de situatie omgekeerd: de financiële middelen zijn er, maar ik heb tijd tekort, zeker nu er buitenshuis weer iets meer mogelijk is in verband met het coronavirus.
Mijn werkdagen als freelancer beslaan alle dagen van de werkweek, alsmede enkele avonden en soms een half weekend. De overgebleven tijd vul ik in met wandelingen (zodat de muren niet op mij afkomen), bezoekjes aan de sportschool (om fit en gezond te blijven), een drankje in de stad met vrienden (sociale interactie) en zo nu en dan een aflevering van een serie of film om even te ontladen. De tijd die overblijft, is voor games gereserveerd… maar dat is tegenwoordig hoogstens een paar uur per week. En dan heb ik niet eens een stel koters rondrennen!
Ik kan niets anders doen dan mijzelf neerleggen bij het feit dat ik nooit de hoeveelheid games ga spelen die ik eigenlijk zou willen
Is het erg?
Dan rest alleen de vraag of het überhaupt erg is dat ik niet zoveel spellen meer speel. Het knaagt wel degelijk: ik zie tijdens het schrijven van nieuws zoveel toffe games voorbij komen die ik graag wil spelen. Ik zet ze in mijn denkbeeldige lijst met spellen die ik op of rond release wil kopen. Vervolgens is het releasedag, een paar weken na releasedag, een paar maanden… en besef ik dat die ene game waar ik zo zin in had al geruime tijd uit is. Maar de volgende grote release staat alweer voor de deur.
Toch vind ik het geen grote ramp om minder fanatiek te gamen. Het is bijvoorbeeld lekker goedkoop om oudere games die je voorheen hebt gemist te spelen. Zo is het eerder genoemde Ori and the Will of the Wisps eigenlijk mijn game van het jaar, al telt dat natuurlijk niet bij het samenstellen van een toplijstje. En daarbij: al die gemiste virtuele ervaringen lopen niet weg. Daar heb ik als ik later met pensioen ga vast alle tijd voor! Of zou dat dezelfde illusie zijn die ik als kind mijzelf voorhield?
Elke zaterdag verschijnt er een column op Gamer.nl die (meestal) ingaat op actuele gebeurtenissen. Lees ook:
Niet aan kinderen beginnen en je hebt alle tijd in de wereld eigenlijk… Ik game teveel.
ja dit is de driehoek des levens he. in onze drie levensfases is er altijd een bepaalde balans die gehanteerd moet worden en als je volwassen bent is die het naarste 😉
als kind heb je namelijk: Tijd & Energie, maar geen middelen
Als volwassene heb je: Energie & MIddelen, maar geen tijd
En als bejaarde heb je vaak: Middelen & Tijd, maar geen energie
Oftewel het zit nooit mee, tenzij je al eerder weet te stoppen met werken 😉
@merlijn.bouwman Ja, vroeg stoppen met werken, dat is de reden dat ik gamejournalist ben geworden 😉
Ook hier veel minder tijd om te gamen. Gisteren de 1e verjaardag van mijn dochter gevierd, dus de reden laat zich raden! Mis ik het? Nee, niet echt. Ik reken erop dat de tijd om weer wat meer te gamen vanzelf zal komen. Plus dat de tijd wordt opgevuld met iets veel leukers: een kind! Dat is al een game op zich. Dochter gaat nu om half 8 ’s avonds naar bed en slaapt tegenwoordig redelijk door. Maar dan is het ook wel fijn om wat tijd aan je relatie te besteden. Ook daar is namelijk een stuk minder tijd voor. Scheelt dat mijn vrouw en ik ook graag samen een potje gamen, maar dat is er gewoon nog niet van gekomen sinds de kleine. Binnenkort maar weer eens voorstellen om samen een potje AoE2 DE op te starten!
Heel herkenbaar verhaal. De beperkte vrije tijd die ik heb met een peuter en 2mnd oude baby staat de tv toch aan op peppa big en heeft pa niets te zeggen over de programmering.
Ik kan mij de tijd als werkend vrijgezel ook nog wel herinneren. Veel games en toch ook nog veel tijd om te gamen. De lol gaat er dan toch ook snel vanaf.
Al dik 50 plusser heb ik lekker veel tijd om te gamen, Mijn kinderen vermaken zich zelf wel, of gamen zoals mijn zoon van 22 met mij mee. (Bij online shooters moet ik het nu van zijn skills hebben, niet meer van de mijne, haha) Ook hoef ik niet elke dag wat samen met mijn vrouw te doen, die heeft haar eigen hobby’s en als je 30 jaar samen bent dan hoef je niet meer alles samen te doen. Ik haal wel de 30 uur per week, niets mis mee. Maar ik koop eigenlijk al mijn games in de sales, de tijden van bij release 60 euro neerleggen voor een AAA titel liggen ver achter mij. Ik doe erg lang met de games die ik koop, dus er komt meer uit dan ik kan gamen en tegen de tijd dat ik weer een beetje bij ben met games liggen ze al in de budgetbak. Heb nog een massa games op mijn to-do list staan, wellicht als ik met pensioen ga dat ik dan een mooie inhaalslag kan maken.
Ik heb mn leven altijd als 2 mogelijkheden gezien, 1 kant is de solo kant, alleen zij zonder partner, baantje erbij voor inkomen en als je thuis bent kunnen gamen zoveel je wilt zonder rekening te hoeven houden met wie dan ook.
En de andere kant is huisje boompje beestje, partner en kinderen en je inzetten voor hun toekomst.
(helaas) Zit ik nu in de 2de keuze, achteraf wel een beetje spijt van gehad maar ik ga er wel voor. Mogelijkheid 1 is voor mij nu favoriet, ook al zit ik nu vast aan mn keuze voor mogelijkheid 2. Wie weet, als de kids de deur uit zijn dat ik weer meer tijd heb voor mn games. Voor nu heb ik een uurtje of 2 per avond die ik kan benutten, maar ook moet delen met andere activiteiten.
Merk tegen hetzelfde aan te lopen. En ben dan bijna bang er teveel voor te betalen omdat meestal als ik er aan toe ben ze nog goedkoper zijn haha. Maar daarom is de GamePass zo heerlijk. Scheelt weer een boel overwegingen.
@mhnl1979 ik vind juist de gamepass goed als je alle tijd hebt ik heb maar een bepaald aantal uur per week en ben dus veel selectiever hoe ik deze besteedt. Zo’n Forza 5 is allemaal prachtig natuurlijk en zal het zeker ff checken, maar ik zal het nooit echt spelen simpel weg omdat het een race game is en geeft mij nooit voldoening. Zo ook al die opgepoetste games van de Xbox one of zelfs 360 ga ik niet meer spelen omdat ik me tijd volmaak met nieuwe games.
@Roy36NL zit ook wat in. Maar het is makkelijker om een parel uit Gamepass te vinden. Ben nu met mijn zoon It takes Two aan het spelen. Wow super ontdekking.
Als kleine opvolger van de column: heb net Guardians of the Galaxy en Deathloop op de kop getikt om toch een beetje te proeven van relevante najaarsgames. Hopelijk ga ik de tijd vinden ze te spelen, lol…
Vanuit evolutionair perspectief is het alles behalve gek. In de periode 4-14 zijn we in de ‘leuke’ fase waarin je het meeste kan leren op spelenderwijs, dit is nog tot ver in je puberteit door te trekken. Je lichaam beloont je dan ook om te spelen (bergen dopamine en andere prethormonen). Maar op je 28ste ben je echt aan het einde van die periode en ondanks dat gamen wel leuk is, het verzadigt bijna niet meer. Je gaat van hieruit ook naar de serieuze fase waarin ’the grind’ belangrijk is en je jezelf meer gaat bewijzen hoeveel verantwoordelijkheid je kan dragen en hoe je alles wat je hebt geleerd daadwerkelijk gaat gebruiken. Laten zien hoe serieus je bent is dan ook veel lonender, risicovolle acties beginne ook hun flair kwijt te raken(waarom ook veel minder mensen nog in de criminaliteit begeven).
Met gamen ga je ook steeds meer van de inzichten genieten, hoe iets gemaakt is, hoe het beter kan en kijk je meer naar hoe anderen iets beleven in plaats van dat je het zelf moet gaan beleven. Dat is ook een beetje de rol die je krijgt als ouder waarin je je kinderen introduceert tot dingen en geven belangrijker wordt dan ontvangen.
Een mens is natuurlijk meer dan zijn natuur, maar onze natuur zorgt er wel voor waarom we meer of minder met bepaalde dingen te doen willen hebben of gewoon anders. Dit geldt ook voor jou Michel ;).
Dat is niet goed, dat is niet slecht, dat is gewoon hoe onze levens lopen en onze natuur er vaak een duwtje bij in de rug kan geven 😉
@Heiny Reimes dat is je eigen ervaring die je nu even op iedereen plakt. Jammer dat games jou weinig voldoening meer geven. Ik (38 jaar) geniet nog steeds enorm van games. Het is een volwaardig medium, dus net zoals volwassenen kunnen genieten van een goede film, of boek, kan dat ook van games.
Heb net een zoontje van 7 maanden, dus ja dat kost aardig wat tijd. Voordeel is hij gaat vroeg naar bed uurtje of 1900 a 1930. Dus daarna kan ik wel ff gamen als hij niet wakker wordt. Want ja dan moet je ff kijken en wordt je ondertussen 100x vermoord online of wordt je gekicked vanwege AFK regel. Ach het is ook wel goed zo, mooi excuus om te minderen met gamen voorlopig. Koop nu wel vaak games dubbel op pc en ps5, zodat ik kan switchen. Wanneer ik moe ben pak ik de ps5 en anders de pc.
@GoofyZ3 straks kan je lekker gamen met je zoon, dat is zo tof!
Velen van ons herkennen ons hierin en ik ben daar ook een van. Wat mij wel opvalt is dat veel mensen er een soort druk op lijken te zetten dat ze het dan maar perse uit moeten spelen binnen X aantal uren/dagen. Dat heb ik dan dus weer helemaal niet.
Ik doe door de vergelijkbare redenen erg lang om mijn games uit te spelen, maar ik zit daar dus totaal niet mee. Juist omdat ik er niet meer de hele dag mee bezig ben, neem ik die tijd juist meer om bepaalde games op 100% te krijgen. Op mijn dooie gemak alles doen. En soms laat ik het even links liggen om iets anders te doen, nou en. Geen probleem voor mij.
Ik word wel veel selectiever in welke games ik wel en niet aanschaf, juist omdat ik die tijd koester en er vaak alles uit wil halen. Ik merk dat ik nauwelijks nog multiplayer games speel. Ik krijg het niet meer voor elkaar om daar nog warm van te worden.
Ik heb bewust geen kinderen genomen om te kunnen gamen. Verder geen werk en relaties dus genoeg tijd over. Heerlijk. Ik denk wel dat er misschien teveel entertainment is? Films, series, games. Ja je hoeft niet alles te zien, maar straks mis ik iets cools. Een mensenleven is gewoon niet genoeg.
@LordLuc Hoe betaal jij je rekeningen dan?
De reden dat ik per jaar maar 2 a 3 titels koop en dan nog mag ik blij zijn als ik ze uitspeel. Zal wel een jaar doen met FC6 bijvoorbeeld, maar das nie erg.
Heel herkenbaar dit. Weinig tijd en zoveel aanbod van games. Het is volgens mij ook een hele mooie tijd om gamer te zijn met al dat geweld van de ps5, xbox x en nintendo. Ik ben een old school gamer, dus ik heb een ander probleem. Namelijk ik vind de games van nu zo mega uitgebreid en soms erg complex. In mijn jeugd kocht je een SNES game en kon je lekker recht toe recht aan gamen. Binnen 8 uur was het gedaan. Nu kan een game ongeveer 20 a 30 uur in beslag nemen (en dan heb ik niet eens over de open wereld games van 100 uur), en is de besturing per game totaal anders en complex. Soms heb ik geen zin meer om zo’n game verder te spelen omdat er maar geen einde aan komt (veel herhaling, copy paste) of ik ben de besturing weer vergeten. Graag zou ik op voorhand willen weten (bv. Dat het op de doos staat) hoe lang een game ongeveer duurt. Ik heb bv. ook een hekel aan een film die 4 uur duurt. Op een gegeven moment weet ik het wel. Less is more .. zeg maar.
@dakoota howlongtobeat.com
@Michael-Raymond-Clayton : dank je wel! Handig.
Herkenbaar inderdaad. Al heb ik mazzel met een vrouw die vaak erg op tijd naar bed gaat. Kan ik toch nog een a anderhalf uur gamen. Heel veel langer hoeft ook niet. Van die sessies van uren en uren word je alleen maar koekiegaar.
Zo bekend helaas… Werk, gezin, actief doen, sociaal doen, boeken schrijven, crypto… games beland vaak helemaal onder aan het prioriteiten lijstje, terwijl er nog zo veel moois op me te wachten staat. En ik voeg er ook rustig nog steeds dingen aan toe via humble bundles etc. en onze Switch staat ook behoorlijk gevuld.
En ondanks alles lukt me nog wel om af en toe te gamen, maar het focused zich nu voornamelijk op de games waarbij de kinderen kunnen meekijken. Kortom, voornamelijk nintendo spellen. De playstation is eventueel voor later op de avond, maar meestal wint een film of serie kijken het. Ja… vrije tijd. Vaak zit het te vol om nog “vrij” te voelen.
Deze gebruiker is verwijderd
Ik zit sinds juli 2020 thuis met hernia en de aftermath ervan. Ik game me het leplazarus. Alle tijd van de wereld als de kids bij hum ma zijn. Vooral open einde games.
Nadeel van deze situatie is; er zijn amper inkomsten en wel opbouwende schulden (word aan gewerkt). Maar die pijn verzacht ik weer met gamen. Vooral veel oude games, maar dat mag de pret niet drukken. Nog even volhouden. Snel weer geen tijd meer hebben voor het gamen.
@Red Dead Demon Elk nadeel heeft zijn voordeel! Geniet er van en sterkte met het herstel
Heel herkenbaar. Ik koop teveel en speel te weinig. Daarom ook gamepass. Maar de schaarse tijd die ik heb, speel ik dan met vrienden online en dat is dan vaak modern warfare. Op zich was het als kind makkelijker. Ik kocht bijvoorbeeld megaman 2 bij Bart Smit en speelde die vervolgens helemaal grijs totdat ik het blind kon uitspelen. Maar nu verlang je naar die ervaring echter heb ik daar het geduld, maar ook de tijd niet meer voor. Terwijl mijn zoontje Minecraft grijs speelt….
Hier geen kinderen maar toch ook minder tijd voor games dan vroeger. Ik heb een PS3 met tientallen spellen, waarvan ik er tientallen niet heb uitgespeeld. Zo lang dat zo blijft zie ik geen reden om nog een nieuwe console te kopen..zeker omdat ze niet echt vernieuwend zijn geweest de laatste 5-10 jaar. Maar misschien wanneer PS VR2 er is..of als Hogwarts Legacy de hype waar kan maken. 🙂
Ik heb zelf het gamen al een poosje opgegeven, geen zin, energie en tijd er meer voor. Het is nog wel leuk om af en toe trailers te kijken en het nieuws te volgen, maar dat is meer voor de nieuwsgierigheid. Ik heb toch een goede 30 jaar gevuld met gamen, maar het is goed zo. Het leven gaat door.
@Qinneth Ik merk dat vrienden van mij zijn overgeschakeld van ‘zelf gamen’ naar ’twitch streams kijken hoe andere mensen gamen’. Ik vind dat zo raar. Haha. Maar blijkbaar kost het te veel moeite om zelf de game te doorlopen ofzo.
@N0rthstar Helaas heb ik ook geen tijd om urenlang naar iemand te kijken die een spel speelt, maar ik snap wel waarom andere mensen dat doen.
Je kan gewoon lekker relaxen en het verhaal van de game tot je nemen. Alsof je een film kijkt. Het helpt ook als de persoon die streamed een leuk iemand is, die je goed vermaakt.
Ik heb zelf via YouTube Witcher 3 van begin to einde gezien. Het duurde een half jaar, maar ik heb wel lekker kunnen genieten van de game zonder zelf moeite te doen.
@N0rthstar Ze doen dat om dezelfde redenen als de mensen doen die naar voetbal kijken.
Heel herkenbaar en voor mij (onbewust) een reden om meer kortere games te spelen. Vorige week Sable uitgespeeld, een open wereld game die binnen 10 uur uit te spelen is (uiteindelijk 20 uur gespeeld voor 100%). Daar haal ik niet minder voldoening uit dan toen ik ooit TW3 uitspeelde. In plaats van een CRPG die me maanden kost speel ik liever korte verhalende games. Wat ik belangrijk vind in een spel is ook veranderd: korte games die een emotionele impact op me maken, zoals Old Man’s Journey, die me meer “voldoening per minuut” geven dan lange blockbusters. Er is een markt voor de “oudere” gamer met een volwassen leven die vanwege zijn/haar drukke leven liever kwaliteit over kwantiteit ziet en gelukkig zijn er developers die dit snappen. Nu nog de spotlights die ze verdienen.
Ik wil hier op reageren maar krijg steeds de melding dat het spam bevat..?
@Jurry1984 Had ik ook omdat ik een smiley toe wilde voegen. Misschien jij hetzelfde?
@Jurry1984 Ik denk dat je iets wilt knippen en plakken, dat kan niet. wel kan je bv een weblink handmatig overtypen, dat werkt wel.
Heel herkenbaar, door kinderen, werk, relaties kom ik er niet aan toe. Het probleem is dat ik de games wel koop, ik speel het dan kort en leg hem weer neer om aan de volgende te beginnen. Ik ben daarin enorm wispelturig.
Daarom is gamepass voor mij ideaal, je kunt veel proberen en voelt je niet schuldig als je het niet uitspeelt.
Wat een luxeprobleem
Leuke blog, ik had ook veel minder tijd om te gamen sinds ik kinderen heb maar de laatste tijd is dat weer veel meer, aan de ene kant omdat mijn kids ouder zijn (9 en 12) aan de andere kant omdat ik dankzij Corona en een overname fulltime thuiswerk (Love it) en geen 1,5 tot 2 uur reistijd per dag meer heb. Keerzijde is wel dat ik ook veel tijd kwijt ben aan gamen met mijn kids maar dat is ook leuk al speel je dan misschien andere games. Gister avond Fortnite en it takes two (Gamepass!!) met mijn zoontje gegaan en een top avond gehad. Vandaag staan Spiderman, Ratchet and Clank en waarschijnlijk weer It takes two op planning, die laatste is echt verrassend leuk.