Gameverslavingen worden erkend en dat is goed
PU.nl
Achtergrond

Gameverslavingen worden erkend en dat is goed

Vanaf 2022 wordt een gameverslaving officieel gezien als stoornis door de Wereldgezondheidsorganisatie. Door de symptomen duidelijk te stellen en het officieel te erkennen, kunnen mensen sneller en beter geholpen worden. Tot mijn grote verbazing ontstond er onder gamers discussie over dit nieuws, ook op Gamer.nl.

Sommige mensen leken zich haast persoonlijk aangevallen te voelen, of dachten dat hun favoriete hobby onder vuur lag. ‘Ik game gewoon vier uur per dag, en nu heb ik ineens een stoornis?’, of ‘Ik ben een gamer 4 life!’ Prima: laten we inderdaad hopen dat jij de rest van je leven van deze prachtige hobby kunt genieten, maar dat is natuurlijk geen reden om mensen die er moeite mee hebben, niet meer mogelijkheden te bieden om daar iets aan te doen.

Jouw hobby en levensstijl liggen namelijk totaal niet onder vuur. De WGO stelt heel duidelijke punten op waaraan je een stoornis kunt herkennen, en de kans is groot dat wanneer jij gewoon gezond met games omgaat, je daar absoluut niet onder valt. Het gaat namelijk helemaal niet om hoeveel je gamet. Dus zelfs als je regelmatig vijf uur per dag gamet, hoef je je niet per se zorgen te maken. Pas als het gamen je leven negatief beïnvloedt en de overhand neemt, kan er sprake zijn van een stoornis.

Symptomen

De WGO omschrijft heel duidelijk wanneer er een probleem is. Mensen met een gameverslaving hebben verminderde controle over hun gamegedrag. Het spelen van games krijgt voorrang op al het andere in hun leven, totdat er negatieve gevolgen optreden, bijvoorbeeld in persoonlijke relaties, op school of qua werk. Maar ondanks die negatieve gevolgen, kan iemand met een gameverslaving alsnog niet stoppen.

Je ziet: wanneer je een paar uur per dag gamet, maar er ook nog andere hobby’s op nahoudt, een baan hebt of een studie volgt, met vrienden en familie afspreekt en af en toe nog wel eens buiten komt, is er helemaal niks aan de hand. Niemand zegt dat je niet mag gamen. Vier uur per dag spelen is net zo goed of slecht als vier uur televisiekijken of vier uur een boek lezen. Zolang het je in de rest van je leven niet belemmert, is er geen probleem.

En zelfs als dat wel een keer zo is, en je bijvoorbeeld een afspraak afzegt omdat je die avond een raid wilt spelen, is van verslaving nog lang geen sprake. Die diagnose wordt volgens de WGO meestal pas gesteld als de problemen een jaar lang aanhouden, tenzij de symptomen overduidelijk zijn.

Zelfs iemand die acht uur per dag gamet, zoals mensen die professioneel streamen, vallen er dus niet onder. Een streamer die als werk een hele dag gamet, maar daarna ’s avonds naar de kroeg gaat, met vrienden afspreekt of iets heel anders doet, is prima bezig. Gamen is voor hen een baan. Ze zijn net zo min verslaafd aan games als ik aan columns schrijven.

In drank is het de alcohol, bij roken de nicotine, maar games hebben niet per se één bepaalde mechaniek die de oorzaak is

Kritiek

Je vraagt je misschien af waar ik mij zorgen over maak. Het gaat immers om wat mensen op het internet die de term ‘verslaving’ niet begrijpen en daar ongeïnformeerd op reageren. Er zijn wel ergere dingen in de wereld. Maar het zit me gewoon dwars als iets dat positief kan zijn voor mensen met een probleem, in het negatieve wordt getrokken en door sommige mensen gelijk op zichzelf wordt betrokken. Als je niet aan bovenstaande symptomen voldoet, heb je totaal geen last van het feit dat gameverslaving nu officieel erkend wordt.

Er zijn overigens genoeg andere redenen om mogelijk kritiek te hebben op dit nieuws, zoals het Trimbos eerder al deed. Er bestaat bijvoorbeeld een risico dat de diagnose ‘gameverslaving’ te snel zal worden gegeven, zonder naar mogelijke onderliggende problemen te kijken. Ook is het niet helemaal duidelijk welk element in een game nou precies verslavend werkt, terwijl dat bij andere verslavingen wel zo is. In drank is het de alcohol, bij roken de nicotine, maar games hebben niet per se één bepaalde mechaniek die de oorzaak is.

Geen van die kritiekpunten hebben echter invloed op jouw leven als je zelf geen problematische gamer bent. Dus probeer je wat meer in te leven in mensen die met dit soort stoornissen kampen en wees blij dat er mensen zijn die in ieder geval proberen te helpen om deze problematiek te bestrijden.

Elke zaterdag verschijnt er een column op Gamer.nl die ingaat op een actuele gebeurtenis.

22 Reacties
Nieuwste
Oudste Meeste likes
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Clausbmf666
03 juni 2019 - 11:23

Lol ik zie wel heel veel letterlijke tekst verwerkt uit de reacties van vorige keer. maar goed.

gotcha123
03 juni 2019 - 15:38
Antwoord aan  Clausbmf666

@Clausbmf666 dat komt omdat onze meningen heel goed doordacht zijn en eigenlijk niet beter verwoord kunnen worden 😉

Charlie Mopps
02 juni 2019 - 16:41

Goed dat gameverslaving wordt erkend. Het is ook verslavend en tegenwoordig steeds meer in de vorm van lootboxes, xp verdienen en online gamen . Ik maak mij wel eens bezorgd over die gratis online spellen wat je tegenwoordig ziet, zoals Fortnite.
Jonge kinderen spelen dit al en games als dit zijn verslavend. Ik hoor en zie om mij heen dat ook ouders jonge kinderen dit gerust uren laten spelen. Volgens mij begeef je je dan als ouder op glad ijs. Een beetje gamen is prima. Het is gelukkig niet zo verslavend als bijvoorbeeld nicotine. Maar ik denk dat zeker de generatie ouders die nu kinderen krijgen niet altijd beseffen hoe link een gameverslaving uiteindelijk kan zijn.
Ik hoop dat er naast erkenning ook genoeg voorlichting over komt.

MelvinChowder
02 juni 2019 - 14:03

Vind het vreemd dat er in een artikel word gezegd wat je wel en niet mag zeggen. Als je iets leest over games en gamen in het algemeen en je bent een gamer, dan is het echt niet raar om dit op jezelf te betrekken. Ook al geld het niet voor jou. Iedereen heeft recht op zijn of haar kijk op het artikel, hoe dom/irritant/absurd die comment ook is, het is en blijft iemands kijk op het onderwerp.

ErikNus
02 juni 2019 - 16:51
Antwoord aan  MelvinChowder

@MelvinChowder ten eerste is dit een column, dus het is mijn mening. Daar mag je natuurlijk mee doen wat je wilt.

Ten tweede, als mensen een mening vormen zonder basis in feiten, wil ik ze altijd een handje helpen 😊 je mag natuurlijk vinden wat je wil, maar dat is toch altijd beter als je eerst weet hoe het zit?

Devenace
02 juni 2019 - 00:52

Wat een politiek correct stukje LOL

Qinneth
02 juni 2019 - 13:10
Antwoord aan  Devenace

@Devenace Oh, daar hebben onze Gamer.nl huistrol weer. *geeuw*

Minoesh
01 juni 2019 - 16:19

Ik vond het kritiekpunt van het Trimbos wat vreemd. Ze zeggen: ‘Er bestaat bijvoorbeeld een risico dat de diagnose ‘gameverslaving’ te snel zal worden gegeven, zonder naar mogelijke onderliggende problemen te kijken.’

Dat risico ligt bij elke verslaving. Er is bijna altijd achterliggende psycho-sociale problematiek waardoor de verslaving in de hand werd gewerkt en dat weer als trigger kan dienen na het afkicken.

Bij ieder verslaving, middelenverslaving of gedragsverslaving, moet verder worden gekeken dan de verslaving zelf. Als dat niet wordt gedaan is de kans op terugval groot. (Wat volgens mij nu vaak niet goed gebeurt en wat verklaart waarom de kans op terugval momenteel zo groot is. )

Heiny Reimes
01 juni 2019 - 22:43
Antwoord aan  Minoesh

@Minoesh Je bent me voor in je reactie en blij dat meer mensen dit door hebben. De focus op alcohol, gamen, roken, eten, gokken etc en niet te kijken naar de vraag waarom iemand verslaafd is, is totaal het echte probleem te missen. Ikzelf ken genoeg probematische gebruikers (ikzelf was er een betreffende gokken ruim 20 jaar terug). Maar zelden zul je iemand met problematisch gebruik tegenkomen die niet in een lastige situatie zit en/of een onverwerkt trauma heeft en/of uit een onstabiele jeugd komen en/of tal van andere dingen.

Dit zie je ook met sociaal culturele problemen die sinds de oudheid altijd aan iets anders de schuld werd gegeven behalve de ouders, politiek en/of media. Want zo is er enkel al sinds de vorige eeuw met de vinger gewezen naar Rock ’n Roll, Comics, Films, TV series, Metal en ook hier meermaals games.

Dat wil niet zeggen dat het niet belangrijk is om de dingen te erkennen waarin mensen kunnen verdrinken om de realiteit/druk te ontwijken van hun leven, maar het als main issue te zien, zal mensen enkel van het een naar het ander verschuiven (zoals veel rokers die stoppen bijvoorbeeld beginnen met meer te eten).

BertThaBest
01 juni 2019 - 12:52

Wat betreft de alinea over het Trimbos..Ik denk dat het vrij logisch is wat er gebeurt in de hersenen als je gamet: je wordt in een game beloond met progressie/een overwinning/ een lootbox met zooi, waardoor je hersenen dopamine of andere geluksmakende stofjes aanmaken. Als je leven voor de rest kut is en je voelt je beter door mensen online af te schieten, verder te komen in Candycrush of potjes te winnen bij Heartstone… Zo ingewikkeld is het volgens mij niet. En ik denk dat er bij iedere verslaving bepaalde oorzaken zijn waardoor je verslaafd wordt.

gotcha123
03 juni 2019 - 15:34
Antwoord aan  BertThaBest

@BertThaBest een relatie leggen tussen dopamine en de actie die het veroorzaakt is niet ingewikkeld. De oorzaak zoeken hoe het tot zover kwam, of waarom de een gevoeliger is dan de ander is al ingewikkelder, het afleren van de verslaving is helemaal problkematisch in veel gevallen.

SevenEight
01 juni 2019 - 11:44

“Een beetje inlevingsvermogen is gewen(s)d.”?

ErikNus
01 juni 2019 - 12:35
Antwoord aan  SevenEight

@SevenEight Gewenst met een t zelfs!!
Thanks 🙂

Qinneth
01 juni 2019 - 11:40

Mooie column, goed geschreven. Helaas is het nodig om mensen te vertellen dat het niet altijd om hun gaat en hun persoonlijke ervaringen en leven.

Ik heb een goede vriendin die regelmatig paniekaanvallen heeft, maar daar heb ik zelf geen last van, dus dat betekent dat paniekaanvallen aanstellerij zijn en therapie daarvoor onzin is. Een waardeloze stelling, maar is nagenoeg hetzelfde als de professionele huilers hier die reageren met o.a. “ik game acht uur per dag, maar ben niet verslaafd” of “alles is tegenwoordig een verslaving”.

Het is arrogant en egoïstisch gedrag door alles op jezelf te betrekken. Er zijn zeker mensen voor wie excessief gamen een probleem is en baat hebben bij therapie. Voor hun heeft dit nut, voor niemand anders. Laat de therapeuten en psychiaters hun werk doen, want zij snappen tenminste waar ze het over hebben.

COOLA (gebruiker is geblokkeerd)
01 juni 2019 - 12:37
Antwoord aan  Qinneth

Deze gebruiker is verwijderd

Qinneth
01 juni 2019 - 15:18

@coola Als jij coulrofobie hebt, dan is het zo en dan wens ik je er veel sterkte mee. Ik snap niet helemaal wat je hiermee probeert te zeggen.

Frankenstein
01 juni 2019 - 11:10

Tegenwoordig maken ze overal een verslaving van .Meer zeg ik niet .

Qinneth
01 juni 2019 - 11:35
Antwoord aan  Frankenstein

@Frankenstein Toch heb je al teveel gezegd. Ga jezelf verdiepen in de materie of kruip lekker terug in je rukbunker.

Robert-Frans
01 juni 2019 - 09:58

Het is daarbij ook goed om je te realiseren dat dergelijke erkenningen bedoeld zijn als hulp bij het diagnosticeren. Ze zijn dus niet voor ons gewone mensen geschreven, maar voor artsen, in dit geval voornamelijk psychiaters.
Ze komen pas in zwang als iemand naar de dokter gaat omdat diegene lijdt onder die en die symptonen. Pas dán zal de dokter je onderzoeken en nagaan in hoeverre de genoemde en of ontdekte symptonen overeenkomen met wat men nu als gamesverslaving erkent.

Alleen artsen mogen diagnosticeren. Zij zijn dus de enigen voor wie zulke erkenningen daadwerkelijk relevant zijn. Zij kunnen hiermee zo gamers die ermee in de problemen zijn gekomen sneller diagnosticeren en gepaste hulp aanbieden.
Het is dus nadrukkelijk niet de bedoeling om jezelf (of anderen) ongericht te gaan vergelijken met die symptonen en dan menen dat je wel of niet verslaafd zou zijn.
Denk je een verslaving te hebben, ga dan naar de dokter en hij of zij kan je dan nu gerichter helpen. Is er niets aan de hand, dan is die lijst symptonen voor jou dus niet relevant.

Quintex
01 juni 2019 - 10:56
Antwoord aan  Robert-Frans

@Robert-Frans Het probleem is vaak dat met mensen die een verslaving hebben, dat zelf niet toe kunnen geven. Als de relatie met iemand zijn familie onder vuur ligt vanwege zijn hobby, kan dat wijzen naar een verslaving. Vaak genoeg komt voor dat deze persoon zoiets zelf niet herkent, maar zijn familie wel. Zou zijn familie zoiets met hem bespreken, is de kans groot dat hij niet toegeeft dat hij een verslaving heeft. Zo’n persoon zou niet uit zichzelf naar een dokter gaan.

Robert-Frans
01 juni 2019 - 14:25
Antwoord aan  Quintex

@Quintex Dat klopt. Zij zullen dat op andere manieren toch hulp moeten zien te krijgen, net zoals bij alle verslavingen. Het blijft complexe materie en soms zal iemand inderdaad ook zélf moeten inzien dat hulp nodig is.
Maar ook dan gaat het altijd via een arts. De arts is de enige die mag vaststellen of er inderdaad sprake is van verslaving en dan pas zijn deze erkenningen dus relevant.

NrFive
01 juni 2019 - 11:48
Antwoord aan  Robert-Frans

En naast het diagnosticeren wordt gameverslaving opgenomen in de coderingstelsels waardoor het makkelijker (verplicht) vergoed wordt vanuit zorgverzekeringen. Dit is natuurlijk super belangrijk voor mensen die wel hulp nodig hebben, want zelf betalen voor zorg is een drempel om hulp te zoeken.

https://www.rtlnieuws.nl/nieuws/nederland/artikel/4728846/gameverslaving-erkend-als-stoornis-who-therapie-kliniek-vergoeding