We zijn uiteraard druk bezig met het spelen van Ubisoft’s nieuwe loot-shooter, Tom Clancy’s The Division 2. Een dergelijke, grote online game vraagt echter tijd. Om je niet te lang te laten bungelen tot de recensie, geven we alvast onze eerste indruk.
We waren best onder de indruk van de eerste The Division. Het was een heel fijne cover-shooter, het zag er allemaal top uit en samenspel was een feestje. Toch had het zeker een aantal zwakke plekken. Eindbazen waren ‘gewone’ vijanden die meer kogels konden verdragen en de ‘end-game’ content was aan de zwakke kant. Aan de end-game zijn we uiteraard nog niet toegekomen. Wel hebben we de eerste ‘dungeons’ doorlopen en wat baasjes verslagen. Die paar uur spelen geven meteen al het gevoel dat Ubisoft de kritiek op deel één ter harte heeft genomen.
Deel twee speelt zich uiteraard ook weer af in een half vergane wereld die door een virus is geteisterd. De overlevenden vechten om de laatste hulpbronnen, terwijl misdadige facties hun kans schoonzien om hun eigen gebieden te veroveren. Als agent van ‘The Division’, een soort geheime agenten voor calamiteiten, moet je ditmaal in Washington DC proberen om orde op zaken te stellen.
Dit gaat op de bekende wijze. Je verkent de open wereld en doet her en der klusjes waarmee je nieuwe wapens en upgrades verzamelt. Gaandeweg neemt je personage ook in level toe, waardoor je ook andere gebieden beter het hoofd kunt bieden. Wie de eerste The Division speelde, herkent de eerste uren alles meteen. Je rent door de vervallen straten en volgt een gele lijn die je naar het volgende missiedoel leidt. Onderweg kun je wanneer je wil van dat pad afwijken om collectibles op te rapen of delen van de stad te verkennen. Zo vind je ook allerlei kleine en grote opdrachten, zoals het veiligstellen van een zone of het activeren van propagandazenders, terwijl je door golven tegenstanders wordt aangevallen.
Plezierig
Het is heel plezierig om zo de stad te verkennen en heel organisch de diverse activiteiten te ontdekken. Je komt net als in The Division geen andere spelers tegen in de stad, tenzij je met vrienden speelt of via de matchmaking medestanders vindt.
En ondertussen vind je regelmatig nieuwe wapens en wapenuitrusting die je ter plekke kunt gebruiken, om zo je personage te versterken. Buit is meteen relevant en je voelt je ook echt substantieel sterker wanneer je een paar nieuwe dingen aan je uitrusting hebt toegevoegd. Hoe relevant dit is, blijkt bijvoorbeeld bij een zijmissie waar we steeds op hetzelfde punt doodgaan, tot we een moment nemen om onze eerder gevonden buit even uit te zoeken en aan te trekken, waarna datzelfde gevecht opeens een heel stuk behapbaarder wordt. Dat is allemaal een goed teken, omdat het vinden van nieuwe wapens en uitrusting daardoor een echte beloning is waarvan je de effecten meteen merkt.
Hetzelfde geldt voor het vrijspelen van nieuwe vaardigheden. Net zoals in deel één, doe je dat door bepaalde verhaalmissies te voltooien, waarna je een nieuwe speciale kracht kunt toevoegen aan je arsenaal. Je kunt er tijdens de strijd twee onder de rechter schouderknoppen plaatsen voor snelle toegang. De vaardigheden voelen tot nu toe als erg leuk speelgoed, zoals de drone die je zelfstandig kunt laten vechten, of specifiek op een bepaalde vijand af kunt sturen. Of de turret, die je kan plaatsten en die zowel als automatisch machinegeweer of als op afstand bestuurbaar sluipschuttersgeweer is in te zetten. Tenminste, als je de turret hebt opgewaardeerd om die nieuwe functie te activeren. Zo is er een vrij constante stroom aan beslissingen die je meteen de eerste uren al maakt en waardoor je ook steeds het gevoel hebt dat je voortgang boekt.
Het is heel makkelijk om de tijd te vergeten en soepel van missie naar missie te rollen, zelfs solo
Baasje
Tot zover is het allemaal echter business as usual. De verwoeste straten en gebouwen lijken heel erg op de locaties uit deel één (inclusief de kerstversiering, omdat de grote ramp nu eenmaal wereldwijd rond kerst plaatsvond). Het is allemaal zelfs zo bekend dat het nog niet echt als een vervolg voelt. Zelfs niet wanneer we onze eerste paar ‘dungeons’ (verhaalmissies in gebouwen) doen. Het speelt lekker weg, de cover mechanic is als vanouds prettig, maar iets te plakkerig (in het heetst van de strijd is het soms lastig om uit cover te komen) en de vijanden zijn niet bijster intelligent.
Baasgevechten zijn op het eerste gezicht ook niet beter dan in deel één. Hiermee bedoelen we dat de eindbazen nog steeds gewone mensen zijn. In The Division was het zelfs zo dat deze eindbazen dezelfde tactieken gebruikten als hun ‘voetvolk’, maar moeilijk te verslaan waren omdat ze zoveel meer schade konden verdragen. Kogelsponzen, dus.
In deel twee zijn in de eerste paar uur wel wat verbeteringen waar te nemen. Nee, de eindbazen zien er nog niet spectaculair uit. Maar in plaats van alleen maar meer pantser, zijn ze voorzien van nieuwe mechanics, zoals speciale wapens. Een lastig baasje bleek bijvoorbeeld de hele tijd molotovcocktails te gooien, om zich vervolgens te verstoppen. Ook de pantsers zelf blijken minder frustrerend en het lijkt er op dat als je je vuur concentreert op een bepaalde plek, je zelf een gat in het pantser schiet. Het voelt in elk geval allemaal interactiever en iets intelligenter.
Zelfde
Maar hoewel die eerste uren tot nu toe erg leuk zijn en het spel op bijna alle fronten goed aanvoelt, lijkt The Division 2 zo zeer op zijn voorganger dat het moeilijk is om grote verschillen aan te wijzen. Ook zitten er nog wat bugs in, zoals een NPC die na het vertellen van onze opdracht plots in het niets verdwijnt, of de vele momenten van pop-in waarbij de omgeving voor onze ogen opgebouwd wordt. Dat haalt je wel een beetje uit de illusie.
Dat alles maakt het spelen van The Division 2 zeker niet vervelend. Het is heel makkelijk om de tijd te vergeten en soepel van missie naar missie te rollen, zelfs solo. De constante toestroom van buit en vaardigheden maken deze uren bijzonder aangenaam. De belangrijkste vraag die we na die eerste uren hebben, is of het spel ook echt nieuwe stappen durft te zetten om het op een echt vervolg, in plaats van een uit de kluiten gewassen uitbreiding te laten aanvoelen. Of The Division 2 ook echt een waardig vervolg is – of slechts meer van hetzelfde – kun je lezen in onze uiteindelijke review.
Tom Clancy’s The Division 2 verschijnt vandaag voor PlayStation 4, Xbox One en pc. Wij speelden op PlayStation 4 tijdens de Early Access-periode.
@Soushkin
Gelukkig toch nog mensen die het ook zo zien! Ik vind de game echt fijner aanvoelen en voelt voor mij absoluut als een deel 2.
Voor mij zijn de verbeteringen vooral quality of life verbeteringen. Alles werkt net wat simpeler en duidelijker. GFX zien er ook beter uit, maar TD1 was ook al mooi. Ik ben nog geen lvl30 dus kan nog niks zeggen over de endgame, voor mij is daar het echte verschil te vinden.
quote: De belangrijkste vraag die we na die eerste uren hebben, is of het spel ook echt nieuwe stappen durft te zetten om het op een echt vervolg, in plaats van een uit de kluiten gewassen uitbreiding te laten aanvoelen
hoeveel uren heb je in the division 1 en hoeveel uren heb je in the division 2 zitten?
dan is een beetje in te schatten waar je bent.. want het spel is toch al snel zichtbaar anders met een veel slimmere ai. Ik erger me nog wel aan wat irritante bugs (xbox one x) zoals forcefeedback controller ineens weg met assault rifles, sniper rifles lijken niet goed te reageren met de bolt versies en ondanks dat ik dacht dat het goed werkte: wanneer je lager bent en joined hoger team, met 4-5 levels verschil lijkt het niet goed te werken
overall gezien is het voorlopig een waardige opvolger van deel 1 met een enorme hoeveelheid aan content (eat your heart out anthem, destiny) (hoe het precies met world tier 5 en dergelijke eruit gaat zien moet nog blijken)
‘Het verschil met het eerste deel is niet heel duidelijk’. Vervang ‘eerste deel’ door ‘voorgaande delen’ en je hebt een knappe beschrijving van het businessmodel van Ubisoft.
als je echt denkt dat dit spel hetzelfde is als deel 1 ben je echt blind. ja het is een cover looter shooter. maar alles is veeeeeeeel beter dan deel 1. de activiteiten die je doet en de quests zijn uniek. Ubisoft is goed bezig
@revanius dat dacht ik dus ook.. Ik kan pagina’s volschrijven met wat er allemaal anders is in deel 2 t.o.v. deel 1.. De opbouw van de game, alles rondom gear, skills en talents, de endgame, het PvP gedeelte en ga zo maar door, het is allemaal wezenlijk anders (vooral verbeterd)..
Goeie preview, sluit eigenlijk helemaal aan bij wat ik zelf ondervonden had. Het lijkt vrijwel volledig op deel 1, wat op zich niet verkeerd is. Ik hoop dat Ubisoft wat verder geluisterd heeft naar feedback en net zoals met AC Origins en Odyssey het IP naar een hoger niveau te brengen.
Als ze deze werkwijze nou ook doorvoeren in andere series zoals bv. Far Cry en Watch Dogs zou het helemaal mooi zijn. Maar die laatste FC new dawn was echt een te simpele cash grab
Deze gebruiker is verwijderd
@CroniC Dit is vooral op basis van de early access, dus voor de patch. Ik merk wel dat na de patch de pop-in minder is, maar ik heb nog steeds een paar rare bugs met personages in safe houses die opeens verdwijnen.
@Soushkin Dit kan ik beamen. De Black Tusk is zeker intelligent en het is juist goed dat de straatcriminelen minder intelligent zijn dan de getrainde soldaten.
De impressie van de game komt behoorlijk overeen met mijn ervaringen tijdens de open beta. Het is gewoon meer van hetzelfde, prima voor diegenen die deel 1 leuk vonden maar het maakt niet echt stappen vooruit qua opbouw van de spelwereld of combat.
Ik snap niet waarom ze niet werken met bv voertuigen als bosses. Hoe gaaf zou het zijn als je bijvoorbeeld tegen een tank moest vechten door gebruik te maken van stationaire wapens waarbij je hem in een killzone moet lokken etc.
Mis je dingen als je deel 1 nooit gespeeld hebt?
@HunterSeeker nee. Je kunt dit spel zonder voorkennis spelen.
@HunterSeeker Ik denk dat je beter Division 1 kan kopen voor 5 euro. Ik vond Division 2 precies hetzelfde als 1 met een minder leuke omgeving.