Wat FromSoftware-directeur en Elden Ring-regisseur Hidetaka Miyazaki betreft, zou laatstgenoemde game niet meer naar wens functioneren wanneer de moeilijkheidsgraad omlaag geschroefd zou worden.
Dat meldt hij in een interview met The Guardian, waarin de hoge moeilijkheidsgraad van FromSoftware-games – zoals Dark Souls en Elden Ring – besproken werd.
"Als we echt zouden willen dat de hele wereld (Elden Ring) zou spelen, dan hadden we de moeilijkheidsgraad wel naar beneden bijgesteld", zo stelt Miyazaki. "Maar als we dat hadden gedaan, had de game waarschijnlijk anders geweest. Het gevoel van iets bereikt te hebben die spelers ervaren wanneer ze de hindernissen overkomen is een fundamenteel onderdeel van de ervaring. Wanneer de game makkelijker zou zijn, zou dat plezier verdwijnen. Wat mij betreft zou dit de game breken."
Gisteren is de Elden Ring-uitbreiding Shadow of the Erdtree uitgekomen. De uitbreiding kost 39,99 euro en biedt een compleet nieuw verhaal die zich afspeelt in de 'Land of Shadow', een "land dat leeggeroofd is tijdens een groots gevecht" en het land waar godin Marika vandaan komt. Spelers kunnen nieuwe mysteries, kerkers, vijanden, magie en wapens verwachten en op elk gewenst moment tussen de spelwereld uit Elden Ring en die van de uitbreiding wisselen. Lees hier alles over de uitbreiding.
Overigens bleek onlangs al dat Shadow of the Erdtree de best ontvangen dlc voor een game ooit is bij recensenten. Ook Marcel Vroegrijk deelde in zijn recensie een 10 uit: "Shadow of the Erdtree is een volledige game die toevallig als dlc voor Elden Ring wordt verkocht. Met z’n ontzettend gelaagde en verbonden spelwereld ben je rustig veertig tot vijftig uur zoet. In die tijd ga je meermaals bij jezelf ten rade wat je nu weer hebt gezien. Een bizar wapen, weer een nieuw gebied, een geheim nog geheimer dan dat eerdere geheim. Met deze uitbreiding vervolmaakt FromSoftware de belofte van Elden Ring: een vrije wereld om te verkennen, zonder dat daarbij de briljante regie van de makers verloren gaat.
Voor mij is het niet zo zeer de moeilijkheidsgraad maar meer het niet weten waar je naar toe moet en de complexiteit van de menu schermen. Dat laatste ligt voornamelijk aan mijzelf omdat ik gauw de draad kwijt ben als ik met heel veel dingen rekening moet houden en is ook niet iets waar ik alleen bij Elden ring last van heb. Zo speel ik ook liever geen management games.
waarom niet gewoon de keus bij de spelers zelf leggen en meerdere moeilijkheidsgraden aanbieden? Dan kunnen de mensen die het wel aankunnen blijven spelen op de hoogste moeilijkheidsgraad zoals het spel nu is en mensen zoals ik die dolgraag Elden Ring willen spelen maar het nu veel te moeilijk en frustrerend vinden (kost dan ook enorm veel tijd) er ook van genieten maar dan op een lagere moeilijkheidsgraad. Daardoor zouden ze ook nog veel meer kunnen verkopen, snap dan ook echt niet dat de ontwikkelaars dit zeggen
Zodra je spelers de mogelijkheid geeft op een lagere moeilijkheid te spelen door een optie aan te passen biedt je een makkelijke uitweg om voorbij een moeilijk obstakel te komen. Het is juist de bedoeling dat je een manier zoekt om voorbij dat obstakel te komen met de middelen die in het spel voor iedereen aanwezig zijn: wapens, upgrades, kennis, hulp van anderen enz. Hoe meer je op zoek gaat naar die middelen hoe makkelijker je het spel voor jezelf maakt.
Wanneer je dat zelf uitvogelt haal je veel meer voldoening uit het spel. Dat is de visie van de makers, dat is de ervaring die ze voor ogen hebben voor de speler. Dat dit niet voor iedereen werkt is duidelijk, niet alle spellen hoeven een zo groot mogelijke groep spelers te bereiken. Het aantal verkopen is niet het belangrijkste doel van de makers.
Heb je de post en de argumenten van de ontwikkelaar überhaupt gelezen?
Het is gewoon een kwestie van proberen en leren. Dat kan iedereen, ook die mensen die het te moeilijk vinden. Wel moet ik zeggen dat het soms (ligt aan de baas) erg lang duren voordat je het door hebt. Uiteindelijk lukt het wel.
Ik ben voorlopig klaar met Soulslike games. De formule/het kunstje heb ik nu wel gezien na 3x Dark Souls, Bloodborne, Demon’s Souls Remake en Lies of P. Elden Ring niet tot het einde gespeeld en ook voorlopig geen behoefte aan.
Ik ben het eens met dat er prima een ‘easy’ moeilijkheidsgraad in had gekund. Je ziet veel streamers zichzelf het nog moeilijker maken door allemaal handicaps. De game op zichzelf is echt niet moeilijk of onhaalbaar. Beetje eerst meer levelen en dan weer eens proberen doet soms wonderen.
Soulslikes zijn niet interessant voor mij, maar ik waardeer hun bestaan als oppositie tegen de moderne interpretatie van inclusie, het idee dat iedereen overal toegang toe moet hebben. Waarde ligt in exclusie, niet in inclusie. In iets verdienen, niet met de lat in de grond te begraven.
De kracht van dit soort games is juist het gevoel dat je krijgt dat je niet kunt winnen. Om de onvergeeflijkheid van de gameplay, de onaantastbare bazen, het trage levellen waarbij het lijkt alsof je amper iets opschiet. Deze game draait om de moedeloosheid die iedere speler onherroepelijk gaat voelen tijdens het spelen. Dat maakt de zoete smaak wanneer je dan toch weer een paar meter verder komt zo lekker. Dat moeten ze inderdaad niet veranderen, dan haal je de ziel uit de game.
(Neemt niet weg dat ik ‘m alsnog niet heb uitgespeeld, maar dat komt doordat ik de manier van het verhaal vertellen niet trek)
Dat is hoe vroegah games gespeeld werden. Niet om te winnen, de meeste mensen kochten games met de volle overgave dat ze het waarschijnlijk nooit zouden kunnen voltooien. Stel je toch eens voor dat men Battetoads nooit zou kopen omdat het praktisch onmogelijk is (serieus… FromSoft games zijn poeslief in vergelijking). Dan hadden wellicht Donkey Kong Country, Banjo Kazooie en Perfect Dark nooit bestaan want Rare is er toch echt groot mee geworden.
Nee men kocht de games gewoon, want het ging om dat iedere keer weer een stukje verder komen.
Het feit dat men tegenwoordig vies kijkt naar games die enkel uitdagend zijn doet mij vermoeden dat oververzadiging er een flink stuk mee te maken heeft. Men heeft geen tijd meer om lekker veel tijd in een spel te investeren, want de agenda geeft aan dat game X over een week uitkomt en die moet ook gespeeld worden. En daarna game Y dus haast haast haast. Daarom is het de schuld van Elden Ring dat het uitdagend is. Het kost tijd. Men wil zo snel mogelijk winnen.
Dat is echt geen manier van gamen in mijn ogen. Maar goed. Ik ben dan ook een oude lul. Ik speel bepaalde games al 35 jaar zonder ze uit te hebben kunnen spelen zonder te cheaten.
Er zijn ellenlange discussies te vinden op internet over dit onderwerp. Ooit heb ik Sekiro geprobeerd, maar de game niet lang daarna geretourneerd. Later Elden Ring uitgeprobeerd, omdat de suggestie werd gewekt dat die game veel toegankelijker zou zijn, ook voor mensen die minder goed zijn in soulslike games. Maar ook Elden Ring heb ik geretourneerd, veel te moeilijk voor mij. Ik vind het spel er geweldig interessant uit zien, maar het is onspeelbaar. Ik kan niet in de flow komen, ook niet met grinden en honderden keren sneuvelen. Dit zijn geen games voor mij, ik heb er geen klik mee. Ik zie gamen als ontspanning en entertainment, niet als werk. En Elden Ring voelt voor mij als zeer zwaar werk. Dat de hotemetoten van FromSoftware menen dat een easy mode het spel zou verpesten. Dat zal dan wel. Ik denk daar toch anders over. Desondanks iedereen die Elden Ring geweldig vindt, veel plezier met de uitgebrachte uitbreiding van deze game.
Inderdaad. Heb exact hetzelfde.
Ik heb Elden Ring geplatinumd maar ik ben echt geen typische souls speler en vind de moeilijkheidsgraad vaak ook een tegenstaand iets… Echter heb ik in Elden ring een magic build die zo goed als iedere vijand (ook bosses) binnen 10 seconden verslaat. Als je echt de moeilijkheid over wilt slaan en toch van het spel genieten is dit nog een optie. Zo speel ik tenminste en kan ik toch genieten van de wereld en alles wat er bij komt kijken.
Ik heb wel een soort gelijke ervaring, aantal keer opgestart, uurtje of 10 aan gespendeerd, guide gevolgd omdat ik er anders totaal geen wijs uit werd. Items die je krijgt vertellen maar vaag waar ze voor dienen, zelfde met upgrades van wapens of andere wapens vergelijken met elkaar en wat beter is, ashes of war en weet ik het, is voor mij erg onduidelijk. Hoe de menu’s in elkaar zitten werkt niet fijn, controller lay-out is mij te vreemd. De algehele doelstelling in de game en wat je daar voor moet doen en hoe je daar moet komen, echt totaal geen idee.
De combat opzich ja het is pittig maar als je een build hebt (van een guide) is het te doen maar zonder build maar wat doen, beetje rond lopen wat werkt of waar je moet zijn of wat er allemaal te ontdekken/doen is gewoon niet leuk zonder enige vorm van progressie.
En juist met een guide spelen omdat ik anders niks snap van de game en nergens kom vind ik rete irritant en haalt alle fun voor mij uit de game.
Ik vind het [de hoge moeilijkheidsgraad] juist erg jammer, want dit soort games vind ik super tof, prachtige werelden en de sfeer; grote baas-gevechten. Alleen die moeilijkheidsgraad doet mij deze games links laten liggen. Ik ga juist voor het avontuur, de story. Haat het om tig keer dood te gaan en weer opnieuw te moeten beginnen. Gisteren erg getwijfeld om Elden Ring aan te schaffen, ziet er gewoon zo tof uit, die prachtige open wereld. Dus even geoefend op Dark Souls III (Die ik nog in een grijs verleden had aangeschaft op de PS4), maar helaas. Zo frustrerend, ik waag mij er niet aan. Voor de die-hards: veel plezier met deze game en zijn DLC.
de difficulty van elden ring is heel overdreven vaak in tegenstelling tot de souls series hebben ze hier opties toegevoegd die het soms zelfs te makkelijk maken, zoals de wonderous flask de perfumes en de spirit summons maken het al een stuk toegankelijker voor nieuw komers
Ik ben er ook niet goed in. Ik doe rustig een paar jaar over een Souls game. Als ik te gefrustreerd raak, laat ik het spel een paar maanden met rust. Maar het weerhoudt me er zeker niet van ze te kopen. De werelden van From software zijn uniek en intrigerend. En de moeilijkheid zorgt ervoor dat elk nieuw stukje dat je bereikt, aanvoelt als een beloning.