Ik zat om half elf ’s avonds op de bank en keek toe hoe een Mii in luchador-pakje een andere Mii probeerde te versieren met een gesprek over snorren. Het ging niet goed. Drie minuten later huilde hij op een wipwap terwijl een bejaarde Mii hem troostte.
Dat is Tomodachi Life: Living the Dream in een notendop. Nintendo’s terugkeer naar de meest bizarre hoek van hun catalogus, twaalf jaar na het 3DS-origineel. En voor wie dat origineel nooit heeft gespeeld: stel je voor dat iemand Animal Crossing, De Sims en een aflevering van Twin Peaks in een blender gooit, maar dan de blender vergeet dicht te doen.
Je maakt Mii’s. Je zet ze op een eiland. Je kijkt wat er gebeurt. Dat is het. Op papier klinkt dat als een recept voor verveling. In de praktijk zit je drie uur later nog steeds te kijken hoe twee van je creaties ruzie maken over hun favoriete frisdrank terwijl een derde op de achtergrond met een bellenblazer staat te spelen.
GOD VAN DE LIEFDE
Als “Goddelijke Leider” (of welke belachelijke titel je jezelf ook geeft) ben je verantwoordelijk voor het welzijn van je eilandbewoners. Je voedt ze, kleedt ze aan, geeft ze cadeaus en probeert ze aan elkaar te koppelen. Maar waar je in De Sims elke handeling kunt dicteren, heb je hier slechts suggesties. Je kunt twee Mii’s naast elkaar neerzetten. Of ze het leuk vinden, dat bepalen zij.
En daar zit de magie. Mijn digitale evenbeeld werd verliefd op de verkeerde Mii, kreeg een blauwtje, en liep vervolgens dagenlang te mokken in z’n appartement. Ondertussen begon een ander stel spontaan te praten over worsten, en binnen een uur waren ze beste vrienden. Je bepaalt de ingrediënten, maar het recept schrijft zichzelf.
MIJN MII KAN NU SLUIPEN
De Mii-creator is flink uitgebreid. Naast de standaardopties kun je nu gezichten beschilderen met een complete tekensuite, persoonlijkheden finetunen via zestien types, en, eindelijk, non-binaire opties en same-sex relaties instellen. Nintendo heeft geluisterd.
Zodra je Mii’s op het eiland staan, kun je ze “quirks” geven bij elk geluksniveau. Eentje loopt dan met een swagger, een ander eet argwanend, en weer een ander opent elk gesprek met “Tja…” Dat klinkt als een klein detail, maar het maakt het verschil tussen een poppetje en een personage waar je om geeft. Of op z’n minst om moet lachen.
De eilandbouwer verdient ook een eervolle vermelding. Wegen aanleggen, gebouwen verplaatsen, het terrein aanpassen, het is allemaal verrassend intuïtief. Niet zo diep als Animal Crossing qua landschapsarchitectuur, maar de precisie waarmee je alles kunt plaatsen maakt veel goed.
NIET ALLES IS ROZENGEUR
Maar laten we eerlijk zijn: de herhaling sluipt erin. Na tien Mii’s heb je bepaalde interacties al een paar keer gezien. Dezelfde droom, dezelfde mini-game, dezelfde vraag of je wilt bowlen. En hoe verder je komt, hoe minder indrukwekkend de nieuwe ontgrendelingen worden. Op een gegeven moment zit je vooral meer decoraties en quirks te unlocken terwijl je eigenlijk nieuwe faciliteiten of activiteiten wilt.
Het maximale aantal van 70 Mii’s is een stap terug ten opzichte van de 100 op de 3DS. In de praktijk kom je niet snel aan dat getal, want elke Mii kost tijd om op te bouwen. Maar het voelt toch als een gemiste kans, zeker op krachtigere hardware.
En de facepaint-tool? Geweldig idee, maar zonder stylus is het tekenen met een controller net zoiets als soep eten met een vork. Het kan, maar je bent er niet trots op.
DE BESTE SLECHTE TELEVISIE
Waar Tomodachi Life echt uitblinkt, is in de momenten die je niet kunt plannen. Het MiiNieuws dat elke dag bizarre lokale schandalen meldt. De Mii die midden in de nacht een reeks mieren staat te bekijken en daar blij van wordt. Het huwelijksaanzoek dat mislukt omdat de aanzoeker halverwege aan gefrituurde kip denkt. Dit is geen spel dat je uren achtereen speelt. Het is een spel dat je elke dag even opstart, een kwartier tot een uur rondkijkt, hardop lacht, en dan weer wegzet. En precies dat maakt het verslavend.
DE BESTE REALITY-TV DIE JE NOOIT OP TELEVISIE ZULT ZIEN
Tomodachi Life: Living the Dream is Nintendo op z’n raarst en daarmee op z’n best. Het is niet diep, niet complex, en zeker niet voor iedereen. Maar als je bereid bent om je eigen absurde eilandsoap te regisseren, krijg je er een van de grappigste en meest onvoorspelbare ervaringen voor terug die je dit jaar op je Switch zult hebben.
Tomodachi Life: Living the Dream is vanaf 16 april beschikbaar Nintendo Switch 2.
