Na de vele metamorfosen die de Resident Evil-franchise heeft ondergaan, werd er met het zevende deel teruggegrepen naar de basis: onvervalste, spannende survival-horror. Met de voortgang van Ethan Winter's verhaal, een eerstepersoonsaanzicht en een flinke dosis lugubere griezels, tapt Resident Evil Village uit hetzelfde vaatje. Daar blijft het dit keer echter niet bij.
Capcom heeft voor Village namelijk duidelijk naar alle eerdere delen gekeken en daar rijkelijk de beste en kenmerkendste elementen uit gebruikt. Zo zijn er duidelijk traditionele survival-horrorelementen terug te vinden, ligt er net als in de remakes van deel 2 en 3 weer een stalker op loer en zijn er beduidend meer actievolle momenten. De invloed van Resident Evil 4 is eveneens op meerdere fronten overduidelijk. Niet alleen zijn er meer actievolle momenten, een markante koopman en de mogelijkheid om je wapens te verbeteren – ook de setting roept sterke herinneringen op aan het vierde deel. Al vanaf je eerste stappen in het afgelegen Europees dorpje, waar de tijd een halve eeuw stil heeft gestaan en de inwoners onmenselijk agressief zijn, is de vergelijking snel gemaakt.
Na een enkele poging om weer een subtiele survival-horrorgame af te leveren, lijken hier alle remmen weer los te gaan. En dat terwijl meer niet altijd beter is – dat heeft de reeks in verleden zelf al bewezen. Het goede nieuws is dat Capcom wel degelijk van eerdere tegenvallers heeft geleerd. Resident Evil Village combineert dan misschien veel verschillende gameplaystijlen – het doet dat wel met verve. De balans tussen overleven, actie en echte spanning is zorgvuldig afgewogen en al deze elementen komen uitstekend tot hun recht. Village is nog steeds vooral een echte survival-horrorgame. Het is bijna voortdurend beklemmend en zo nu en dan onverbiddelijk.
Een eigen huis…
Resident Evil Village is niet voor niets vernoemd naar het dorpje waarin het zich afspeelt. Het ontwerp van de spelwereld is zonder twijfel een van de sterkste aspecten en speelt een glansrol bij de beleving van het avontuur. Het is weliswaar een relatief kleine wereld, maar hij nodigt uit tot verkenning zonder te leunen op een gigantische open wereld bomvol zijpaden en optionele missies. Tijdens je zoektocht naar munitie, gezondheidsdrankjes en sterkere wapens stuit je steeds weer op nieuwe ontdekkingen, zoals afgesloten ruimtes waarvoor je pas later de sleutel vindt. Zo is er elke keer wel weer iets nieuws in het dorp te ontdekken, ook al verandert het afgelegen gehucht zelf niet. Het niveau van een metroidvania wordt niet bereikt, maar het zorgt er wel voor dat een spel dat in principe vrij lineair is, veel vrijer aanvoelt.
Ook op thematisch vlak zit de spelwereld goed in elkaar. Door het Oost-Europese sfeertje en het gebruik van klassieke horrorelementen, zoals weerwolven en vampiers, onderscheidt Resident Evil Village zich op verdienstelijke wijze van zijn voorgangers. De omgeving blijft eveneens niet alleen beperkt tot het dorp, maar breidt zich bijvoorbeeld uit tot een nabijgelegen kasteel, ondergrondse catacomben en een verlaten staalfabriek. Elke locatie gaat gepaard met een eigen vormgeving en vaak ook eigen ‘inwoners’. Die afwisseling van zowel omgeving als van de gedrochten die je naar het leven staan, houdt het spel boeiend en doet wonderen voor de ervaring. Een aangename ervaring is het natuurlijk niet te noemen: gevaar ligt overal op de loer en als het een keer rustig is, word je alsnog getrakteerd op verminkte lijken of andere macabere taferelen.
…een plek zonder de zon…
De verschillende locaties van het spel onderscheiden zich niet alleen maar met betrekking tot het visuele ontwerp, maar ook wat betreft gameplay. Hoewel spanning en overleven de hele game lang centraal staat, kenmerkt ieder afzonderlijk gebied zich met net weer andere spelmechanieken. Zo maakt de game tijdens een bezoek aan het kasteel van de familie Dimitrescu voornamelijk gebruik van survival-horrormechanieken waar Resident Evil bekend om staat. Voorraden zijn schaars, gevaar kan beter ontweken worden en verschillende objecten moeten worden verzameld om puzzels op te lossen, waardoor je het gebouw steeds verder kunt verkennen. Als kers op de taart waant daar ook Lady Dimitrescu rond, die je als een ware Mr. X of Nemesis door de gangen van het kasteel achtervolgt.
In een ander segment bevind je je in een afgelegen landhuis. Hier draait het niet langer om het ontwijken of bevechten van vijanden, maar juist om de ijzingwekkende atmosfeer die het spel oproept. Hier wordt meteen duidelijk dat Hideo Kojima’s P.T. – de offline gehaalde demo van het geannuleerde Silent Hills – nog steeds invloed heeft op het genre. Ook Village slaagt erin op deze manier oprecht griezelig te zijn, waarbij geen brullende monsters of onverslaanbare stalkers zijn vereist. De fantastisch onheilspellende omgeving, subtiele veranderingen die met je hoofd spelen en het lugubere karakter van de puzzels, maken van dit doodenge spookhuis een persoonlijke favoriet.
De technologische capaciteiten van de huidige generatie consoles zorgen ervoor dat zulke momenten nog beter uit de verf komen. Op de Playstation 5 ziet het spel er prachtig uit en draait het stabiel op 60 fps – ook in 4k en zelfs als er op het scherm de meest spectaculaire taferelen plaatsvinden. Van laadtijden is er nauwelijks sprake, waardoor je ook als je het spel moet herladen binnen een seconde of twee weer terug in het avontuur zit. Het is dan ook een aanrader om Village op de nieuwste spelcomputers te spelen als je die mogelijkheid hebt.
een echte Resident Evil-titel – veel meer nog dan zijn directe voorganger
Wel is het is jammer dat deze pracht en praal soms verloren gaat door de duisternis waarin de omgevingen zijn verhuld. Natuurlijk is dat een beetje een noodzakelijk kwaad, maar zeker in een donkere gang zie je soms geen hand voor je ogen. Daardoor mis je niet alleen toffe details, maar ook zo nu en dan een voorwerp dat door de matige belichting gewoon echt niet opviel. De game ondersteunt ray-tracing (op 45 fps), maar om daarvan te kunnen genieten is het wel zo fijn als de omgevingen niet de helft van de tijd pikdonker zijn.Het is geen groot gebrek, maar wel opvallend voor een spel dat grafisch zo indrukwekkend is en als een zonnetje loopt.
…en altijd iemand om je heen…
Ook actie speelt een rol in Resident Evil Village. Meestal blijft het beperkt tot overzichtelijke, korte confrontaties, maar tijdens gevechten tegen grote hordes of imposante eindbazen slaan alle stoppen door. Gelukkig weet het spel je ruimschoots te voorzien met adequaat wapentuig om deze situaties de baas te blijven. Vroeg in de game hebben wapens nog weinig vuurkracht. Om later in het spel nog een goede kans te maken om te overleven, moeten ze dus verbeterd worden. Door gebruik te maken van de diensten van The Duke, een lijvige koopman, kun je nieuwe wapens kopen of je huidige uitrusting verbeteren. Maar natuurlijk heeft alles een prijs. Ook kun je op beesten jagen om vlees te verzamelen waarmee Duke je fysieke vaardigheden kan verbeteren. Daardoor loont het des te meer om de omgeving uit te kammen naar waardevolle voorwerpen, ook al brengt dat de nodige risico's met zich mee.
Wanneer je na het voltooien van het spel een nieuwe poging wil ondernemen, kun je ervoor kiezen dat met je oude savefile te doen, waardoor je al je wapens en upgrades uit je voorgaande avontuur behoudt. Op die manier kun je makkelijk nieuwe wapens kopen en uitproberen, of de wapens die je nog niet naar het hoogste niveau had gebracht tot het maximale verbeteren. De diensten van de Duke zijn dus niet alleen op korte termijn waardevol, maar kunnen je ook helpen bij toekomstige speelsessies. Ook in de vrij te spelen Mercenaries-modus is hij aanwezig. In deze actievolle arcade minigame is het doel om in beperkte tijd zoveel mogelijk vijanden te verslaan en zo een mooie highscore te behalen. Doordat je dit keer tussendoor je wapens ook kunt verbeteren heeft deze spelstand dit keer meer diepgang kent dan voorheen.
…die aan je knauwen kon
Het upgradesysteem is daarmee een bevredigende toevoeging, maar helaas zit er ook een keerzijde aan: het verbeteren van wapens is zo prijzig dat het daardoor onmogelijk is alle wapens in één enkel avontuur naar het hoogste niveau te tillen. Dat is een bewuste keuze, omdat je op die manier wordt aangespoord het spel meerdere keren te doorlopen. Helaas heeft dat nadelige gevolgen voor de spanning en uitdaging. Tijdens je eerste avontuur is er een logische progressie met betrekking tot de moeilijkheidsgraad, maar die gaat in de daaropvolgende keren verloren. Een nieuwe poging met volledige wapenuitrusting is gewoonweg te eenvoudig en vervalt teveel in hersenloos geknal. Ook als je de moeilijkheidsgraad verhoogt is dit effect duidelijk. Zo is de enorm pittige Village of Shadows-stand zonder upgrades haast een onbegonnen zaak, maar met voldoende upgrades weer niet heel indrukwekkend. Het is jammer dat spelers die een echte uitdaging zoeken hierdoor min of meer worden verplicht het spel eerst meerdere keren uit te spelen, zodat hun arsenaal toereikend is.
Dat is echter maar een kleine bles op een verder overtuigende ervaring. Village voelt vooral heel erg als een echte Resident Evil-titel – veel meer nog dan zijn directe voorganger. Door de vele verwijzingen naar eerdere delen worden beide spellen duidelijk aan de overkoepelende verhaallijn gekoppeld en kijken we des te meer uit naar wat een eventueel vervolg ons gaat bieden. Dat zo'n vervolg er komt, lijkt gezien de opzetjes die Village doet haast onvermijdelijk.
Resident Evil is vanaf 7 mei beschikbaar op pc, Playstation 4, Playstation 5, Xbox One, Xbox Series X/S en Google Stadia. Voor deze review is de game gespeeld op Playstation 5.
Conclusie
Resident Evil Village is meer dan een waardig vervolg op het zevende deel. Het spel slaagt er op knappe wijze in om spelers via verschillende gameplaystijlen de stuipen op het lijf te jagen. Met een imposante spelwereld, effectieve spanning en een verscheidenheid aan geheimen, zet het spel een koers die we graag terugzien in toekomstige delen.
Ik heb niet zo veel met Resident Evil.
Heb deel 7 gekocht destijds en een stukje gespeeld, maar ik werd er vooral misselijk van.
Van wat ik van deel 8 gezien heb, is dat op hetzelfde principe gestoeld.
Misschien word ik te oud voor dit soort games, of worden de graphics me gewoon te echt.
Maar ook de gehandicapte speelwijze maakt vooral dat ik me constant erger.
Dan heb je nog dat het niet echt eng is, maar vooral style over substance.
Een goede horrorgame heb je naar mijn smaak dat je tegen iets mysterieus vecht.
In dit spel is het allemaal heel extreem, maar vooral heel erg naar om te aanschouwen.
*impopulaire mening* vond deeltje 5 in coöp nog het vermakelijkst. Na het uitspelen de mercenaries nog grijs gespeeld. Heb het altijd jammer gevonden dat ze die er in de volgende delen uit gehaald hebben. (6 niet meegerekend, die was echt abominabel slecht)
@Jurry1984
Grappig genoeg kan ik mij in die mening best wel goed vinden, eigenlijk.
Jammer.
Na de REmakes van 2 en 3 hoopte ik echt dat Capcom het licht weer zou zien en weer meer de ‘klassieke Resident Evil kant’ op zou gaan. Deel 1, 2 en 3 sloten voor mijn gevoel aan bij mijn belevingswereld: een stad, waarin mensen zoals jij en ik wonen, wordt overvallen door hordes aan zombies. Zie daar maar eens uit te komen.
Ook de personages en hun beleving waren daarbij erg herkenbaar.
Deel 4 vond ik al minder: het zombie- en survivalhorror concept werd daarin langzaam losgelaten. Bij deel 5 en 6 haakte ik geheel af.
Deel 7 heb ik daarna serieus wel een aantal uurtjes gegeven. Ik vond het een vage poppenkast en ook nog eens totaal niet-Resident Evil met het first person perspectief.
Overigens wel grappig dat Capcom bij de REmake 3 de fans van vroeger subtiel de stuipen op het lijf probeerde te jagen, door aan het begin van het spel te suggereren dat ook daarin voor first person was gekozen.
Kennelijk heeft deel 7 toch goed gescoord (beter dan de REmakes?) en bortduurt Capcom nu voort op de donkere, niet alledaagse fantasybelevingswereld die ik maar slecht trek. Kortom, ik laat deze verkleedpartij aan me voorbijgaan. Stiekem hopend op ooit nog eens een klassieke RE-game in Raccoon City, of ten minste met die unieke Raccoon City vibe.
Morgen gelijk spelen als die binnen komt, ik zal iedereen verbazen door te zeggen dat ik Resident Evil nog nooit heb gespeeld.
Biohazard leek heel interessant alleen daar had ik helaas al een playthrough van gezien.
Zou Village met raytracing 60fps op 1080p te spelen zijn?
@Ar_barca_ajax
De 45 fps target met ray-tracing gaat uit van 4K HDR resolutie. Hoe dat met lagere resoluties werkt weet ik niet precies, maar als je op 1080p speelt kun je ray-tracing mijn inziens zorgeloos aanzetten. Die 45 fps is sowieso niet locked en de actuele fps zit toch al bijna de hele tijd ver boven die ondergrens.
Veel plezier met je eerste Resi-ervaring!
@Tom Kerkhof Ja dat denk ik ook wel, bij Valhalla had ik alleen dat ik quality mode probeerde en niet eens 60fps haalde op mn 1080p monitor maar wel op performance mode, opzich logisch maar dat zou je eerder verwacht op 4k. Ben een beetje bang dat ray-tracing bij veel games gelocked staan bij de 4k(quality mode)
Het vorige deel geheel met psvr uitgespeeld.ongekend. Zijn r plannen bekend dat dat nu weer kan?
Wat een eyecandy deze ga ik spelen 🤣🤣🤣
Leuk voor als de PS5 ooit beschikbaar komt om te kopen. Waarschijnlijk vlak na de aankondiging van de PS6 in de budgetbak.
@LoGiCaL_PsYcHo Zoiets ja… Wat een deceptie.
Wat een mooie review! Juist een vraag hoe lang heb je over de game gedaan? 🙂
@zerolol
Dank je!
Ik gok dat ik de eerste keer in een uur 15 klaar was.
Dit is nu typisch zo’n serie die met dr laatste delen echt duidelijk vooruitgegaan is in kwaliteit. Echt heel knap vind ik
@Ziminar Ik kan me eigenlijk alleen 6 herinneren die echt slecht was. Vond je 4 en 5 ook al slecht? Heb zelf zeer veel plezier beleefd aan 5, en 4 word toch wel als een van de beste uit de reeks gezien dacht ik. Ook de remakes van 1 en 2 waren dacht ik goed, dus ben wel benieuwd vanaf welk punt die stijgende lijn voor jou inzette 🙂
@WvA denk resident evil 7 die was veel beter dan 6,5. En 4was gewoon goed en 1 en 2 natuurlijk ook.
@WvA nee zeker niet. De kwaliteit is eigenlijk altijd goed geweest, dat maakt het juist zo knap.
Ik heb zelf de beste herinneringen aan 3, maar dat is heel persoonlijk. Ze durven het roer flink om te gooien en dat zie je niet vaak bij dergelijke gameseries
@WvA pfff, ben nu 6 aan het spelen, de besturing en Quick Time Events, zijn soms echt om te huilen zeg.
Ik ben als eerste maar even de Jack campaign gaan spelen; die was verre weg het minst begreep ik. Nu met Leon z’n campaign aan de slag, die voelt al een stuk beter.
De raytracing loopt volgens jullie op 45 fps.
Is dit locked op 45? Aangezien er naar mijn weten geen monitoren bestaan die dit out of the box ondersteunen.
@do365nic
Heb er nog even wat nader onderzoek naar gedaan (de game vertelt het je zelf niet natuurlijk dus is een gevoel, en 45 was een schatting van de developers) maar het is in ieder geval niet locked en schommelt dus, maar zit met raytracing eigenlijk bijna altijd hoger dan 45, dus hou dat aan als ondergrens.
Verklaard waarom ik het verschil niet heel erg merkte.
@do365nic check digital foundry tech analysis daar zie je de fps waar wat oploopt.
Leuke Review, precies wat ik vooraf al bedacht had qua mix van de serie.
Welk wapen raadt jij aan als eerste van een upgrade te voorzien?
@Krytuun
Het wapen waar jij zelf het fijnst mee overweg kan – ook al is dat een makkelijk antwoord. Ik ben zelf voor de shotgun gegaan, die ik later heb verkocht en ingeruild voor een betere shotgun. Daar haal je over het algemeen het meeste voordeel uit.