Tien jaar zonder fatsoenlijk Batman-spel. Gotham Knights was een afgang, Suicide Squad een fiasco, en Rocksteady zelf leek voorgoed van het toneel verdwenen. En dan is het uitgerekend een LEGO-game die de eer redt.
Arkham-combat, een open wereld die doet denken aan Arkham Knight, Riddler-puzzels, stealth takedowns, glijden over de daken van Gotham. Met andere woorden: LEGO Batman: Legacy of the Dark Knight is de Batman-game waar we op zaten te wachten, maar dan gebouwd van plastic blokjes en doorspekt met humor over een Penguin in een ballenbak. TT Games heeft hier iets neergezet dat absurd ambitieus is voor een LEGO-titel, en het gekke is: het lukt ze ook nog.
Het concept klinkt als een nachtmerrie om uit te voeren. Neem elke Batman-film die ooit gemaakt is, van Tim Burtons gotische waanzin tot Nolans grimmige realisme, gooi de Animated Series erbij, de Arkham-games, een handvol obscure stripverwijzingen, en maak daar één doorlopend verhaal van. Een proloog gebaseerd op Batman Begins, hoofdstukken die Batman ’89, Batman Forever en The Batman door elkaar husselen, en een Joker die halverwege de game van Jack Nicholson in Heath Ledger verandert alsof dat de normaalste zaak van de wereld is. Het had een puinhoop moeten zijn. Maar TT Games weet precies wanneer ze een scène serieus moeten nemen en wanneer ze Condiment King het toneel op moeten sturen.
BLOKJES MET BALLEN
De grootste verrassing zit in het gevecht. TT Games heeft het free-flow systeem van de Arkham-reeks vrijwel letterlijk vertaald naar LEGO-formaat. Dansen van vijand naar vijand, counteren op het juiste moment, gadgets door je combos weven, meters opbouwen voor takedowns. In de aftiteling staat “Co-Dev Rocksteady,” en dat verklaart een hoop. Het voelt als Arkham met de scherpe randjes eraf, compleet met stealth-passages waarin je vanaf richels vijanden uitschakelt en via ventilatieschachten door levels sluipt. Voor een LEGO-game is dat ronduit indrukwekkend.
Zeven speelbare personages, elk met eigen gadgets. Catwoman stuurt een kat door nauwe openingen, Batgirl hackt terminals via een soort Frogger-minigame, Gordon blokkeert machinerie met een schuimpistool. Zeven is een stuk minder dan de honderden uit eerdere LEGO-games, maar elk personage heeft nu een eigen identiteit in gevecht en puzzels. Robin spant kabels tussen punten en gooit Birdarangs op meerdere doelen tegelijk. Nightwing elektrificert alles wat hij aanraakt. Het rouleren voelt logisch en houdt de boel fris, zeker omdat de campaign je dwingt om regelmatig te wisselen.
GOTHAM ZOALS HET HOORT
De open wereld is het beste dat TT Games ooit heeft afgeleverd. Gotham strekt zich uit over vier eilanden die geleidelijk opengaan naarmate het verhaal vordert, en de verticaliteit doet sterk denken aan de Arkham-games. Glijden over de skyline terwijl neonreclames reflecteren in nat asfalt voelt gewoon goed. De Batmobiel uit ’89 bestuurt compleet anders dan de Tumbler uit The Dark Knight, en dat soort details tilt het geheel boven het gebruikelijke LEGO-niveau uit.
Slim is hoe TT Games de activiteiten druppelsgewijs introduceert. Geen gigantische dump van icoontjes bij de eerste de beste uitkijktoren. Er is niet eens een minimap. Je scant de omgeving, markeert wat je interesseert, en gaat op pad. Riddler-puzzels, tijduitdagingen, willekeurige misdaden, honderden collectibles. Na de credits op zo’n twaalf uur stond de teller op nog geen vijftig procent voltooiing. Wie alles wil vinden, is zeker dertig tot vijfendertig uur zoet.
DE GROT
De Batcave verdient apart benoemd te worden. Voor het eerst in een Batman-game functioneert die als volwaardige hub waar je kostuums opslaat, voertuigen bekijkt, wapens upgradet en de boel naar eigen smaak inricht met verzamelde decoraties. Meer dan honderd outfits, van de klassieke Animated Series-look tot de gifgroene Batman Ninja-variant voor wie daar zin in heeft. Ze staan uitgestald op mannequins in een enorme kleedkamer, en dat werkt veel beter dan een menuscherm. Het maakt verzamelen tot een doel op zich.
SLIJTAGE
Maar rond uur tien begint het gevecht te haperen. Niet omdat het systeem slecht is, maar omdat de vijanden niet meegroeien. Ze worden niet slimmer of gevarieerder, er komen er gewoon meer. Op een gegeven moment sla je op de automatische piloot door arena’s heen, en dat is zonde van een systeem dat in de eerste helft zo lekker aanvoelt. De drie moeilijkheidsgraden helpen een beetje, maar zelfs op de hoogste stand wordt het nooit echt spannend genoeg om scherp te blijven.
Co-op is alleen lokaal via split-screen, en op de standaard PS5 zakt de framerate daar naar een onstabiele 30fps met merkbaar minder grafische kwaliteit. Online multiplayer ontbreekt volledig. Jammer, want het leveldesign schreeuwt soms om een tweede speler. Verder een handvol kleine bugs: een personage dat vastzit in de omgeving, een grappling hook die in de war raakt met gebouwgeometrie, een kist die alleen met het verkeerde personage open wilde. Niets dramatisch, maar het valt op.
FANSERVICE MET VERSTAND
Waar Legacy of the Dark Knight het hardst scoort, is als hommage aan de volledige Batman-mythologie. De manier waarop het de films aan elkaar rijgt is inventief. Het ene moment zit je in de Iceberg Lounge van The Batman uit 2022, het volgende sta je in het riool met Danny DeVito’s Penguin uit Batman Returns. Een achtervolging eindigt in een ondergronds softplayparadijs waar handlangers rondhangen in een ballenbak. Dat soort momenten zijn puur TT Games op hun best: onvoorspelbaar, grappig, en met net genoeg zelfbewustzijn om niet in pure parodie te vervallen.
De soundtrack past zich aan het tijdperk aan. Burton-hoofdstukken klinken gotisch en dramatisch, Nolan-secties donkerder en strakker, en als de Animated Series aan bod komt hoor je dat meteen. Politiesirenes in de verte, het verschil in motorgeluid tussen Batmobiles, het geklepper van LEGO-steentjes als je iets sloopt. Het zijn details die je pas mist als ze er niet zijn.
GOTHAM HEEFT WEER EEN HELD
LEGO Batman: Legacy of the Dark Knight is het bewijs dat je een geweldige Batman-game kunt maken zonder Rocksteady’s naam op de doos. TT Games heeft zichzelf overtroffen met een open wereld die ertoe doet, een gevechtssysteem dat verrassend goed werkt, en een liefde voor het bronmateriaal die uit elke pixel druipt. Dat het gevecht na tien uur begint te slijten en de co-op technisch kreunt, zijn vlekken op een verder uitstekend rapport.
LEGO Batman: Legacy of the Dark Knight is verkrijgbaar voor PS5, Xbox Series X/S en pc. Een Switch 2-versie volgt later dit jaar. Voor deze review is gespeeld op PS5.
