In Back to the PUture nemen we een kijkje in klassieke PU-magazines. Deze week zetten we de PostNL-petjes weer op, worden de schoenveters weer stevig gestrikt en trotseren we de gevaarlijke BT’s en catastrofale natuur van Death Stranding 2: On The Beach, dus is het ook een ideaal moment om terug te blikken op de game waar het allemaal mee begon.
Dat was met Death Stranding, de game die op 8 november 2019 werd uitgebracht door Kojima Productions. Dat is de nieuwe studio van de legendarische Hideo Kojima, de man die voornamelijk bekend staat om zijn werk aan de Metal Gear-franchise. Zijn betrokkenheid met de avonturen van Snake en Big Boss kwam daarentegen met Metal Gear Solid 5: The Phantom Pain tot een einde – een proces waar je in een eerdere editie van deze rubriek meer over kunt lezen.
Na de grandioze spionageverhalen is Kojima voor zichzelf begonnen met Kojima Productions, en Death Stranding werd het eerste paard uit de nieuwe stal. Het is ook een best ander beestje dan Kojima’s vorige titels, met een mindere focus op combat en stealth – al is het er wel. Het doel van Death Stranding is juist om mensen bij elkaar te brengen in een post-apocalyptische wereld, waar de mensheid zich schuilhoudt voor de geestachtige BT’s en Timefall – regen die spullen en mensen sneller laat verouderen – die de aarde nu teisteren.
Het vervolg legt meer focus op combat maar is volgens zowel Lars als Simon een prachtige ervaring. Enfin, de eerste game werd in 2019 ook al erg goed ontvangen bij PU. Raf gaf het spel namelijk een prachtige 90. Hoe dat cijfer tot stand is gekomen lees je hieronder.
Ik ben naast Stellar blade gister toch weer begonnen aan deze game (voor de derde keer). Door de hype rondom deeltje twee begonnen het toch te kriebelen en hoewel het de vorige keren niet klikte (had ook veel moeite met de controls door mijn handicap wat nu een stuk beter gaat) vermaak ik me nu een stuk beter. Al moet ik wel zeggen die game is echt weird af.
Mag ik vragen wat voor handicap je hebt? Soms is het echt verbazingwekkend om te zien/horen hoe sommige mensen hun games spelen door een bepaalde handicap 😅
En tof dat ie nu wel klikt voor je.. als je er eenmaal in zit dan heb je echt een avontuur voor je van ‘epische proporties’, haha! 😁
Ik ben sinds een tijdje door ziekte meervoudig gehandicapt geraakt. Met met mijn handen kan ik mijn vingers niet strekken dus ik kan alleen mijn duimen gebruiken. Daar ben ik nu gewoon een stuk sneller en handiger in geworden. Dus ik pas de tringers aan dat ze op knoppen zitten aan de achterkant van de controller zodat ik die met mijn knokkels van mijn wijsvingers kan bedienen.
Ik typ dit ook met de knokkel van mijn pink btw. Dat is het snelst en minst arbeidsintensief.
Respect voor je adaptieve vermogen. Heb je van Sony de Access, of van MS de Adaptive controller al eens bekeken?
Die zijn speciaal ontwikkeld hiervoor, in samenwerking met specialisten.
Ik ken zelf iemand met beperkte hand bewegingen en die had hier ontzettend veel baat bij.
@Krytuun
Ook superhandig inderdaad. Mijn probleem is alleen dat ik niet in een hoek van 90 graden kan zitten, daarom valt die van zsony in Ieder geval af. Ik zal nog eens naar die van MS kijken. Ik heb nu iig voor de PS5 de Razer Wolverine V2 Pro. Die heeft geen rumble maar wel mechanica buttons waardoor ik duidelijk voel wat ik indruk. Daardoor kan ik redelijk snel zijn nog ermee. Heb bijvoorbeeld gewoon Elden Ring ermee geplatinummed.
Wat heb jij trouwens met je handen?
Fijn dat je nog gewoon games kan spelen die door vele mensen geliefd zijn. Wat bedoel je precies met de hoek 90 graden in combi met die van Sony?
Ik heb zelf geen beperking, maar ik zit in de retail en verkoop deze controllers.
Vandaar ook mijn reactie vraag, ik ben namelijk benieuwd naar ervaringen.
Omdat je de controller moet neerleggen en ik dus niet echt kan zitten zou ik controller op mijn buik moeten leggen. Dit maakt dat ik dan met mijn polsen niet echt een chille houding moet aannemen omdat de toetsen dan plat op me liggen. Als mijn vingers dan ook niet werken wordt dat een beetje een lastig verhaal voor mij vermoed ik.
Aii, klinkt k*t.. Ik heb nu sinds een paar maanden een triggerfinger/hokkende vinger (als je je vinger buigt, dan “gaat ie op slot” en kun je hem lastig weer na boven douwen). Vond dat al super irritant om zo te gamen, maar ik heb dan het geluk dat ik op 8 juli ff naar het ziekenhuis kan, prikje erin, en het moet gefixt voor het leven zijn. Dus niks meer als respect voor je! 🙂
De meest bijzondere game die ik ooit heb gespeeld.