In Back to the PUture nemen we een kijkje in klassieke PU-magazines. Nummer 347 uit 2023 is eigenlijk niet klassiek te noemen, maar de game die erin gereviewed wordt gaat zonder twijfel de geschiedenisboeken in. Het gaat natuurlijk om The Lord of the Rings: Gollum, die vandaag twee jaar geleden uitkwam.
Wie ook maar enigszins bekend is met het The Lord of the Rings-universum dat de legendarische J.R.R. Tolkien ooit heeft gebouwd, snapt ook wel dat de potentie voor films, series én games eindeloos is. Een Gollum-game staat dan misschien niet voor iedereen bovenaan de lijst met ideeën, maar een stealth-platformer in Middle-earth dat een mysterieuze periode in de boeken invult is geen slecht idee.

Stel het je maar voor: een prachtig next-gen-avontuur in bekende Lord of the Rings- en The Hobbit-locaties als Mordor, het koninkrijk van de elven in Mirkwood en zelfs Khazad-Dum, waar die grijze tovenaar niemand doorheen wil laten. Al sluipend beweeg je je door deze gebieden al springend en klauterend, terwijl je de haviksogen van de elven en brutaliteiten van Orcs ontwijkt.
Ondertussen maak je ook de tweestrijd tussen Gollum en Smeagol mee, en heb je daar zelfs invloed op. De keuzes die je maakt beïnvloeden de verloop van het verhaal, de personages die je ontmoet, en de route die je neemt om Gollum uiteindelijk naar het begin van The Fellowship of the Ring te brengen. Daedelic Entertainment was van plan om precies dat te gaan maken.
Op zijn zachtst gezegd is dat niet gelukt, maar we hebben er wel goed om kunnen lachen! Ondergetekende had aanvankelijk wel zin in dit project, maar naarmate de release datum dichterbij kwam – en weer naar achter werd geschoven – begon er zelfs in dat ijzeren vertrouwen een breuk te bestaan. Een jaartje na de lancering werd de game voor de grap wel gekocht, voor vijf uurtjes met tranen in zijn ogen gespeeld, en toen weer weggelegd. Tsja, ‘t is nu wel een goed verhaal op feestjes.

Er zijn veel problemen om te benoemen met deze Lord of the Rings-game, maar het interne conflict tussen Gollum en Smeagol schepte al ver voor de release weinig vertrouwen. Jacco schreef toentertijd in zijn preview al voorzichtig het volgende:
“Het is uit dit eerste dilemma lastig op te maken of keuzes daadwerkelijk een grote impact op het verhaal gaan hebben. Wie bekend is met de franchise weet namelijk waar Gollums vlucht voor Sauron eindigt, al geeft Daedalic aan dat spelers bepalen ”hoe en met wie” ze daar eindigen.”
Het mag duidelijk zijn dat Daedelic misschien iets te veel hooi op de vork heeft genomen. Uiteindelijk plakte Marvin een verschrikkelijke score van 25 aan het spel, waarna hij heel snel huilend wegrende. Dat kunnen we ‘m ook niet kwalijk nemen. Lees hieronder maar waarom in zijn review.
Wil je een vrouw vinden voor één nacht? Kom op — Hot4.eu
Denk wel m’n GOTY van dit jaar
Een column over Gollum, leuker dan dat wordt het niet
Ik vraag me ook echt af hoe de pitch voor deze game destijds verlopen is. Die moet toch wel echt verrekte goed zijn geweest om hier funding voor gekregen te hebben. Want een marktonderzoek is hier niet gedaan. Want volgens mij zat ook echt niemand te wachten op een volledige game met Gollum. Prima als gameplay-onderdeel, maar niet als protagonist. Ze hadden beter kunnen kiezen voor een hervertelling van the Hobbit.
Ik keek totaal niet uit naar deze als groot lord of the rings fan. Gollum is niet interessant genoeg om urenlang te zien in een game of film.
Ik heb nog geen goede review gelezen van lotr spellen die de kwaliteit hebben van de films.
Eén uitzondering: de LotR actie rpgs uit het PS2 tijdperk. Die kwamen zeker wel in de buurt.
Die games op de ps2 zijn niets minder dan classics.
Het was volgens mij niet eens de slechtste release dat jaar met die Kong- en Walking Dead game.
Misschien had het wel gewerkt, moesten ze bij hun eigen stijl gebleven zijn. Hun andere games scoren enorm goed op Steam.
Tolkien: “Look how they massacred my boy!”
Een gedrocht van een game! Gaat de film hetzelfde lot tegemoet?
Ik heb er weinig vertrouwen in na the Hobbit. Ik herbekijk de trilogie wel één keer per jaar, samen met Lord of the Rings, maar het kwaliteitsverschil is enorm. The Hobbit was Hollywood pulp en Lord of the Rings beeldende poëzie en onklopbaar oscarmateriaal.
War of the Rohirrim was niet slecht, maar vrij onnodig. Aparte combinatie van stijlen, dat wel. Over de abominatie van Amazon kunnen we beter zwijgen…
Ik heb geen flauw idee of de Gollum verfilmingen hetzelfde lot tegemoet gaan. Er vallen zeker nog dingen te ontlenen uit de boeken die ze niet in Fellowship of the Ring gebruikt hebben. Ergens ben ik als fan ontzettend blij, maar ik hou mijn hoop realistisch. Ik verwacht in het allerbeste geval hetzelfde niveau als the Hobbit.
Wel grappig dat de review toch mog twee paginas kreeg, die uiteindelijk de helft met plaatjes beschikbaar zijn.
Vooral na dit spel heb ik wel mijn twijfels over die Gollum film. Daar bovenop noemt Aragorn het verhaal niet de moeite waar en heeft het Avengers als concurrentie.
Deze studio wilde failliet. Dat kan toch niet anders als je dit gaat maken. Alle ze nou niet failliet waren gegaan hadden ze nog Jar Jar Binks the game kunnen maken.
Betekende ook het einde van Daedalic als developer.
Helemaal niet. Maar ze hebben al lamg geen leuke games meer gemaakt zoals Deponia. Pas nog ipv adventure game, een compleet andere gameplay genre voor deponia uiitgebracht, waar de meeste deponia fans niet op zaten te wachten.
Klopt wel degelijk, ze zijn gestopt als developer, maar doorgegaan als enkel uitgever.
https://en.wikipedia.org/wiki/Daedalic_Entertainment
Of van de Daedalic site: “For the moment, we have 𝘀𝘁𝗼𝗽𝗽𝗲𝗱 𝗱𝗲𝘃𝗲𝗹𝗼𝗽𝗶𝗻𝗴 𝗼𝘂𝗿 𝗼𝘄𝗻 𝗴𝗮𝗺𝗲𝘀 in order to concentrate fully on publishing new and existing, highly exciting IPs for you.”