The Legend of Zelda-producer Eiji Aonuma omschrijft lineaire games als "games van vroeger".
Dat doet hij in gesprek met IGN. De laatste twee nieuwe Zelda-games, Breath of the Wild en vervolg Tears of the Kingdom, volgden beiden een openwereldstructuur. Sindsdien vragen fans Nintendo ook weer eens een ouderwetse lineaire Zelda-game te maken. Aonuma begrijpt dat niet helemaal. "Ik vraag me af 'waarom zou je terug willen naar een type game waarin je meer gelimiteerd of beperkt wordt in de dingen die je kan doen en de manier waarop je speelt?'", zegt hij.
In de ogen van de producer kenmerken moderne games zich door "de beslissingen van spelers te accepteren en en de vrijheid te geven om flexibel te werk te gaan". Toch plaatst hij daar ook een kanttekening bij: "Ik moet toegeven dat deze manier van games maken altijd een hoop meer ontwikkelingskosten oplevert."
Toch begrijpt Aonuma de vraag naar een meer traditionele Zelda-game. "Ik begrijp het verlangen dat we hebben naar nostalgie", verklaart hij. Dat wil niet zeggen dat de volgende Zelda-game teruggrijpt op het verleden. "Wij als mensen hebben de neiging om iets te willen dat we momenteel niet hebben."
Over een nieuwe The Legend of Zelda-game heeft Nintendo nog niets bekendgemaakt. Tears of the Kingdom kwam op 12 mei uit en kreeg op Gamer.nl een 10 van redacteur Ron Vorstermans. "The Legend of Zelda: Tears of the Kingdom vindt het wiel niet opnieuw uit, maar maakt jou de uitvinder van het wiel. Deze zandbak om in aan te klooien gaat jarenlang nieuwe ontdekkingen opleveren. In Tears of the Kingdom ben je eigenlijk continu onder de indruk. Is het niet van de weergaloze spelwereld en puzzels, dan is het wel van je eigen inventiviteit", concludeert hij in zijn recensie.
De beste games ooit zijn voor mij Ocarina of Time & The Wind Waker, dus van ene kant vind ik het zonde, maar van de andere kant is het ook wel weer begrijpelijk. Ze willen niet dat de franchise stilstaat qua evolutie, dus dan zullen zulke stappen genomen moeten (of ja, niks ‘moet’ natuurlijk) worden.
Mijn ideale scenario zou zijn:
– Nieuwe open wereld/lucht 3D Zelda games
– Nieuwe traditionele 3D Zelda games
– Nieuwe traditionele 2D Zelda games
– EN re-releases
Helaas kunnen we niet alles hebben.
Dat vind ik wel een beetje jammer, een goed gecureerde lijn kan een prima avontuur zijn, met een beetje speel ruimte aan de zijkant
Weet niet of Nintendo het eens is met deze man. Ze hebben toch aardig wat lineaire games in hun arsenaal zitten.
Hij doelt dan ook op de Zelda franchise.
Mensen die zo’n uitspraak doen hebben gewoon oogkleppen op. Genoeg mensen die lineare games leuker vinden dan open wereld games.
Je hoeft geen open world te hebben om niet lineair te zijn. Baldur’s gate 3 is daar het beste recente voorbeeld van. Hij mag misschien praten over open world, maar er zijn spellen genoeg die je meer keuzevrijheid geven en daardoor ook een hoge herspeelbaarheid hebben.
Fijn voor mensen die gaag lineaire dingen spelen zoals Don Carpacio hierboven, en ik doe dat ook wel eens graag, maar ik “verlies” persoonlijk liever meer tijd in games waar je niet quasi alles gezien hebt na 1 speelsessie van 10 tot 20 uur.
Dat klopt. Je kunt genoeg lineariteit toevoegen in een open wereld/lucht game, maar dan moet dat natuurlijk ook wel daadwerkelijk gedaan worden.
Hangt volledig af van het verhaal dat ze willen vertellen en de kwaliteiten van de developer. The Last of Us is lineair en Red Dead Redemption 2 is een open wereld game en ik zou voor geen honderd jaar het andersom willen zien.
Mijn voorkeur gaat toch naar lineaire games.
Grafisch Hebben lineaire games meestal een streepje voor. De locaties kunnen ook verschillen waardoor eentonigheid minder vaak voorkomt. Ook heb ik finale gevechten in open wereld games super zwak gevonden. Diezelfde wereld staat dan plots in brand en dat ziet er meestal bedroevend slecht uit.
Ik ben ook die nutteloze en tijdrovende taken in open wereld games beu. Ben ik blij dat Frodo niet heen en weer naar Hobbiton moest gaan om een paar taken te vervullen. De uitgever had dan wel kunnen pronken met 100 extra bladzijden.
Eens, Don Carpaccio. Het sidequesten is negen van de tien keer vulling, zonder dat deze taken en opdrachten écht iets wezenlijks toevoegen aan het verhaal dat je speelt. Ik raak ook regelmatig de rode draad kwijt: waarom ben ik hier ook al weer…? Al die uren grinden om de speler maar achter het scherm te houden… Ik denk dat de Uncharted games een mooi voorbeeld zijn. Zo linear als morgen de hele dag, maar is dat erg als je meegezogen wordt in grote avonturen met geweldige karakters? Ik vind af en toe een open wereld prima (Tears o/t Kingdom doet dat inderdaad goed) maar prefereer zeker lineaire games.
het enige wat ik niet goed vond aan de nieuwe games zijn de dungeons die waren gewoon niet leuk veel te kort en simpel
Misschien omdat mensen ook ouderwetse super opgezetten meeslepende Zelda dungeons willen doen die niet in een open wereld zitten?
Ocarina of Time vind ik ook niet lineair, maar je volgt wel een verhaal in bepaalde volgorde.
Je bent nog steeds vrij om door de wereld te lopen en dingen te ontdekken, maar als je echt verder wilt moet je wel eerst naar een bepaald punt gaan.
Vind ik echt niks mis mee.