Nintendo maakt de laatste jaren dankbaar gebruik van games uit hun uitgebreide geschiedenis om het spellenaanbod van de Switch te verrijken. Inmiddels zijn we aanbeland bij de tweede eerder uitgebrachte Zelda-game na de schattige remake van Link’s Awakening. Skyward Sword HD is echter een remaster, waarmee de game toegankelijk wordt gemaakt voor een nieuw publiek.
De remaster doet in de basis wat er van verwacht wordt: de resolutie is van maximaal 480p in de Wii-versie verhoogd naar 720p in handheldmodus en 1080p op televisie. De unieke aquarelachtige grafische stijl blijft in HD fier overeind. De game oogt net als het origineel bewust een beetje wazig, wat op geen enkel moment stoort. Alle textures zijn voorzien van een facelift, maar in sommige gevallen hadden oppervlaktes wel wat meer detail mogen krijgen. Vermoedelijk is er voornamelijk gebruikgemaakt van AI voor het verbeteren van de textures, wat wisselende resultaten oplevert. Het uiterlijk van de game verraadt dat de game al een decennium oud is.
Een van de belangrijkste verbeteringen in de Switch-versie is dat de game nu in 60 frames per seconde speelbaar is. Het is de eerste keer dat een driedimensionale Zelda-game in zo’n hoge framerate te spelen is. Het voordeel is gelijk merkbaar en zorgt voor een soepele gameplayervaring, wat vooral tijdens gevechten en andere hectische momenten welkom is. Op een heel zeldzaam moment zijn er framedips merkbaar, maar dan moet je wel heel goed zoeken naar locaties die net even te zwaar zijn voor de engine. De verhoogde framerate is over het algemeen uiterst stabiel – voortaan zouden we Zelda-games graag altijd in 60 fps spelen. Daar zal Nintendo een flinke kluif aan hebben bij Breath of the Wild 2.
Nu met zonder motion controls
De oorspronkelijke, bewegingsgevoelige besturing is praktisch onveranderd gebleven. De Joy-Cons weten uitstekend de ervaring van de Wii-controller, Nunchuck en Wii Motion Plus-uitbreiding te emuleren. Wel lijken je bewegingen iets nauwkeuriger te worden gemeten dan voorheen, maar verder is de ervaring nagenoeg hetzelfde als tien jaar geleden. De besturing is vooral flink onderhanden genomen wanneer er voor de traditionele besturing wordt gekozen.
In Skyward Sword HD is het nu voor het eerst mogelijk om met losse Joy-Cons, een Pro Controller of in handheldmodus de game zonder bewegingsgevoelige besturing te spelen. Het zwaaien met Links zwaard gebeurt nu met de rechter analoge stick. Dit is gedurende het eerste uur van de game even flink wennen, maar daarna gaat het als vanzelf. Binnen een handomdraai (of eigenlijk zonder) weet je je zwaard verticaal, diagonaal of horizontaal te positioneren en ben je vijanden te slim af. De snelheid van de besturing maakt het zelfs dat de game uiteindelijk preciezer lijkt te besturen dan met motion controls – de game wordt er zelfs een tikkeltje makkelijker van. Overigens is het met deze besturing nog wel mogelijk om lichte bewegingen te gebruiken voor het mikken met bijvoorbeeld de katapult. Dit is ook optioneel, maar is van harte aan te raden.
Een uitstekende manier om alsnog dit avontuur mee te maken
Met beide besturingsmogelijkheden is het nu ook mogelijk om de camera vrij te bewegen. Dit was niet mogelijk in de Wii-versie vanwege een gebrek aan een tweede analoge stick. Het is een genot om Skyloft, de Temple of Time en ander locaties uitvoerig te kunnen bestuderen en we vroegen ons soms af hoe we ooit de Wii-versie zonder de mogelijkheid hebben kunnen spelen. Om de camera met traditionele besturing te kunnen gebruiken, moet de L-knop ingedrukt worden, waardoor de rechter stick tijdelijk voor de camera wordt gebruikt in plaats van zwaardbewegingen. Ook dit is even wennen, maar is even later geen enkel probleem.
Een tweakje hier en daar
Skyward Sword ontving door de jaren heen veel kritiek gerelateerd aan het tempo. Nintendo heeft geluisterd naar deze klachten, want er zijn een paar fijne aanpassingen gedaan om de ervaring een stuk gebruiksvriendelijker en minder irritant te maken. Zo zijn er minder tutorials aan het begin van het spel, verlopen de dialogen sneller, is er de mogelijkheid om filmpjes over te slaan, wordt er automatisch gesaved en komt er niet tijdens elke speelsessie bij het oppakken van een item een irritante beschrijving meer in beeld. Deze tweaks weten de ervaring iets aangenamer te maken ten opzichte van het origineel en verwijderen de kleine frustraties op prettige wijze.
Helaas zit een fijne nieuwe optie vergrendeld achter een amiibo. Met de Zelda- en Skywing-amiibo is het namelijk mogelijk om direct vanaf de grond naar de lucht te teleporteren, om vervolgens indien gewenst weer terug te keren naar dezelfde plek op de grond. We hebben de amiibo niet kunnen testen voor deze review, maar waren ons wel erg bewust van de momenten dat we er baat bij hadden gehad. In de praktijk is het geen ernstig probleem; er zijn genoeg standbeelden verspreid over de gamewereld waarmee je snel genoeg naar Skyloft kunt warpen. Andersom is het ook geen ramp om terug te keren naar de wereld onder de wolken. Uiteindelijk kost het niet veel tijd om de reis te maken, maar toch is het zonde dat deze handige functie niet voor iedereen beschikbaar is.
De schaduw van het origineel
Op Gamer.nl ontving Skyward Sword bijna tien jaar geleden maar liefst een 9 in de review en ook op Metacritic staat de game hoog aangeprezen met een gemiddelde score van 9,3. Nu we tien jaar verwijderd zijn van de oorspronkelijke release, wordt duidelijk dat er behoorlijk wat problemen zijn met de opzet van de game. Vergeleken met andere Zelda-games – met name het later uitgekomen Breath of the Wild– is Skyward Sword beklemmend, zoals Thijs al uitstekend verwoordde in zijn column eerder dit jaar. De game is te lineair, bevat te veel backtracking en herhalende elementen en heeft een lege overkoepelende spelwereld boven de wolken.
Dat wil niet zeggen dat Skyward Sword slecht is. De game bevindt zich alleen in uitzonderlijk goed gezelschap, met pareltjes als Ocarina of Time, Majora’s Mask en natuurlijk Breath of the Wild. Skyward Sword heeft zelf gelukkig ook meer dan genoeg pluspunten. De aanwezige kerkers zijn uitstekend ontworpen, de gevechten zijn lekker dynamisch, de relatie tussen Link en Zelda wordt fantastisch in beeld gebracht, de sfeer van Skyloft is magisch en de orkestrale soundtrack is misschien wel de beste uit de gehele franchise. Toch krijg je soms het gevoel dat Nintendo in het oorspronkelijke spel vooral veel aandacht heeft gegeven aan het integreren van de Wii-besturing, waardoor het spel op andere vlakken steken laten vallen.
Voor Zelda-fans die de game gemist hebben of hardcore liefhebbers die weten wat ze kunnen verwachten is Skyward Sword HD een uitstekende manier om alsnog dit avontuur mee te maken. Toch is het moeilijk om de game aan iedereen aan te raden: het prijskaartje van 60 euro en de fundamentele problemen van het origineel, die niet kunnen worden opgelost met een remaster, zijn daar te grote minpunten voor.
The Legend of Zelda: Skyward Sword HD is vanaf 16 juli verkrijgbaar voor Nintendo Switch.
Conclusie
The Legend of Zelda: Skyward Sword HD is een solide remaster van een eigenaardige Zelda-game. Dankzij de technische verbeteringen en kleine aanpassingen is de game mooier en beter speelbaar dan ooit. De knoppenbesturing zorgt er bovendien voor dat de game ook zonder bewegingsgevoelige besturing prima speelbaar is. Helaas wordt de Switch-game geteisterd door fundamentele problemen uit het origineel, zoals de lineaire opzet en het vele backtracken, waardoor het zich niet kan meten aan de echte parels uit deze franchise.
Bwuh ik slinger mn WiiU wel weer eens aan als ik deze wil spelen. 30 eu had ik er misschien nog wel voor neergelegd maar ga niet weer +/- 50 euro uitgeven.
Gisteren 5 uurtjes gespeeld, eerste baas verslagen. Ik heb me uitstekend vermaakt. Veel dingen vergeet je toch in 10 jaar tijd. En de lineaire opzet stoort mij eigenlijk niet zo. Ik vind het eigenlijk ergens wel even lekker dat je gewoon relaxt het verhaal doorloopt.
In ieder geval ben ik groot fan van Ghirahim, wat een persoon is dat toch 😀
Dat de game lineair is, vind ik niet eens zo erg. Het is gewoon een game dat anders is opgezet. Het is natuurlijk een beetje flauw om BotW ernaast te leggen, want die game is een decennium later gemaakt. Dan zou je Super Mario Bros. ook als super lineair moeten beschouwen als je hem vergelijkt met bijv een Odyssey.
Ik ben blij met de verbeteringen om de game beter speelbaar te maken. Het enige dat ik echt had gehoopt, was dat ze de Imprisoned hadden aangepakt. Daar beleef ik echt geen plezier aan.
Ik ga overigens wel weer met de motion controls spelen. Misschien dat ik hem later nog een keer met de knoppensetting ga spelen, maar ik ben vooral benieuwd of de motion controls door de joy con beter is geworden. Dat moet haast wel!
10 jaar geleden vond ik het gros van de graphics al matig omdat het draaide op een opgevoerde Gamecube uit 2001. Nu zijn we 20 jaar verder qua hardware met PS5 en Series X dan is het opschroeven van resolutie niet de manier om de saaie texturen van het origineel op te leuken. Deze game is imo niet geschikt voor een remaster zoals deze nu in de winkel verschijnt. Het had een Wind Waker overhaul moeten krijgen om grafisch mee te mogen doen, maar daar wasde game nooit populair genoeg voor. Maar +50 euro vragen? Ja ik heb ‘m besteld…
@SmartTies
TP HD is de enige van de 3 console remasters die echt verbeterde textures heeft. TWW HD heeft verbeterde belichting en SS HD heeft een verbeterde framerate (en ze draaien natuurlijk allemaal op 1080p). Het is dus maar net waar je het meeste waarde aan hecht. Als ik zou moeten kiezen: TWW HD > SS HD > TP HD, maar dat is ook de volgorde waarin ik de games zou waarderen, dus ik ben misschien een beetje bevooroordeeld.
Ik ben content met de verbeteringen in SS HD. Het is dan ook de 3D Zelda console remaster met de meeste (al dan niet kleine) QoL updates. Verder was de originele SS redelijk populair als je kijkt naar de critic review scores en de verkoopcijfers (3.5M.+, ondanks de late release van de game).
En je laatste 2 zinnen… Dat is wat Nintendo wil! XD
@PietS.
Het was een vrij late release op de Wii, maar met een user base van rond de 100 miljoen had ik wel veel hogere verkoopcijfers verwacht.
The Wind Waker heeft dankzij z’n stijl ook geen grote textuur bump nodig. Zelfs de Gamecube game zou ik nog prefereren boven Skyward Sword daarom.
The Wind Waker is ook de GOAT wat videogames betreft dus ja, ik ben misschien wel heel erg bevooroordeeld 😉
Overigens heb ik de OST 10 jaar terug als zeer matig bestempeld, maar is het in een decennia met YouTube playlists die op de achtergrond draaide, uitgegroeid tot 1 van de beste. Zeker die staff credits roll an het einde. Wat een fantastische compositie is dat zeg!
Enige in de serie die ik heb overgeslagen en dat zal ik zo te lezen weer doen… jammer.
@TiRamySu
Ik zou die beslissing niet af laten hangen van deze review… Kijk anders even door deze lijst:
http://www.metacritic.com/game/switch/the-legend-of-zelda-skyward-sword-hd?ref=hp
Ik heb deze als grote zelda fan uiteraard besteld en morgen op de mat liggen, samen met de special edition joy-cons. Ik kijk wel op tegen de silent realm stukjes. Ik had hier zo’n moeite mee, zeker later als je de grotere lanayru desert silent realm (deze spel ik fout volgens mij) weer door moet. Eenmaal gepakt mag je weer helemaal opnieuw door dat grote stuk heen… Desalniettemin een interessante zelda en de dungeons zijn fantastisch!
Deze komt er niet in. Ga me er niet weer doorheen worstelen. Speel MM of OOT nog wel een keer opnieuw.
Vond de Wii game al geweldig.
Dit is de enige Zelda waar ik 10 jaar geleden echt niet doorheen kwam. Dat kwam destijds deels door de motion controls, maar voornamelijk door Fi. Ze was continu aanwezig (geef mij maar 100 navis), hield continu je hand vast tijdens puzzels of verklapte ze zelfs. Ik had gelezen dat dat nu niet meer zo is, klopt dat?
@Shdow-Link Schijnt dat je die nu kan uitzetten.
@Shdow-Link
Fi’s niet essentiele interrupties zijn geheel optioneel in SS HD.
Geweldige game op twee punten na. Dat
monster die je drie keer moet verslaan en het onderdeel waar je ongemerkt alle missende (ben de naam kwijt) artifacts moest vinden.
De rest vond ik geweldig. Vooral de weg naar iedere nieuwe dungeon is erg leuk.
Gek, ik heb Skyward Sword dus altijd een van mijn favoriete Zelda-games gevonden (samen met The Wind Waker en OoT). Juist in BotW miste ik de meer lineaire opzet. Ik kan me wel vinden in dat de wereld in de lucht leeg voelt en het backtracken vermoeiend werd, maar het verhaal, de dungeons (zoals je terecht aanhaalde) en de grafische stijl vond ik geweldig destijds. Vergeet ook niet dat SkyWard Sword in sommige opzichten een aanzet heeft gegeven tot BotW, zoals gebruik van stamina en (het bijbehorende) klimmen.
Ergens voelt het ook oneerlijk om Skyward Sword af te spiegelen tegen BotW. De twee hebben zo’n andere insteek. BotW laat zich beter vergelijken met The Wind Waker of OoT (of zelfs het origineel), Skyward Sword is dan weer meer te vergelijken met Twilight Princess of A Link to the Past, denk ik.
@Rutgie
Ik ben het met je eens hoor! Echter vallen niet al die zaken onder die fundamentele problemen.
‘de fundamentele problemen van het origineel’
Ik denk dat precies daar de crux zit. 10 jaar geleden vielen deze problemen nog niet zo op, doordat we niet veel beter wisten (i.v.m. de technologieen van toen), maar nu 10 jaar (en natuurlijk BotW) later, vallen ze des te meer op. Ik kan het me indenken. Uiteraard komt de game op dag 1 bij mij -als die-hard Zelda fan- in huis (ik ben die dag lekker vrij) en ga ik er van genieten, maar ik kan me dus zeker iets voorstellen bij de kritiekpunten m.b.t. de fundamentele problemen (al vind ik een 7,5 wel te laag).
@PietS. Het is maar hoe je het in de markt zet. Ik ergerde me vroeger ook aan de besturing van resident evil 1 op de ps1. Maar toen blooper team het houterig besturende The Medium afleverde zeiden ze dat ze die oude vibe terug wilde, dus liep ik vervolgens weer tegen alles op in The Medium, maar werd het ineens als pluspunt beschouwd.
@Roy36NL
Sorry, maar wat een waardeloze marketing.
@PietS. Wat ik dan wel bijzonder vind is dat ik dit probleem niet merk bij Ocarina of Time of Majora’s Mask. Die vind ik nog steeds oprecht leuk om te spelen.
@WvA
Een game leuk vinden staat er los van, denk ik. Ik vind zowat alle Zelda games leuk om nog een keer te spelen.
Het gaat meer om de onveranderbare kernen van de games. Als die kernen -the test of time- niet of slecht weerstaan hebben, dan kunnen ontwikkelaars aanpassen aan remasters wat ze willen, maar dan blijven de fundamentele problemen aanwezig.
@Lucas May Voelt het modern of een beetje outdated? Hier heb ik vaker moeite mee (bijv. twilight princess of super mario allstars). Ik hou van zelda games, maar de besturing en oude mechanics zitten mij vaak dwars.
@KrisPain De game voelt niet per se al een moderne game. Sowieso bestuurt het nogal apart omdat je Link z’n zwaard elke kant op kan bewegen met bewegingen of de rechter stick, afhankelijk van welke optie je kiest. Het is eerst even goed wennen, maar al snel worstel je niet meer met de controls.
Vragen? Kom maar op!
@Lucas May Hoe bestuur je de vogel in de lucht? Ik vond dat wapperen mateloos irritant namelijk 😛
@WvA Dat is nu volledig te doen met knoppen en de analoge stick. Vergeet niet om de verticale input te inverten (dat staat automatisch niet zo), dat vliegt en zwemt veel beter!