Miranda Vigneau wordt wakker op ruimtestation A.R.E.S., ergens boven een planeet die VESTA heet. Haar crew is weg. Het station doet raar. En er zijn, uiteraard, onheilspellende logboeken die ze kan lezen om te begrijpen wat er in godsnaam is misgegaan.
Tot zover het vertrouwde recept. Maar Rivage doet iets interessants met het tijdlusformat: de vijand is geen alien, geen parasiet, geen horrormonster dat door gangen sluipt. Het is stroom. Of liever, het gebrek daaraan. De energie raakt op, de lichten gaan uit, en dan is het over. Niet met een dramatische dood, maar met een rustige stap naar een mysterieuze arcadeautomaat die de loop opnieuw opstart.
Dat is een bewuste keuze. Rivage positioneert zich niet als een Alien: Isolation-kloon en evenmin als een Outer Wilds-achtige existentiële puzzel. Het lijkt meer op een sci-fi-mystery waar de nadruk ligt op personageontwikkeling, via de afwezige crew die je door achtergelaten sporen leert kennen. Of dat werkt, hangt af van hoe goed het schrijfwerk is.
Puzzels draaien rond zwaartekracht, magnetisme en tijd. Een K9-systeem laat je opgeloste puzzels vergrendelen, zodat je ze niet iedere loop opnieuw hoeft te doorlopen. Dat klinkt als een verstandige beslissing, want niemand zit te wachten op een game die zijn eigen tijdlusmechanisme gebruikt als excuus om je steeds hetzelfde te laten doen.
Rivage verschijnt op 13 augustus. Er is al een demo op Steam als je nu al wil kijken hoe het zit met die stroom.
