Tijdens een panel op Digital Dragons hebben twee technisch schrijvers van CD Projekt Red uitgelegd hoe de studio jarenlang documentatie behandelde als bijzaak, en welke prijs ze daarvoor betaalden. De les is geleerd, zeggen ze. The Witcher 4 en Cyberpunk 2 worden anders.
Het probleem begon al vroeg. Tijdens de ontwikkeling van The Witcher 1 en The Witcher 2 dacht vrijwel niemand bij CDPR aan de toekomst. Twintig jaar later is er van die periode bijna niets meer terug te vinden. Geen technische documentatie, geen vastgelegde ontwerpkeuzes. Dat bleek pijnlijk concreet toen het team aan de remake van The Witcher begon en ontdekte dat er nauwelijks bruikbare kennis bewaard was gebleven. Gelukkig bestond co-developer Fool’s Theory grotendeels uit oud-CDPR’ers die de ontbrekende kennis nog in hun hoofd hadden.
Bij Cyberpunk 2077 liep het pas echt uit de hand. De studio begon met een nieuw documentatiesysteem, Confluence, en creëerde in korte tijd meer dan achtduizend pagina’s aan documentatie. Klinkt grondig, maar het tegenovergestelde was waar.
Door de schaal van het project verwaterde het onderhoud van al die pagina’s tot iets dat niemand nog serieus nam. Voor de Phantom Liberty-DLC werd besloten om een aparte cloudversie van Confluence te gebruiken, waardoor documentatie verdeeld raakte over twee instanties. “Het was chaos,” aldus senior technical writer Adrian Fulneczek. Twee systemen, twee plekken, en niemand die nog wist waar wat stond. Ook externe partners raakten het spoor bijster.
De aanpak voor The Witcher 4, dat pas na 2026 verwacht wordt, en Cyberpunk 2 is daarom fundamenteel anders. Documentatie is nu een gedeeld bezit binnen het hele bedrijf, toegankelijk voor teams wereldwijd. En het bijhouden ervan is niet langer optioneel: elke ontwikkelfase wordt afgesloten met een zogenaamde gate, en zonder volledige documentatie kom je die gate niet door. Van pre-productie naar alpha naar bèta naar release, elke stap vereist dat de papierwinkel op orde is.
Het resultaat is dat kennis niet meer opgesloten zit binnen losse teams. Als het Witcher-team een oplossing vindt voor een specifiek probleem, kan het Cyberpunk-team die meteen inzien en overnemen. Doorbraken op één project komen zo het hele bedrijf ten goede, in plaats van dat dezelfde problemen op meerdere plekken opnieuw worden opgelost.
Het is niet het soort nieuws waar je van achter je stoel valt. Maar wie de rommelige lancering van Cyberpunk 2077 nog herinnert, weet dat de problemen van die game niet alleen in bugs zaten. Ze zaten in het proces erachter. Dat CDPR daar nu structureel iets aan doet, is misschien wel het meest geruststellende dat je over The Witcher 4 kunt horen.
