In deze rubriek vertellen PU-redacteuren over de game die het afgelopen jaar de meeste indruk op ze heeft gemaakt. Vandaag: Luuc met Assassin’s Creed Shadows.
Wat een game is Assassin’s Creed Shadows, zeg! Na afgelopen voorjaar dik zestig uur rondzwerven door het zestiende eeuwse Japan dacht ik dat het behalen van de Platinum-trofee de kers op de taart zou zijn. Naoe en Yasuke waren geen geweldige personages, de wereld waarin ik met ze rondzwierf des te meer.
Veranderende seizoenen, schitterende uitzichten en dynamisch weer deden het land, dat net (bijna helemaal) door Oda Nobunaga samenbracht was, tot leven komen. Maar na de zoveelste keer een groep tempeliers halt toeroepen en wraak nemen voor vermoorde familieleden, dacht ik dat mijn avontuur wel ten einde was gekomen.
Vooral omdat ik de afgelopen jaren meer en meer het gevoel krijg dat de glans van openwereldgames verdwijnt. Het systematisch uitkammen van verschillende zones en de vele zijmissies die daarbij horen, begint als opvulling te voelen. Als een schaal brood bij een avondje All you can eat dat er doelbewust staat om je te vullen. Ik zat er dus compleet naast.
Alles ruikt naar avontuur
Ik ben pas een week terug van een maand reizen in Japan, maar bijna dagelijks gingen de gedachten uit naar één game: Assassin’s Creed Shadows. Iedere tempel en elk gebouw bracht me terug naar mijn avontuur met de behendige Naoe, met wie ik het merendeel van het avontuur speelde. Haar acrobatische sprongen en snelle klim- en klauterwerk maken het verkennen van Kioto en iedere andere regio telkens weer een genot.
Onbewust heb ik mezelf daarmee alleen ook gehersenspoeld. Want terwijl ik door Kioto liep een paar weken terug, bekroop dezelfde gedachte mij constant: “Dat is een mooi muurtje om te beklimmen”, of “Vanaf het dak van dat kasteel zou ik best een Leap of Faith kunnen doen”. In Osaka dacht ik veelal hetzelfde overigens, maar dat was niet het enige waarmee ik constant bezig was.
Assassin’s Creed Shadows gaf me onbewust nieuwe waardering voor de Japanse architectuur. Want waarvoor dienen die grote grachten rondom kasteelgronden? Waarom zijn die grote kasteelmuren allemaal wat schuin? En hoezo heeft ieder Japans kasteel nog een klein dorpje achter zijn reusachtige poorten?
Shadows beantwoordde sommige van die vragen al afgelopen maart. Binnen de kasteelgronden werden nieuwe samoerai getraind, woonden de gezellen van een of andere heer en dienden sommige panden als voedsel- en wapenopslag. Terwijl ik anno 2025 op historische excursies ging, wist ik bij verschillende paleizen al verrassend goed hoe de vork in de spreekwoordelijke steel zat. Stiekem kreeg ik pakweg driekwart jaar geleden onbewust geschiedenisles.
Goede geschiedenisles
Nu pronkt Ubisoft wel vaker met de onderwijzende kwaliteiten die de franchise schuilhoudt, al komt dat vaker naar voren middels een losse geschiedenistour. Met Shadows besloot ontwikkelaar Ubisoft Montreal het over een andere boeg te gooien. Meer dan eens wordt een zijmissie gekoppeld aan het uitleggen van de cultuur van Naoe.
Denk aan het meedoen aan een theeceremonie, iets wat ik tijdens m’n vakantie ook mocht beleven. Natuurlijk is het leuk dat je dan alles nog eens uitgelegd krijgt, maar dankzij de game wist ik het al. Niet alleen dat, ook bij het opsnuiven van de geschiedenis in verschillende musea betrapte ik me erop meer interesse te hebben in alle kopjes en aardewerken van vroegere hoge heren tijdens hun theeceremonie al die jaren geleden.
Hetzelfde geldt voor de vele soorten bepantsering, en het ontwerp van Osaka Castle en het kasteel in Himeji. Waar ik ze in maart infiltreerde met Naoe, liep ik dit keer op m’n dooie gemakje rond en kon ik me des te gemakkelijker inbeelden hoe de Siege of Osaka eruit moet hebben gezien. In Shadows maakte ik immers meerdere grote veldslagen mee, waarbij ik op soortgelijke manier een kasteel overhoop haalde.
Nieuwe waardering
Nu wil ik niet zeggen dat je een Assassin’s Creed-game móét spelen voor je op vakantie gaat naar Japan, Griekenland of Egypte. Dat moet je lekker zelf weten. De afgelopen weken hebben me vooral geleerd hoe een game als Shadows onbewust veel meer impact op je kan maken, zelfs als je de gebreken duidelijk kunt zien.
Dat werd opnieuw duidelijk toen ik tijdens mijn reis de Switch 2-versie opstartte. Het is een indrukwekkende port, waarvan je weet dat deze niet dezelfde prestaties voorschotelt als de PS5-versie. Dat neemt niet weg dat m’n save van eerder dit jaar zo uit de cloud trekken magisch was. In Kioto mijn eigen middagwandeling nabootsen met Naoe liet me het spel op een geheel nieuwe manier appreciëren.
Het lijkt hip te zijn om te haten op Assassin’s Creed. Deels zal het vast terecht zijn en op sommige vlakken ben ik het waarschijnlijk met je eens, maar dit jaar heeft me meer dan ooit laten inzien dat de reeks anno 2025 nog goed kan verbazen. Net zoals dat de Switch 2-release me verbaasde, want die draagbare versie van deze interactieve geschiedenisles gaf me de kans om mezelf nog veel sterker te verbinden aan de twee compleet verschillende tijdsperiodes uit de Japanse geschiedenis. En daarvoor kan ik Assassin’s Creed Shadows alleen maar bedanken.
Meer nieuws
Summer Game Fest 2026: alle showcases, tijden en livestreams op een rij
ARC Raiders: release, gameplay, platforms en alles wat we weten
Steam Deck 2: release, prijs, specs en alles wat we weten
Forza Horizon 6: release, PS5, Game Pass, map en alles wat we weten
Battlefield 6: alles over release, gameplay, Season 3 en meer
De gekste dingen die we op CES 2026 hebben gezien
Favorieten: Metroid Prime 4 blijkt een nieuw recept dat minder lekker smaakt
Favorieten: Clair Obscur: Expedition 33 ging stiekem over iets heel anders
Favorieten: Wanderstop was het oog van de storm
Favorieten: Clair Obscur: Expedition 33 was vorig jaar al mijn beste game van dit jaar
Valhalla, Mirage en Shadows heb ik nog niet gespeeld maar ik kan altijd enorm genieten van de werelden en de sfeer die de games neerzetten.
AC is een van de weinige franchises waar ik van weg blijf puur op basis van wat anderen er (vrijwel eensgezind) over te zeggen hebben. Langdradig, repetitief en weinig uitdagende gameplay. Da’s 3 strikes voor mij, ongeacht wat de positieve elementen zijn.
Daarom zijn er ook meer schapen dan herders in de wereld.
Was toevallig in staat om de game te spelen toen die uitkwam en kreeg wat geld terug van de Vitens dus bij lauch gekocht.
Was veel beter als Saaihalla maar toch had die de typische Ubisoft nadelen. Geforceerd level systeem en de game was gewoon veels te lang.
Kyoto*
Ik ben blij dat anderen er zich mee amuseren, iedereen zijn ding!
Alle grote AC creeds verliezen mijn aandacht.
Ik hield meer van de compacte Mirage.
Mirage heeft de perfecte grootte. Heel erg genoten van die game.
Als ik er zo aan terug denk is het alleen Valhalla die me zo negatief over de Assassins Creed games laat praten. Heb een aantal weken terug met plezier de remastered versie van Rogue gespeeld, ook een compacte game. Odyssey en Origins heb ik ook van genoten, die waren ook redelijk groot maar niet te groot en uitgerekt als Valhalla. Kortom, Assassins Creed games zijn leuk maar niet als ze zo repetitief en uitgerekt zijn als Valhalla.
Rogue heb ik nooit gespeeld, misschien de rebel collection maar eens downloaden dan, die is momenteel in de aanbieding in de eshop en bevat Rogue en Black flag.
@Kluut, hou er wel rekening mee dat het veel varen is in die game. Als je dat niet leuk vind kun je hem beter overslaan.
Je gaat echt weer terug in de tijd met die game, beetje a la Black Flag gameplay. Heb me er erg mee vermaakt zo’n nostalgische trip. Ook daar geldt repetitieve gameplay maar omdat het niet zo’n groot spel is, is het een lekker spelletje om te spelen en is het niet zo storend.
Te laat, staat er al op 😀
@Kluut, ik ben ook niet echt van het varen maar ben er toch plezier aan beleefd dus denk wel dat het goed komt 😃👍🏻.
Komt zeker goed 😀
Heb er een groot gedeelte redelijk plezier mee beleeft, maae uiteindelijk toch snel naar het einde toegewerkt. Het is t allemaal net niet ondanks de mooie wereld. GoY was voor mij beduidend beter en gaf me meer plezier.
Had ik zelf ook.
Yotei was de betere game. Maar heb me gelukkig prima vermaakt met Shadows.
Na 4 uur spelen heb ik het laten liggen.
Idem. Ongeïnspireerde eenheidsworst.
Het is tot op heden wel een van de mooiste open werelden, maar wat je zegt: iedereen zo zn ding
Eens hoor, de wereld is prachtig. Maar dan moeten er wel leuke dingen te doen zijn (die niet al ontelbaar veel eerder (en beter) gedaan zijn).
Mediocre game. Onbegrijpelijk dat deze op 6 staat in de top 25 games 2025 van PU. Maar goed, ieder z’n ding!
Ga janken ook…….
Zoals 80% van de spelers.
Voor de comment sectie ga deze game niet vergelijken met die woke shit van Sony Ghost of blabla het zijn twee aparte games YOU IDIOTS!!!! Zoals Joker het zou zeggen!!!!!
2 games met behoorlijk wat raakvlakken, dus een vergelijking is prima op z’n plaats. En inderdaad, daar trekt Shadows behoorlijk aan het kortste eind.
Nee gewoon niet hele andere setting!!!!! En tijdlijnen
@Thelastottoman
In games vergelijk je de GAMEplay. Bizar, I know. En die is prima te vergelijken, zoals ik al aangaf.
Ok @ thelastottoman
maar dus kun je geen enkele kart game met elkaar vergelijken.
Of geen enkele platform game.
Andere setting, andere wereld. Totaal geen overkoepelend universum.
In jou redenatie kun je 99,9999999 procent games niet met elkaar vergelijken.
Is dat gezegd dan door mij mensen leven echt in een game matrix man een waan wordt wakker het zijn twee anderen tijdlijnen en niet te vergelijken en zwaar copy paste van de Creed games!!!!
Hahahah de grootste idioot voorop blijkbaar.
Er was niks woke aan Yotei, het was een ontwikkelaar die zich schandalig heeft gedragen online na de dood van Charlie Kirk. In tegenstelling tot Shadows…nou laat maar.
Ghost of Tsushima heeft erg veel van AC gejat hè (al zij het wel beter op sommige vlakken)
Er is niks woke aan Ghost of Yotei, tenzij je een vrouwelijk personage al niet meer kan verdragen. Dan is Kill Bill ook woke! Weinig kwaliteitsvolle ragebait als je het mij vraagt.
En de Charlie Kirk discussie kunnen we maar beter begraven, net zoals ze met de man ook hebben gedaan. Een moord plegen is uiteraard not done. Helaas is het extreme idealisme in de wereld ver van begraven!
Ik zit er nu een kleine 50 uur in en vermaak mij er prima mee. Ik weet dat het geen perfecte game is, maar ik ga hier altijd zo lekker op.
Volgens mij is dat waar gamen om draait toch, plezier.
Nou precies dat is het belangrijkste de plezier die je ermee hebt.
Zoveel genoten van deze game! 🤩. 110 uur, en mijn eerste platinum in 13 jaar dat ik het account heb.
Het probleem van AC Shadows is naast de controversiële thema’s (laten we die nu maar even negeren, het is kerst…) dat hun timing van release gewoon niet zo goed was. Als dit tien jaar geleden was verschenen had de game misschien meer waardering gehad, maar afgelopen jaren zijn er tig open wereld games over het oude Japan verschenen en de Ghost of-reeks heeft Shadows eigenlijk een beetje overbodig gemaakt. Dan kan het nog prachtig ogen of heerlijk spelen maar er is minder impact. De Ghost-reeks is ook gewoon stijlvoller en authentieker. Denk dat het voor Ubisoft ook niet dé hit is geworden waar de hele gamewereld nog maanden over is blijven praten en die ook geen belachelijke aantallen heeft verkocht.
Ok sorry voor de lange comment, maar Shadows is voor mij de game waar ik het meest haat/liefde gehalte voor heb sinds tijden.
Qua dynamische Japanse wereld, met de adembenemende graphics, seizoenen, physics, levende NPCs en heerlijke stealth controls/animaties van Naoe is dit echt de game waar ik 20 jaar geleden alleen over kon dromen. Ik was oprecht ook echt hyped voor deze game en ik heb me er deels heerlijk mee vermaakt.
Maar potverdomme wat werken daar ook een stelletje clowns zeg… Waarin tech, animatie, etc een 10/10 verdiennen, waren story, game level design en Q&A denk ik maar op rookpauze buiten aan het koekeloeren. Wat een shitshow.
Je kent het wel: de laatste 4-5uur van een game gewoon klakkeloos door bunkeren “alleen om maar snel het einde te zien”, het werd zelfs zo erg dat ik de cringe dialogen ook maar gewoon begon te skippen (kuch Yasuke, kuch). Toen maar eindelijk op het einde gekomen: kom je op een tedious cluterfuck grind level waar golf na golf aan vijanden je aanvallen met die repetitive combat, zonder checkpoint, op een gegeven moment was ik er gewoon klaar mee en heb ik de game gewoon verwijderd. Wat zo jammer was voor zo’n prachtige wereld.
Oh en laat me niet beginnen met de verplichte one-shot kill bosses die nergens op slaan (die gast gooit zand naar mij en ik ga gelijk dood? Wtf?), zelfs op easy mode.
Wat ik zei, ik hou van deze game, en ik haat deze game. Het heeft mijn zin in Ghost of Yotei in ieder geval verprutst.
Toch zie ik me nog terugkomen naar Shadows, al is het alleen maar om daar rond te lopen/sneaken.
Zou toch aan Yotei beginnen, die heeft namelijk wel een geode story, game lvl design en QA haha
@Master na de lovende woorden uit het artikel en de lijst waarop Shadows stond dacht ik dat ik de game misschien toch moest spelen. Maar als ik dit weer lees denk ik nee. Het zijn precies de dingen waarin ik me erger in een AC game. Het kan heel lang leuk zijn tot een specifiek punt, dan verkloten ze het weer.
@kroepie dat ja
Kan dat niet bij elke game studio gebeuren ongeacht welke het is?
@Buurman zeker!
Ik heb deze game net een paar dagen en die 7 uurtjes dat ik er nu in zit maakt al diepe indruk, ik speel op de PS5 pro en grafisch is dit denk ik de mooiste game die ik ooit gespeeld heb, de weersomstandigheden, de landschappen in die stormen, ik dacht dat Ghosts of Tsushima mooi was maar dit is nog mooier, (ik heb echter Ghosts of Yotei nog niet gespeeld). Het vechten vind ik ook geweldig in Shadows, veel beter dan in zijn voorgangers. Maar wat is de game GROOT! Ik weet niet of ik daar helemaal doorheen ga komen. Maar idd een topgame en beter dan ik had verwacht tot nu toe.
Het is een van de kleinste AC’s 🙂
Ik heb ze vrijwel allemaal gespeeld maar enkel Origins uit gespeeld. Maar de map oogt hier ook weer erg groot, wist niet dat het kleiner is, maar misschien kan ik deze dan ook uit spelen.
Volgens mij is het qua oppervlakte net wat groter dan Origins.
Edit: even opgezocht. Het is zelfs even groot als Origins (80m²), alleen Shadows heeft totaal 125m² aan oppervlakte waarvan 80m² speelbare grond is. Daardoor voelt het waarschijnlijk groter aan ^^. De woord keuze ‘kleinste’ is dan ook niet terecht, had beter kleinere kunnen gebruiken 🙂
Groot genoeg, vond Origins ook al behoorlijk in omvang.
Ik heb de game uitgespeeld en de platinum trophy gehaald, maar uiteindelijk vond ik wraak nemen op The Yotei Six leuker dan The Shinbakufu Twelve.
Ik heb echt letterlijk dezelfde mening. Ik vond Shadows echt een leuke game, maar Yotei was net wat leuker.