In deze rubriek vertellen PU-redacteuren over de game die het afgelopen jaar de meeste indruk op ze heeft gemaakt. Vandaag: Denian met Metroid Prime 4: Beyond.
Ruim acht jaar wachten op een nieuw deel was een slopende test van geduld voor een Metroid Prime-fan als ik. De oorspronkelijke trilogie, waarvan het laatste deel al bijna twee decennia oud is, heeft mede mijn smaak in games bepaald. Wat was het dan ook fantastisch om begin deze maand het vierde deel op te starten en een nieuwe Prime-wereld te kunnen verkennen, die er visueel beter uitziet dan ooit tevoren.
Toch ontdekte ik al snel dat er iets vreemds aan de hand is met deze nieuwe Prime. Al die jaren later speelt het spel namelijk flink anders dan ik me herinner uit de tijd dat ik als tiener Metroid Prime 1, 2 en 3 aan één rits achter elkaar speelde. Dat zit hem niet in de karakteristieke sfeer of spanning – integendeel zelfs. Het zit hem wél in een aantal gameplaykeuzes waar ik met mijn hoofd niet bij kan waarom ze dat zo hebben bedacht.
Liefde en haat
Deze eindejaarsrubriek heet ‘Favorieten van de Redactie’. Zoals je misschien al tussen de regels door kunt lezen, is Metroid Prime 4 (tot mijn verrassing) niet mijn favoriete game van het jaar geworden. Ik voel heus wel liefde voor de game – anders zou ik er niet over willen schrijven – maar ik eindig er dit jaar ook verbitterd door.
Ik hou ervan wanneer dit spel me diep in zijn intergalactische biomen laat dwalen, door dichtgevroren tunnels of claustrofobische mijnen. Ook geniet ik van de strak gechoreografeerde gevechten tegen Samus’ rivaal Sylux, die me op meerdere vlakken deden denken aan die tegen Dark Samus in Prime 2 en 3.
Maar wat mij tegen het hoofd stoot, is dat de meeste toevoegingen die voor de franchise ‘nieuw’ zijn, de game onderuit hebben gehaald. Te beginnen met het feit dat die omgevingen (een sneeuwgebied, een lavagebied, et cetera) – die in de meeste Metroids naadloos in elkaar overlopen – hier met elkaar verbonden zijn door een woestijn die dient als een soort van open hub. Ik ben ervan geschrokken hoe gedateerd de uitvoering daarvan uiteindelijk is gebleken.
Zo race je als premiejager Samus op een motor van het ene gebied naar het andere door deze saaie, grafisch ondermaatse zandvlaktes, terwijl je her en der groene kristallen oppikt voor latere upgrades. De hub valt enorm uit de toon ten opzichte van de verschillende omgevingen die er aan grenzen. Daarnaast gaat het compleet in tegen de aard van de franchise, wat het des te verbazingwekkender maakt dat dit is bedacht.
Ze hebben het niet begrepen
Met die ‘aard’ bedoel ik natuurlijk het metroidvaniagehalte: een specifieke stijl van gaming waar de franchise het boegbeeld van is. Metroid-games spelen zich vrijwel altijd af in een buitenaardse omgeving met verschillende zones die met elkaar verbonden zijn, maar wel dienen als één samenhangend geheel. Zo keer je in de games vaak terug naar eerder bezochte locaties, waar je bijvoorbeeld eerst een doorgang niet kon openen omdat je daar een specifieke upgrade voor moest zoeken.
De verlaten planeet waar Samus in deze game belandt, Viewros, voelt níét als één geheel, ook al suggereert het spel van wel. De woestijn is daar de grootste boosdoener in. Iedere keer dat ik die overstak werd ik weggetrokken uit het spannende gevoel dat je krijgt van de andere omgevingen. In de praktijk voelen die losgekoppeld van de lege zandvlakte – een gevoel dat alleen maar wordt versterkt door de vele tussenfilmpjes die opduiken wanneer je de woestijn verlaat.
Ik vraag me dan ook af: waarom? Wat is de reden dat de ontwikkelaars van mijn verder zo geliefde Retro Studios, die in het verleden hebben bewezen hoe ze als geen ander het metroidvaniagenre kunnen vertalen naar 3D, met zo’n idee op de proppen kwamen? Er zijn twee theorieën die de afgelopen weken door mijn hoofd hebben gespookt. Enerzijds denk ik dat de hoge bazen bij Nintendo zich iets te veel hebben bemoeid met de game, door te stellen dat het een ‘open spelwereld’ nodig heeft. Dat lijkt sinds Breath of the Wild nogal te zijn doorgeschoten als een favoriet stokpaardje van het bedrijf (zie ook Mario Kart World en de recente Pokémon-games).
Mijn tweede theorie is wat minder hoopvol voor de toekomst van de serie, en dat is dat Retro Studios mogelijk de draad een tikkeltje is kwijtgeraakt in wat een Metroid Prime-game maakt wat het is. Die gedachte is helemaal niet zo gek, aangezien cruciale ontwikkelaars die werkten aan de trilogie al lange tijd vertrokken zijn bij de studio.
Een uitgeklede Prime met vlagen van excellentie
Die gedachte is ook goed te onderbouwen door het feit dat de biomen voor het grootste deel véél te lineair en véél te voorspelbaar zijn voor een metroidvania. De omgevingen zijn prachtig en stuk voor stuk origineel bedacht, maar dit is de eerste Prime die meer als een corridor shooter aanvoelt dan een daadwerkelijke puzzelgame.
Soms vroeg ik me tijdens het spelen dan ook af wat nou precies de definiërende factor van Metroid Prime 4 is. Uiteindelijk kan ik niets anders zeggen dan dat de game een uitgeklede versie is van de Prime die ik ken. Dat uit zich op meerdere andere vlakken: van het warrige verhaal tot inspiratieloze namen voor wapens als ‘Ice Shot’ en ‘Thunder Shot’. Het is allemaal een stuk minder fantasierijk dan wat ik gewend ben van Retro.
Maar goed, ik zei het al eerder: ondanks alles voel ik dus wel liefde voor deze game. In eerste instantie omdat ik gewoon onwijs gelukkig ben dat ik dit jaar eindelijk een nieuwe Metroid Prime kon spelen. Ik kan me niet herinneren dat er een game is geweest waar ik zó lang naar heb uitgekeken. Uiteindelijk voelt het grotendeels ook gewoon als een heerlijk warm bad voor me, dankzij (wederom) een zinderende soundtrack van Kenji Yamamoto, de fantastische art direction en vertrouwde combat.
Ook zijn er vlagen van excellentie die een hoop goedmaken. Ice Belt behoort wat mij betreft tot een van de beste gebieden in de hele reeks, op hetzelfde niveau als de Phazon Mines (Prime 1) en Elysia (Prime 3). Dit gebied blijft nog steeds redelijk lineair, maar weet die tekortkoming juist enorm te benutten door er een claustrofobisch en horrorachtig spektakel van te maken. No fucking notes.
Opluchting en blijdschap overheerst
Prime 4 zal uiteindelijk als laatste eindigen in mijn lijstje van favoriete Metroid Prime-games. Ik ben oké met die gedachte; de eerste drie spellen zijn nou eenmaal moeilijk te overtreffen. Het is alleen jammer dat Retro Studios de noodzaak voelde om een geliefd recept aan te passen, alleen maar om het zoutlozer en daardoor minder smaakvol te maken. Toch overheerst het gevoel van opluchting en blijdschap dat Prime 4 – na acht jaar ontwikkelingshel – niet volledig uit de schappen is gebleven.
Maar asjeblieft Nintendo, laten we niet weer te lang wachten op een vervolg. Een nieuwe trilogie dit decennium kan heus wel, toch?
Meer nieuws
Summer Game Fest 2026: alle showcases, tijden en livestreams op een rij
ARC Raiders: release, gameplay, platforms en alles wat we weten
Steam Deck 2: release, prijs, specs en alles wat we weten
Forza Horizon 6: release, PS5, Game Pass, map en alles wat we weten
Battlefield 6: alles over release, gameplay, Season 3 en meer
De gekste dingen die we op CES 2026 hebben gezien
Favorieten: Clair Obscur: Expedition 33 ging stiekem over iets heel anders
Favorieten: Wanderstop was het oog van de storm
Favorieten: Clair Obscur: Expedition 33 was vorig jaar al mijn beste game van dit jaar
Favorieten: Heel Kirby Air Riders is fucking bullshit
Van de week Prime 4 uitgespeeld en vond de game echt wel tof maar niet mind blowing ofzo. Vooral die woestijn was een gamebreaker, groot, saai en die kristallen waren vervelend.
7.5 game is het voor mij geworden.
Lekker stukkie tekst weer, kan me er helemaal in vinden. MP 4 bleek een skip voor mij.
‘Maar asjeblieft Nintendo, laten we niet weer te lang wachten op een vervolg. Een nieuwe trilogie dit decennium kan heus wel, toch?’
Volgends geruchten wordt er gewerkt aan een nieuwe metroid game, direct na de release van 4 dus we gaan zien wat daar van waar is.
Ik zelf had veel meer van de game verwacht en heeft de game veel kritiek puntjes bij mij. Dus ben het wel eens met dit artikel… al heb ik deel 2 en 3 nooit gespeeld, en vindt ik deel 1 gewoon weg een legendarische game.
Maar is het niet dat Nintendo even andere ips uit het slot trekt. Metroid heeft nu een mooie comeback gehad zou nu wel eens willen zien wat Retro studios met een 3e dkc zou kunnen doen of hoe ze een triple A Star Fox zouden maken.
Metroid prime moet eerst een nieuwe stap gaan zetten voordat ik echt een nieuwe wil.
Jammer dat je er niet zoveel schik van gehad hebt als gehoopt. Maar hij leek me toch wel goed genoeg om int eindejaarslijstje te verschijnen. Hij viel me op in afwezigheid.
Wat vond je van de aanwezigheid van de (voor metroid-begrippen) NPC’s dan?
Je vraagt t aan iemand anders maar ik heb daar ook een mening over :p.
Heb me niet zozeer aan de npc’s geërgerd maar meer aan de wisselwerking tussen hen en Samus. Was heel vervelend omdat Samus zelf niks zegt.
Die andere personages waren best oké.
Beetje hetzelfde als Link en een pratende Zelda-cast zoals in de laatste 2 delen het geval was? Niet dat het me stoorde, en Link mag absoluut never nooit gaan praten (de paar woordjes in TWW zijn meer dan voldoende), maar een beetje akward voelt het wel. Alsof het personage geen onderdeel uitmaakt van de dialoog. Hielp in BotW ook niet mee dat Link gewoon amper expressie toonde. Voorgaande Links dede dit beter.
Wel dank voor je mening, mij lijkt het namelijk het gevoel van isolatie wegnemen wanneer je constant met NPC’s aant babbelen hebt. Voelde voor mij meer als een lijntje naar algemeen publiek uitgooien.
@luigi1985. Vond de npc’s toch niet van een dusdanige niveau dat ik het niet storend vond. Vooral Mackenzie die zei continue wat nu te doen was vreselijk.
Ja met best oké bedoel ik ook: ze waren niet irritant. Alleen de eindbaas battle waren ze echt kut
Het is bij Zelda wel minder akward. Bij link zie je het gezicht nog enzo. Samus is alleen een knik af en toe.
@benjaminben het is ook niet constant dat je ze op je heen hebt.Maar kleine gedeeltes van het level.
Metroid prime 4 het laatste gedeelte voor het einde heeft die game een flinke duw naar beneden gegeven. Dat was zo misplaatst slecht. Het is geen slechte game maar ik wil alleen nog een Metroid prime 5 als ze er nu echt iets bijzonders mee doen.
Ja dat was ook wel een beetje saai. Vooral die kristallen.
Ja het lijkt er op dat er een gebied is gesneuveld door tijdsdruk.
Het vreemde is dat Metroid-games naar mijn idee uit zichzelf eigenlijk al open werelden zijn. Net zoals elke goede metroidvania. Immers, je kunt overal heen waar je maar wil, ze zijn (grotendeels) niet lineair en veel van zulke games hebben ook side quests die je vooruit helpen. Feitelijk bestaat een Metroid-game uit één groot level, waarin je steeds meer toegangen ontsluit, totdat je elk hoekje en gaatje naar believen kunt verkennen.
Als je echter voortdurend moet wisselen tussen woestijn en level, met de nodige laadschermen en cutscenes, lijkt mij dat juist een stuk minder vrij bewegen dan wanneer je ononderbroken door de wereld beweegt. Zo wordt The Sims 3 bijvoorbeeld veel meer als een open wereld ervaren dan de andere delen, omdat daar je huis en de stad één geheel vormen en de stad er dus niet een soort hub is van waaruit je kavels inlaadt.
Ik heb dan eerder het idee dat Retro Studio’s eigenlijk gewoon een lineaire Metroid wilde maken, maar toch snel de woestijn erin gooide om te kunnen doen alsof de game open world is en zo Nintendo tevreden te stellen.
Mooi artikel
Schande dat het zo heeft moeten lopen want deze game had echt DE Switch 2 knaller kunnen zijn. Fijn dat mensen ook een beetje van hun nostalgie wolkje zijn gevallen om er een beetje objectief naar te kijken.
Top 10 games 2025? Non monsieur
Deze game is er eentje met een lange historie aan ontwikkeling en dat pakt altijd slecht uit. Zie ook oa Daikatana of Duke Nukem Forever. Denk dat je nog blij mag zijn met een game die gemiddeld overal een dikke 8 scoort. Ik heb dit nog niet gespeeld, komt in 2026 wel.
Ik heb sinds kort de Switch 2 in huis gehaald, maar een echte volledige Switch 2 titel is er bijna niet. Het zijn allemaal upgrades van de Switch. Ik heb de bundel met Mario Kart World. Donkey Kong Bananza spreekt me niet aan als je alleen maar muren moet doorbreken i.p.v. dat het echt een uitdagende platformer is. Wel één geluk is dat ik Zelda: BOTW op de Switch gespeeld heb maar de vervolg (Zelda: TOTK) niet, vanwege dat het net grafisch te min was. Dus momenteel vele uren nu met Zelda: TOTK bezig. Had alleen bij release of kort na release wel een nieuwe Mario 3D en Zelda verwacht.
Donkey Kong is wel echt goed hoor. Ik had dezelfde zorg, maar het is een puike game. Krijg je absoluut geen spijt van!
Wellicht dat ik wat gameplay filmpjes ga kijken om een beter indruk te krijgen. Wat ik van de review destijds zag was alleen maar hersenloos beuken.
@kenny ik heb me uiteindelijk ook over laten halen maar werd net als @miniitx ook niet enthousiast van de diverse filmpjes. Heb hem gehaald en dezelfde dag weer op marktplaats moeten zetten. Helaas heb ik bij deze game enorm last van motion sickness vanwege de camera die net als helaas in splatoon (wat een vette game) automatisch mee gaat en niet veranderd kan worden. Wel balen want vooral Splatoon vond ik erg tof maar kon deze ook maar kort spelen.
Dus je hebt Bananza niet eens gespeeld maar je roept wel in meerdere topics dat het een saaie, simpele game is?
Sjonge, sjonge zeg.
@MiniITX
Mario Kart World, Donkey Kong Bananza, Metroid Prime 4: Beyond, Pokémon Legends: Z-A en Kirby Air Riders. Daar zit toch wel IETS voor je tussen?
Mario Kart World zeker. Donkey Kong Bananza zie bovenstaande en wellicht moet ik me in even verdiepen in wat gameplay filmpjes om een beter indruk te krijgen of dit wat voor mij is. Pokémon gaat er alleen komen als deze dezelfde “wereld” sfeer kan neerzetten zoals, Zelda. Van wat ik daar gezien heb is het erg kaal/ leeg en sfeerloos.
Mijn games zijn eigenlijk meer van; Mario 2D, 3D en Kart. Donkey Kong, zoals N64 of een goede openwereld. Pokémon beetje zoals de GBA versies, maar dat zou ik dan ook weer erg graag zien in een sfeervolle openwereld game. Metroid dan weer, zoals de SNES versie. Yoshi vond ik ook leuk en ben dan benieuwd wat die game gaat brengen. En eigenlijk alle Zelda games op Hyrule Warroirs na.
@MiniITX
Bij Donkey Kong Bananza dacht ik het eerste half uur ook: ‘Is dit het nou?’, maar vanaf dat punt vond ik het echt een geniale game met gameplay die werkt als dopamine. Je wil constant doorgaan. Deze game is zeker een kans waard, vind ik!
Pokémon moet je niet spelen om de mooiheid, maar de gameplay is oprecht echt heel leuk. Het gaat niet vervelen en je bent constant bezig. Ik vind het een toffe game. Geen geweldige en/of intrigerende game, maar wel een game die constant leuk blijft.
Het lijkt erop dat je een redelijk beperkte smaak heb m.b.t. Nintendo games (wat niet erg is), maar dan zul je inderdaad wat langer moeten wachten tot er meer nieuwe games uitkomen.
Als persoon die Bananza 100 procent heeft voltooid kan ik wel stellen dat het veel meer is dan de eerste 4 uur doet vermoeden.
Desalniettemin was het voor mij vanaf minuut 1 al raak dat ik het vet vond.
Bedankt allen voor de goede comments, waardeer het zeker.
Ik zal een game eens goed gaan bekijken of het echt wat is voor mij voordat ik een voorbarige conclusie trek en niet alleen op basis van een review af moet gaan.
Na de interviews snap ik wel waarom de game is zoals ie nu is. Nintendo moet Retro de volgende keer gewoon 100% creatieve vrijheid geven, dan moet het helemaal goedkomen met een evt. Metroid Prime 5. Hopelijk nu eerst weer een 2D Metroid game!
En misschien moet Nintendo stoppen met hun grote 3D games overal een open wereld van te willen maken of grote open levels. Maar gewoon kijken waar ligt onze kracht en dat zijn in lineaire levels zoveel mogelijk creativiteit stoppen.
Ja ik ben het met je eens. Qua open wereld games vind ik Botw, ToTK en Elden Ring veruit het beste maar ik vind de andere 3D Zelda’s en ook bijv. Dark Souls III niet minder leuk.
@gameliefhebber
Je moet die interviews maar eens lezen. Daar wordt dat allemaal in aangehaald.
@Luigi1985
Gewoon van alles wat, dat is het beste.
@mooiman ik ken de interviews. Maar Nintendo is sinds Breath of the wild voor hun grote 3D games de rare gewoonte dat ze alles grootste open werelden of grote gebieden willen maken. Breath of the wild, Tears of the Kingdom, Metroid prime 4, Mario Kart world, Donkey Kong Bananza, Pikmin 4 , Mario oddysey. Terwijl ik denk waarom gaan ze met die trend mee? Hun kracht was kijk terug naar Mario Galaxy lineaire levels met ontzettend veel creativiteit. Kijk nu naar Donkey Kong Bananza ik heb mij opzich er meer dan prima vermaakt. Maar waarom niet gewoon kleinere levels waar je in totaal 150 bananen kan vinden ipv de huidige hoeveelheid. Mario Kart world heeft een open wereld maar er is op wat pakjes en p Switch challenges geen reet te doen in die lege open werelden. Mario oddysey ook wat heeft het toevoegen van 999 manen voor toegevoegde waarde? Nintendo moet echt af van hun visie dat al hun 3D games zo immens groot moeten zijn.
@gameliefhebber
3D Mario games als Super Mario 64 en Super Mario Sunshine hebben altijd al grote open gebieden gehad, net zoals Super Mario Odyssey dus. Er zijn gewoon verschillende soorten 3D Mario games, want 3D Mario games als Super Mario galaxy, Super Mario Galaxy 2 en Super Mario 3D world zijn dan wel weer lineair. Dit geldt trouwens ook voor Donkey Kong 64 en Donkey Kong Bananza i.v.m. de Donkey Kong Country games. Het verschil zit ‘m in die games in de hoeveelheid collectibles (tegenwoordig zijn er veel meer aanwezig in die games), maar als je alle scores van bovengenoemde games bekijkt en vergelijkt, dan zie je dat mensen daar over het algemeen weinig problemen mee hebben. Pikmin heeft altijd open gebieden gehad. Die franchise is eigenlijk maar heel weinig veranderd door de jaren heen.
Dat het open wereld concept tegenwoordig (te) vaak gebruikt wordt, dat ben ik met je eens. Bij games als Breath of the Wild en Tears of the Kingdom heeft dat zeer goed uitgepakt, maar bij Metroid Prime 4 (ook al is dat niet echt open wereld) dan weer niet/een stuk minder. Nintendo geeft zelf in het interview ook aan dat ze m.b.t. Metroid Prime 4 fouten hebben gemaakt tijdens het ontwikkelproces, dus ik hoop dat ze daarvan geleerd hebben en dat andere games diezelfde problemen niet zullen hebben.
Het is een leuke game geworden en met plezier gespeeld. Vind het niet de best uit de Prime serie overigens. Dat blijft voor mij nog steeds Prime 1.
Denk inderdaad dat de filosofie is geweest dat het open wereld moet zijn en wat ook mee kan spelen is dat alle first party titels van Nintendo tegenwoordig zo in elkaar moeten steken dat je niet of niet snel vast komt te zitten (dat is een aanname van me).
Denk dat het daarom wat lineairder is en je wat minder snel vast komt te zitten dan bij voorgaande delen. Ook de makkelijkere bosses passen in dat beeld.
Metroid Prime is sowieso geen verkoop kanon franchise en als de jonge spelertjes al in de tweede wereld vast komen te zitten en niet verder kunnen kan de lol er snel afgaan en kopen ze de vervolg delen ook niet.
Ben momenteel zelf tussendoor Super Mario Sunshine aan het spelen op de Switch 2 en die is vergeleken met andere Mario games echt moeilijk op bepaalde punten. Miyamoto heeft destijds ook gezegd dat hij er eigenlijk niet prat op ging dat hij niet toegankelijk genoeg was.
Mijn persoonlijke mening sluit volledig aan mbt de open wereld. Denk dat het ook een kwestie van tijdgebrek is geweest dat het spel er op een gegeven moment moest komen van Nintendo omdat de eerste versie van de eerste ontwikkelaar al geschrapt is door Nintendo en daarna Retro erop is gezet. Ontwikkelingskosten zijn daardoor enorm hoog geworden.
Buiten dat alles, als je niet in de hub bent vind ik het echt een fantastische game. Ik geniet er heel erg van en zou het zelf een 8.5 geven. Had het spel niet willen missen. Vind het voor mezelf een must buy voor de Switch 2. Ben momenteel bezig in de mijnen dus heb denk ik al veel van het spel gezien en gedaan om een oordeel te geven. Uurtje of 20 heb ik erin zitten nu.
Mooi stukje. Het is voor mij wel de beste game van het jaar maar dat komt ook omdat ik SMG 1+2 al eerder gespeeld had en omdat ik aan Silk Song bijv. Nog niet begonnen was.
Ben het wel met je eens. Ze hebben vreemde dingen gedaan waardoor er toch een lichte teleurstelling is. Ben ook niet voor 100% gegaan. Vond de boss fights gemakkelijk, het motorrijden haalde het tempo uit de game en vond het ook vervelend dat je steeds terug moest om een chip te installeren.
Het is allemaal minder dan de eerste Metroid games. Zeker 1+2 maar toch heb ik wel ultiem genoten van de momenten die wel echt des metroid aanvoelen en dat zijn er toch veel.
Dit stukje las ik van de week nog. Wel interessant.
https://www.nintendolife.com/news/2025/12/nintendo-suggests-metroid-prime-4s-tortured-development-meant-it-was-divorced-from-the-changing-of-times
Thanx voor de link Luigi1985, interessant stuk info 👍🏻.