Gespeeld: 007 First Light mixt Hitman, Uncharted en lef tot iets eigens
PU.nl
Preview

Gespeeld: 007 First Light mixt Hitman, Uncharted en lef tot iets eigens

IO weet wat het doet. Grotendeels.

Ik heb een bewaker z’n hoofd op een bloemvaas stukgeslagen, op drie meter afstand van zijn collega. Die collega deed niets. Bleef gewoon naar z’n monitor staren. En toch werkt 007 First Light.

Dat klinkt als een contradictie, en dat is het ook een beetje. Maar na ruim drie uur met IO Interactive’s eerste Bond-game snap ik waarom het toch klopt. Want First Light is geen stealth-simulatie. Het is geen Hitman in een maatpak van Savile Row, de Londense straat waar Bond z’n smokings laat naaien. Het is een Bond-film waar jij de afstandsbediening hebt, met alles wat daarbij hoort: spectaculaire onzin, strakke infiltraties, vuistgevechten die aanvoelen alsof Daniel Craig persoonlijk je duimen bestuurt, en ja, af en toe een bewaker die niks ziet, niks hoort en niks doet.

KOUDE DOUCHE

De game begint op IJsland, waar Bond nog gewoon James is. Geen spion, geen 00-status, gewoon een vent bij de marine. Zijn helikopter wordt neergehaald, z’n hele eenheid is dood, en hij strompelt halfdood van de kou over een basaltstrand terwijl zwaarbewapende huurlingen hem zoeken. Een MI6-agent neemt contact op via de radio en stuurt hem richting een basis waar van alles niet klopt.

Dit is in essentie de tutorial, en IO Interactive weet precies wat het doet: je leert bewegen, sluipen, langs richels klauteren en over kloven springen alsof Nathan Drake even z’n paspoort heeft uitgeleend, en af en toe iemand van achteren een tik verkopen, terwijl de spanning gestaag oploopt. Bond weigert op een gegeven moment orders, redt op eigen houtje gijzelaars, en blaast het halve kamp op als afleiding. De Bond-melodie piept er heel even doorheen, net niet genoeg om het thema te zijn, en dat voelt precies goed. Het is een belofte. Een voorproefje.

Na de ontsnapping rolt de titelsequentie met Lana Del Rey’s nummer. Ik was sceptisch over dat nummer toen ik het los hoorde, maar in context, na die openingsmissie, werkt het verrassend goed.

PAINTBALL MET GADGETS

Vervolgens Malta. Een trainingsmissie op een oud fort, waar je een vlag moet veroveren terwijl Interpol-agenten (met paintballgeweren, gelukkig) rondpatrouilleren. Hier krijg je voor het eerst je speelgoed: de Q-Watch, waarmee je apparaten hackt, deuren opent, en een laser afschiet die sloten doorbrandt of bewakers verblindt. Plus een dartpistool dat mensen even flink misselijk maakt. Handig als iemand net voor die ene deur staat die je door moet.

Het werkt intuïtief. Je scant de omgeving met de Q-Lens, ziet welke apparaten je kunt manipuleren, en bedenkt een route. Radio aanzetten om een bewaker weg te lokken, een oefendoel in iemands gezicht laten zwaaien, of gewoon je vuisten laten spreken. Ik heb deze missie drie keer gespeeld en elke keer anders aangepakt. Dat is het Hitman-DNA, en het zit er stevig in.

Wat opvalt: de gadgets werken op grondstoffen die je uit de omgeving raapt. Batterijen uit telefoons, schoonmaakmiddel van tafels. Bond loopt rond als een soort kleptomane schoonmaker die alles meeneemt wat niet vastgeschroefd zit. Het is grappig en een tikje absurd, maar het voorkomt dat je elke situatie met dezelfde truc oplost.

SMOKING EN SCHIJNBEWEGINGEN

De derde missie is waar alles samenkomt: Kensington, Londen. Bond wordt in z’n flat aangevallen, achtervolgt een sluipschutter over de daken, en eindigt bij een chique gala in een museum. En hier schakelt First Light over van actiegame naar spionagegame. Je moet binnen zien te komen (uitnodiging jatten), informatie verzamelen (afluisteren aan de bar, je voordoen als journalist), en uiteindelijk langs de beveiliging glippen naar de cameraruimte.

Dit is het stuk dat het dichtst bij Hitman komt. Meerdere routes, meerdere manieren om bewakers te passeren, en een bluf-mechaniek die precies doet wat je hoopt: Bond kletst zich overal doorheen. Je hebt informatie nodig om geloofwaardig te liegen, en je hebt een beperkt aantal blufpogingen, dus je kunt niet alles wegpraten. Maar als het lukt, is het geweldig. Ik deed me voor als het hoofd beveiliging en stuurde een bewaker weg bij z’n post. De man geloofde het. Bond had niet eens het juiste jasje aan.

Na de infiltratie volgt een bossfight die doet denken aan het Mr. Freeze-gevecht uit Arkham City. Je vijand leert van je aanvallen, dus elke truc werkt maar één keer. Kroonluchter laten vallen, stroomstoot via een vloerplaat, verblinden met een schijnwerper. Het is slim ontworpen en een van de beste momenten uit de hele preview.

VUISTEN EN VUILNISWAGENS

Het melee-gevecht is verrassend goed. Niet diep, maar stevig. Je slaat, blokkeert, pareert, en gebruikt alles in je omgeving: kopjes, mappen, bureaustoelen, bloemvazen, noem maar op. Bond ramt hoofden tegen muren, gooit lege wapens naar gezichten, en schakelt naadloos over van vuistgevecht naar vuurgevecht. Die overgang is het sterkste punt van First Light. Je bent nooit vastgepind in één speelstijl.

Het schieten zelf is prima. Niet meer, niet minder. Het voelt licht, een tikje vlak vergeleken met de impact van de vuistgevechten. Maar het werkt, zeker in combinatie met de License to Kill-mechaniek: je mag pas je wapen trekken als de vijand dat ook doet. Slim, want het dwingt je om eerst alles anders te proberen.

En dan die vuilniswagen. De missie eindigt met Bond achter het stuur van een vuilniswagen, dwars door steegjes en een winkelcentrum, terwijl de Bond-muziek voluit gaat. Het is compleet belachelijk. Maar het is ook precies het soort belachelijk dat bij Bond hoort.

WANKEL EVENWICHT

Er zijn zorgen. De AI is op standaardmoeilijkheid bijzonder vergevingsgezind. Je kunt een complete vechtpartij voeren naast een bewaker die niets doorheeft. Je kunt bewusteloze lichamen niet verplaatsen, wat in 2026 voelt als een gemiste feature. En sommige lineaire stukken, vooral de dak-achtervolging, voelen erg op rails. Weinig interactie, vooral rechtdoor rennen terwijl kogels langs je oren fluiten.

Patrick Gibson als jonge Bond is oké. Charmant, een tikje eigenwijs, maar nog niet iemand waar je wakker van ligt. Dat kan nog komen. Een origin story heeft per definitie ruimte om te groeien, en de game lijkt dat te weten.

HALVE MARTINI

Drie uur is niet genoeg om te weten of First Light de beste Bond-game ooit wordt. Maar het is genoeg om te weten dat IO Interactive snapt wat Bond is: niet alleen een sluipmoordenaar met goede smaak, maar iemand die improviseert, bluft, en als het moet dwars door een museum vecht met een gestolen vuurwapen en een kapotte bloemvaas. Als de rest van het spel dit niveau vasthoudt, wordt het eind mei een goede maand.

007 First Light verschijnt op 27 mei op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. Een Nintendo Switch 2-versie volgt later.