In deze rubriek vertellen PU-redacteuren over de game die het afgelopen jaar de meeste indruk op ze heeft gemaakt. Vandaag: Tijn met Mario Kart World.
Meestal grijp ik de Favorieten van de Redactie-rubriek aan om te kwijlen over een of andere experimentele indiegame die me omver heeft geblazen. Neem een Celeste, Tunic of Outer Wilds: titels die de grenzen van games verleggen met relatief weinig middelen. Dat zijn voor mij de parels.
Zoals ieder jaar zat ik al lang en breed op Jacco’s vraag te wachten: “Tijn, welke game heeft dit jaar de meeste indruk op je gemaakt?” In mijn hoofd reageerde ik al: “Blue Prince, Jacco. Het is een meesterwerk voor puzzelaars en de meest originele game die ik dit jaar heb gespeeld.”
Het Blue Prince-artikel had ik in mijn hoofd al zo goed als geschreven, maar er gebeurde wat geks. Uit mijn mond kwamen namelijk hele andere woorden. “Oh, Jacco. Mario Kart World,” zei ik kwijlend, terwijl ik in de verte staarde. “Uh… Tijn? Gaat het goed?”, probeerde hij nog, maar mijn aandacht was al weer bij die ene afsnijweg die ik nog moest proberen.
Muren, daken, hoofden
Mario Kart World doet veel anders ten opzichte van eerdere delen in de reeks: de open spelwereld, het feit dat iedere plantenpot met een karakter nu speelbaar is en het battle royale-achtige Knockout Tour, om maar een aantal voorbeelden te noemen. Allemaal bijzonder, maar er is één ding dat er voor mij bovenuit springt: dat verdraaide stuntwerk.
Daarmee bedoel ik natuurlijk ‘verdraaid’ als in ‘duizelingwekkend’, want als je het een beetje goed doet, heeft je personage aan het eind van de race gegarandeerd een hersenschudding en een evenwichtsprobleem. In Mario Kart World kun je namelijk iedere reling, muur, dak en zelfs de hoofden van andere coureurs gebruiken om al stuntend wat voordeel te behalen.
De ‘afsnijweggetjes’ in Mario Kart World gaan veel verder dan een bochtje dat je kan overslaan met behulp van een paddenstoel. Je kunt hele muren beklimmen, over daken heen vliegen en soms zelfs zonder item vanaf achteraan het klassement zomaar in het linkerrijtje belanden.
*Klik*
Mario Kart World heeft zelfs een van mijn heilige rituelen veranderd: iedere week, voordat Laurens en ik De Filmkast opnamen, speelden we ongeveer een uurtje Smash Bros. Ultimate. Serieus, dat was bijna net zo belangrijk als het opnemen zelf.
Sinds de Switch 2 in onze huishoudens staat, zijn we Smash Bros. bijna vergeten. Samen door een Knockout Tour heen knallen voor het opnemen is magie met een heel ander smaakje. Het nadeel is dan wel dat onze stembanden gehavend zijn zodra we beginnen met de opnames, maar oh, wat zijn we dan opgewarmd! Op de fiets naar huis zit ik nog in mijn hoofd te stunten, over alles wat ik langs de weg zie.
Mijn favoriete Mario Kart-moment was toen Laurens mij uitlegde dat je vooruit kunt ‘driften’, om vervolgens naar links of rechts te springen. Er was bijna een echte ‘klik’ te horen in mijn brein, want toen ging ik pas los: je kunt hiermee zónder item de wildste afsnijroutes nemen.
De wereld is je canvas
Tja, als je eenmaal door hebt hoe je dat stunten kunt benutten om hele stukken baan over te slaan, dan ben je los. Niet alleen is het enórm leuk om de extreem verstopte en lastige shortcuts te vinden, maar je verwijdert jezelf ook nog eens uit het rumoerige midden waar de vijandige schildjes je om de oren vliegen. De baan is echt je canvas, al moet Lakitu soms wel even oprotten met die hengel van ‘m, als je met een creatieve stunt nét out of bounds gaat.
2025 was een fantastisch gamejaar, met vooral een hoop indieparels. Als ik aan dit jaar denk, komt Mario Kart World echter toch als eerste naar boven drijven. De dopaminehit van een dikke afsnijweg die je zelf hebt gevonden, getest en geoefend, in een échte online race gebruiken, is ongekend.
Kleine kanttekening: daarbij helpt het wel dat ik niet zo goed in Mario Kart ben, waardoor ik niet tussen de zwetende meta-mensen inzit. Dit soort games zijn voor mij op zijn leukst als je je niet te veel laat leiden door competitie. Ik ben ook niet iemand die met het schaken openingen uit z’n hoofd leert, met als resultaat dat ik er geen ster in ben, maar er wel lekker op ga als ik dan zélf iets slims bedenk.
De tirannie van broer en zus
Zoals bij veel media, is deze voorliefde vooral een kwestie van smaak. Gelukkig weet ik precies waar die van mij vandaan komt: Mario Kart: Double Dash.
In het GameCube-tijdperk moest ik het opnemen tegen mijn oudere broer en zus, die toch wat kundiger in het racen waren dan ik. Op Oudejaarsavond was onze hele avond gewijd aan het spelen op de GameCube, zodat mijn ouders ongestoord de oudejaarsconference konden bekijken. Maar ja, zelfs als we er een hele avond voor gingen zitten, kon ik m’n broer en zus niet inhalen.
Ook bij Double Dash was er een momentje dat ik de ‘klik’ bijna kon horen: er stonden paden op de kaart die ik nog nooit had gezien. Ja hoor: met een paddenstoel en wat lef kon je zo vooraan het peloton belanden. De Mario Kart-tirannie van mijn broer en zus was voorbij – ik kon nu eíndelijk af en toe ontsnappen aan hun ijzeren vuist (verder zijn ze lief, hoor).
Pure euforie
Die shortcuts zijn als een goede spike bij Smash Bros. of als een strike bij bowlen: dat levert je een puur gevoel van geluk op. Ik ben ontzettend blij dat Nintendo hierop heeft ingezet bij Mario Kart World. Hopelijk komen ze binnenkort nog met wat dlc-eilandjes, zodat we ook die weer lekker kunnen uitpluizen voor de snelste routes waarbij je de weg niet hoeft aan te raken.
Wist je trouwens dat je in de Golden Rally de hele laatste bocht voor die grote brug kunt overslaan? Je moet alleen even een muur op stunten en via de rails het dak op zien te komen, en ik kan je garanderen dat je altijd door die ronde heen komt.
Meer nieuws
Summer Game Fest 2026: alle showcases, tijden en livestreams op een rij
ARC Raiders: release, gameplay, platforms en alles wat we weten
Steam Deck 2: release, prijs, specs en alles wat we weten
Forza Horizon 6: release, PS5, Game Pass, map en alles wat we weten
Battlefield 6: alles over release, gameplay, Season 3 en meer
De gekste dingen die we op CES 2026 hebben gezien
Favorieten: Metroid Prime 4 blijkt een nieuw recept dat minder lekker smaakt
Favorieten: Clair Obscur: Expedition 33 ging stiekem over iets heel anders
Favorieten: Wanderstop was het oog van de storm
Favorieten: Clair Obscur: Expedition 33 was vorig jaar al mijn beste game van dit jaar
Hete meisjes wachten op u op – – Hot21.fun
Blijf toch van mening dat dit 1 van de saaiste en minst uitdagende mariokart is.
Speel het niet meer zoveel , gewoon op uit gekeken .
Ik vind dat muurrijden of de shortcuts zoeken juist het minst interessant aan de game. Het is wel een hele fijne racer met een waanzinnig leuke knockout tour. Echt een titel om elke maand wel een paar keer aan te zetten. Wel blijft het gevoel hangen dat er wat weinig content is. Mario Kart 8 Deluxe had na aanvulling van het boosterpack echt meer te bieden. Nintendo moet dus gewoon meer content aanbieden.
Ja maar het zit al bom vol content dan bedoel ik de banen (de wereld op zich). Met ontzettend veel karakters! die ook echt leuk zijn. Je kunt voor het eerst zelfs op zeeën racen.. Ja ik vind dat mensen vaak ook wel verwend zijn, Maar dat heeft ook wel weer te maken met Mario Kart 8 met die enorme uitbreidingen en karakters. Mensen willen dan nog meer!, maar ik zou persoonlijk nog wel een hele nieuwe baan optie willen hebben zoiets als de Knockout Tour. Maar dan weer totaal anders :). Bijvoorbeeld dat je met een groep moet spookrijden tegen elkaar met destructie tot gevolg. Wie de meeste Karts en motors overhoud heeft gewonnen!.
Ja MK 8 kreeg natuurlijk eerst al die DLC (Wii U) en daarna nog eens een booster pack. Kostte zo 85 euro bij elkaar. En als je op de Wii U was begonne zoals ik nog veel meer. Vind dat er genoeg te doen is in world.
Ik begon ook al op de Wii-U dus dik 100 uur op de Wii-U en 140 uur op de Switch!.
En die banen waren behoorlijk goed maar ook recht toe recht aan.
Als je het vergelijkt met Mario Kart World dan is dat wel een revolutie.
Ik vind Mario Kart World nu al goed en verwacht dat Nintendo dit nog flink gaat uitbreiden. Alleen nemen ze daar wel alle tijd voor…
Supergame is het, vet leuk. Speel het vaak ‘s avonds met m’n vrouw aangezien die net zo goed is als ik, dus dat zijn spannende potjes en gewoon heel gezellig en lachen om dat samen te doen. Mn kinderen zijn er ook supergoed in dus de tijd dat ik alles met 2 vingers in m’n neus won van iedereen in huis is wel voorbij. Qua racen en tracks vind ik MK8 wel wat sterker maar World is wel echt een hele toffe racer geworden waar iedereen aan kan meedoen, zonder kansloos te zijn.
Amper gespeeld. Alleen als er vrienden over de vloer zijn. Sowieso de Switch 2 amper aangeraakt. Ook de Steamdeck staat al heel lang stof te happen. Speel eigenlijk alleen af en toe een game op mijn tablet.
Double Dash nog altijd een van de master kart series World 30 uur erin zitten maar geen tijd door al die gekke third party support!!!!
Een aantal keren gespeeld bij een bevriend stel en met z’n vieren, alcohol, veel lachen en tot veel te laat doorgaan, is het net als met mk8 een super game.
Geen verrassend gevoel, maar even wennen en dat duurde volgens mij nog geen race en we zaten er vol in.
Ik vond MK8D beter dan MKW.
Mario Kart World voelt als een gigantisch attractiepark met maar vier attracties. Nintendo had de open wereld veel beter kunnen vullen. Gaan ze waarschijnlijk ook doen in de toekomst, maar dan wel voor een prijsje.
Dit vond ik na Hyrule warriors age of imprisonment de meest teleurstellende Nintendo game van dit jaar puur omdat in de normale online races 24 op een baan niet werkt en veel te chaotisch is. En met online vrienden is het nog steeds volgens mij niet mogelijk om knock out tour tegen online onbekende te doen dus ben je als je met vrienden online raced afhankelijk van die normale online races die veel te chaotisch zijn. Plus vind ik het roster wel teleurstellend. Weer Diddy niet bij de eerste racers bijvoorbeeld. En ik vind de open wereld mist in mijn ogen een soort van adventure mode zoals Diddy Kong racing. Want alleen wat p Switch missies en pakjes verzameling daar vind ik te weinig.
Ik vind het ook een fantastische game. Speel het regelmatig als er iemand over de vloer is of met m’n vriendin. De banen zijn stuk voor stuk mooi en de nieuwe modi zijn tof.
Mario Kart an sich is na 8 wel een beetje ‘gewoon’ geworden. Het is niet zo dat ik mezelf met die game heb opgesloten omdat ik er zoveel zin in had. Het zijn steeds korte sessies.
Speel het elke week nog steeds een aantal potjes. Heerlijke game heb er ook alweer 105 uren inzitten.
Heb 50 uur in Mario Kart World zitten. Het is dat ik ook nog andere nieuwe games wil spelen anders zou ik dit iedere week wel een paar potjes kunnen spelen.
Wat dat betreft zijn veel games kunnen spelen een luxe maar aan de andere kant ook een nadeel.